Sermo

pueris ſunt octo ſigna future probitatis. q̄ oīahabuit in ſe btūs Nico. Primū eſt puritas mētis ⁊ corꝑis. qͣm ſi puer habuerit dignus eſt honore. Ideo dicit Lactantius in li. de falſa iuſticia. Tūc adoleſcentis ꝑpendis veraciter dignitatē ſi in facie venuſtatē. et in mente pretuleritpuritatē. hāc dignitatē btūs Nico. habuit. qꝛoēm carnalem delectationē repreſſit. et v̓ginalem integritatem ꝑfectiſſime conẜuauit. qꝛ a cōſortio feminarū ſtudioſiſſime declinauit. Iō dicere poteſt illud Tob̓. iij. Mundā ẜuaui animāmeā ab om̄i concupīa. ſcꝫ carnali. Ideo ip̄e figuratꝰ eſt ꝑ Ioſeph. qui oꝑi nephario ad qd̓ inſtigauit eū vxor phutifari noluit conſentire Geneẜ. xxxix. Ip̄e eſt verus Samuel qui erat puerbone indolis. et in tēplo dn̄i in ephot lineo. hoceſt in veſte mūda iugiter miniſtrabat j. Reg. ij.Sed prochdolor in tali veſte puritatis nr̄i iuuenes deo nō modo miniſtrant. ſꝫ qd̓ magis ē dolendum in impuritate luxurie vacant ⁊ ſeruantIdeo vitā ſuam abbreuiāt. ẜm ꝙ teſtatur Lexꝰin phiſonomia palenionis. Adoleſcentes luxurioſi ⁊ incōtinētes ſunt breuis vite. Sed pudicinaturaliter diu viuūt. Et hoc patet de ſcō Nicolao qui fuit pudicus continēs. quare ad ꝑfectāperuenit etatē. Fuit enī nō ſolum purus corꝑe.ſed et mēte. quia ſpreuit diuitias mūdi que mentem hoīs impuritāt. et peccatis maculant. ẜmillud Ecc̄i. xi. Si fueris diues nō eris immunisa delicto. Ideo in hoc ſimilis eſt Paulo apl̓o. qͥdicit ad Philip. iij. Omnia arbitror vt ſtercoravt chriſtū lucrifaciā .i. habeā illum in premium.Spreuit etiā btūs Nicola. gloriam mūdanā ẜmqd̓ canitur. Sloriā mūdi ſpreuit cum ſuis oblectationibus. Et in hoc aſſil̓atur alijs apoſtolisqui gloriā mūdi ⁊ om̄ia alia ſpreuerūt. Iō Petrus in ꝑſona eoꝝ dicit Math̓. xix. Ecce nosreliquimus om̄ia ⁊ ſecuti ſumus te. iō ſedebit cūeis. et. xij. tribus iſrahel iudicabit. Secūduꝫ ſignū pueri eſt honeſta agilitas. de qua dic̄ Gen̄.Iuuenis ad honeſta agilis ſignū eſt future probitatis. Hanc btūs Nicolaus habuit. qꝛ in puericia eccleſias frequētauit. Similis in iſto btōPetro ⁊ Iohāni qui aſcenderūt in templuꝫ adhorā or̄onis nonā Actu. iij. In hoc debemꝰ ip̄ꝫimitari. qꝛ frequētatio eccleſiarū eſt euaſio tribulationū corporaliū ⁊ ſpūaliū. qd̓ patet Numeri. xvij. vbi legit̉. qn̄cunqꝫ tribulatio oriebatMoyſes ⁊ Aaron in tabernaculum currebanttanꝙͣ viri dei. et ad dn̄m ſanctū deuota oratiōeclamabāt nobis in exemplū. ꝙ quilibet noſtrūin tribulationibus noſtris ad dn̄m clamet Sedſunt nōnulli qͥ valde pigri ſunt ad eccleſias frequētandas. immo quod plus eſt diebus dn̄icisqn̄ ex precepto ibidem debent eſſe ſe abſentāt. ⁊

negocia ſua expediunt. cū tamē mandatū eſt incanone in. c. miſſas. de conſecra. diſt. j. vbi dicitur. Hiſſas totas die dn̄ico ſecularibus audire precipimus. ita vt āte benedictionē ſacerdotis egredi populꝰ nō preſumat. qd̓ ſi fecerit abep̄o publice confundetur Glo. i. gͣuiter corripietur vel excōmunicet. Ex iſto canone elicitur ꝙnō viſitans eccleſias ſaltē die dn̄ico audiendototam miſſam. ſed dimittēdo hoc ex mala ꝯſuetudine peccat mortaliter cū nullus debet excōmunicari niſi ꝓ pctō mortl̓i vt hr̄. xi. q. j. c. nullꝰTertiū ſignū ꝓbitatis ē māſuetudo ſeu mititasEcc̄i. iij. Fili in māſuetudine oꝑa tua perfice. etſuper gl̓iam hoīm diligeris. Māſuetudo eſt culcitra nobiliſſima in lecto ꝯſcīe. in quo aīa cū d̓oquieſcit. hanc habuit btus Nico. qui a iuuentute ſua fuit mitis ⁊ manſuetus. Ideo ab om̄ibuseſt dilectus ẜm qd̓ canit̉. Btūs Nicolaꝰ pontificalibus infulis decoratus taleꝫ ſe exhibuit vtab om̄ibus amaret̉. Et ſignificat̉ ꝑ Moyſen qͥfuit vir mitiſſimus llume. xij. Quartū ſignū eſtſobrietas q̄ expedit pueris. Ideo dicit apl̓s adTitū. ij. iuuenes ſil̓r hortare vt ſobrij ſint. Sic⁊ btūs Nico. cū adhuc rōe nō vteret̉ ſpūſanctodocēte qͣrta ⁊ ſexta feria ieiunauit. Et hoc ideovt aſueſceret portare iugū dn̄i Quare ẜm Sen̄.melius retinētur q̄ teneris etatibꝰ impͥmuntur.hāc v̓tutē etiam amare ⁊ tenere debemus q̄ ẜmBern̄. nō ſolū eſt abſolutio pctōꝝ ſꝫ extirpatiovicioꝝ. nō ſolū obtinet veniā. ſꝫ meret̉ ad gl̓amnō ſolū delet pctā p̄terita q̄ cōmiſimus ſꝫ repellit futura q̄cunqꝫ admittere poterimus hec illeQuintū eſt verecūdia q̄ tm̄ ꝯuenit iuuenibꝰ. qꝛAriſto. iiij. Eth̓. Uerecūdia nō cōuenit om̄i etati niſi iuuenili. et ſb̓dit. Iuuenē verecūdū laudamus. Senē v̓o timidū nullus laudabit. et dicitBoetius. Senē v̓itas. et iuuenē verecūdia vtrāqꝫ bn̄ decorat. Hāc b. Nico. habuit nō in ſe tm̄.ſꝫ in alijs. nā verecūdiā nico. coetanei ſui portauit ī corde ſuo ei ī auro ſb̓ueniēdo. et v̓ginū infamiā releuādo. iō canit̉ de ip̄o. pudore bono repletus dei famulus ſumptibus datis ſtupri nephas ꝓhibuit. Sextū eſt obediētia quam ꝯſulitapl̓us ad Eph̓ .vj. Filij obedite ꝑntibus vr̄is indn̄o. hoc eī iuſtū ē. Et dicit glo. ꝙ debēt obedire ī licitis ⁊ honeſtis. Et hoc elucidat tho. de aqͥno ī quolibeto ſuo di. ¶ Illij de ncc̄itate tenētur parētibꝰ obedire ī duobꝰ. Primo ī ꝯuerſatōe domeſtica vt ſi parētes miſerīt eos eſſe in aliqͥbꝰ locꝭ ſollicitos debēt adīplere. Scd̓o ī hisq̄ tāgunt morā diſciplīe. qꝛ ī īſtructōe moꝝ tenēt̉ qd̓ ē ſignū future ꝓbitatis. Et poſſꝫ qͥs dicere qͥd eſt obediētia. Rn̄. ꝓprie volūtatꝭ abnegatō ⁊ d̓ine volūtatꝭ applicatō. Hāc hūit. b. Nli. qͥcū audiret a dn̄o ī euāg. Niſi qͥs renunciauerit