Sermo
vt dr̄ in legēda ¶ Ultimo in hͦ ortulo ſpecioſiſſimo plātauit deꝰ diuerſas arbores aromaticastn̄ ſpecialit̓ tres .ſ. platariuꝫ fidei ꝑfecte. qꝛ ſpretis oībꝰ idolis xp̄o militauit. Oliuā mīe Iuxtaillud Eccͣi. xxx. Miſerere aīe tue placēs deo. etpalmā glorioſe victorie. qꝛ oībꝰ inimicis ſuis deuictis nunc regnat cuꝫ ſponſo ſuo in celis ornata. ad quē nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ Sermo ſcd̓s. De eadē ꝓ euāgelio diei.Imile ē regnūceloꝝ. x. v̓gībꝰ Mat. xxv. Scd̓ꝫ iſi.ti. xiiij. Zizania ē herba quā poete infelix vocātA oliū. eo ꝙ inutile ē ⁊ infecūdū. Naſcit̉ aūt intertriticū tꝑibꝰ ſiccis. ⁊ ꝙͣ diu ē in herba ſil̓is ē tritico. ⁊ ab eo vix pōt diſcerni. Et facilit̓ ſuffocattriticū niſi ab eo ſeꝑet̉. Cautiꝰ tn̄ ē qn̄ a triticonō cognoſcit̉ ꝙ creſcere ꝑmittat̉. ⁊ collecto tritico tūc ī igne ꝯburet̉. ¶ Spūalit̓ ꝑ zizaniā ītelligunt̉ pctōres qͥ creſcūt inter triticū .i. inter bonos xp̄ianos. quoꝝ pauci ſūt reſpectu malorūẜm illud Eccͣs .j. Stultoꝝ infinitꝰ ē numerꝰ. ſꝫqꝛ tales a bonis nō pn̄t bn̄ cognoſci. iō creſcerecū illis ꝑmittant̉. quēadmodū docꝫ xp̄s Mat.xiij. di. Sinite vtraqꝫ creſcere. Suꝑ quo dicit. bAug. in omel̓. de pnīa. Et hr̄. ij. q. j. Multi maliinqͥt ſunt tollerādi. quoꝝ pctā maīfeſta nō ſuntne forte eradicādo zizaniā eradicaret̉ ⁊ triticuꝫſꝫ ꝙͣuis cū bōis creſcere ꝑmittūt̉. tuꝫ ꝓpt̓ eorūexerciciū. tū vt ab eis meliꝰ cognoſcut. tū pꝰ extremū iudiciū boni ad nuptias ſpōſi admittant̉⁊ mali inde excludant̉. ⁊ in ign īferni iactabūt̉Qd̓ liq̄t de. b. v̓gīe bar. ⁊ de eiꝰ tortoribꝰ Nā ipſa tanꝙͣ vna de nūero prudētiū v̓gīm hodie adnuptias agni cū ſpōſo ſuo xp̄o intrauit. Tortores aūt eiꝰ infernꝰ deglutiuit. ⁊ hꝰ vult euāg. inquo ad ꝓpoſitū pͥncipalit̓ tria deſcribūt̉. ¶ Quātu ad pͥmū bonoꝝ ⁊ maloꝝ final̓ diſtinctō. ibi.Sil̓e ē. r. c. Quātū ad ſcd̓ꝫ ſingl̓oꝝ hoīꝫ vniuerſal̓ reſurrectō. ibi. tūc ſurrexer̄t. Quātū ad t̓ciūpctōꝝ ⁊ hereticoꝝ eternal̓ ꝯdēnatio ibi. neſciovos. ¶ Circa qd̓ notādū. Simphoīſte volētesO hoīes ad ſua carmīa reddere plꝰ attētoſ p̄mittūtaliqd̓ dulce ⁊ delectabile p̄ludiū. in quo illi nat̉alit̓ delectēt̉. teſte Ariſt. ſue poetrie. hō inquitnat̉alit̓ delectat̉ in ſimphōia. ſic dn̄s nr̄ ih̓s xꝰqͥ ē optīꝰ ſimphoīſta volēs nos eē de die iudicijcautos ⁊ vt bōa oꝑa ibid̓ hēremꝰ ꝓpoſuit nobiſhāc ꝑabolā q̄ magꝭ āmōet ⁊ delc̄tat Iuxta illudAug. ad ianuariū. li. ij. di. Cū aliqͥd muſice ⁊ ſimilitudīarie ꝓpōit̉ plꝰ delc̄tat̉ ⁊ plꝰ hōrat̉ ⁊ pl̓diligit̉. ꝙͣ qd̓ v̓bis ꝓpͥis aꝑtiſſime diceret̉. iō dic̄dn̄s. Sil̓e ē re. ce. de. v̓gībꝰ. ¶ Quid h̓ intelligi
tur ꝑ regnū expōt Gre. ī omel̓. di. Ꝙ eccl̓a pn̄tꝭtꝑis aūt militās eccl̓a deſignat̉ ſic̄ ibi mittit filiꝰhoīs angelos ſuos. ⁊ colligēt de regno eiꝰ oīaſcandala. neqꝫ in illo regno btītudīs in quo paxſumma ē inueniri ſcādala poterint q̄ colligenturEt ſic dr̄ pn̄s eccl̓a regnū iō recte ſic̄ in celo eſtſol hn̄s v̓tutē illumīatiuā. ⁊ in lumīe ſuo nunꝙͣdeficit ꝙͣꝙͣ eiꝰ lumē ꝑ terre aut lune interpoſitionē auferri aliqn̄ videat̉. Et h̓ ſol alios planetaſillumīat nec ab illis illuſtrat̉. ſic in eccl̓a militātiſunt ſoles ſpūales ſctī doctores. qͥ habēt v̓tutēillumīatiuā inferiores. nec dn̄t ab illis illumīariDe qͥbꝰ dic̄ dn̄s Math̓. v. Uos eſtis lux mūdi.In celo eccl̓a ē luna q̄ caret luīe ꝓpͥo. ⁊ a fontali plenitudīe ſol̓ ē lumīs receptīa. vt dic̄. Ariſt. īlib̓. elemē. ⁊ poſtꝙͣ a ſole ē illuīata lumē ſuū ceteris ſtellis imꝑtit̉. ſic in eccl̓a ſunt p̄lati mīoresqͥ recipiūt intelligētie lumē a lumīaribꝰ maioribus ⁊ alijs xp̄ifidelibꝰ tribuūt illud. Regnū ce.ſil̓e ē. x. v̓gībꝰ ẜm. b. Hiero. hꝰ ē vniuerſitati fideliū qͥ ꝓpt̓ integritatē fidei v̓gīes noīant̉. ẜmillud apl̓i. ij. coꝝ. xi. Deſpōdi vos vni viro vir.ca. exhi. xp̄o. ⁊ ducere decē ſigͣnt ꝓpt̓ decē dei īpletōem mādatoꝝ. De qͥbꝰ Math̓. xix. Si visad vitā īgre. ſer. mā. d. Et dic̄ Criſo. ſuꝑ Math̓Iō pōit hāc ꝑabolā in v̓ginum ꝑſona. vt on̄datꝙ lꝫ v̓gītas magnū qͥd ſit. tn̄ ſi ab oꝑibꝰ mīe eſtdeẜta cū adulterꝭ foras eijciet̉. qͣre ncc̄e ē vt hēat bōa oꝑa Quia dicit Grego. ī omel̓. ⁊ pōit̉ incanone. jͣ. q. v. Non ſuffic̄ mala nō facere niſi qͥſſtudeat bōis oꝑbꝰ inſudare. Iō ſeqͥt̉. Que accipiētes lampades ſuas .i. bona oꝑa ẜm Aug. q̄debēt alijs on̄di ẜm illud. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊cͣ. Hat. v. Et bn̄ oꝑa bona ꝑ lāpadesdeſignant̉. qꝛ lāpades vitrie ſunt trāſlucide. ī alijs eī metall̓ qͥcqͥd ꝯtinet̉ intrīſecꝰ abſcōdit̉. ī vitro aūt cuiuſlibꝫ liquoris ſpēs qͣlis ē exteriꝰ declarat̉. Sic ē de oꝑibꝰ bonis. nā debēt lucere alijs ⁊ nō ſolū ſibi vn̄ ẜm Criẜ. per lāpades fideſq̄ aīam ſic̄ lāpas domū illuminat deſigͣtur. qꝛ fides dꝫ lucere ꝯtra hereticos ⁊ tyrānos. Illasigit̉ lāpades accipientes exeūt obuiā ſponſo etſpōſe. hꝰ eſt xp̄o ⁊ eccl̓e. qd̓ expōit Orige. Tūcexeūt obuiā ſpōſo. qn̄ egredient̉ de mūdo ⁊ erroribꝰ. ⁊ veniūt obuiā dn̄o qͥ ſemꝑ paratꝰ ē vt ingrediat̉ cū dignis ad btām ſponſaꝫ eccl̓aꝫ. Et īhꝰ ꝙ oēs exierūt obuiā xp̄o. intelligit̉ ꝙ oēs petēt ſaluari. Sic̄ atteſtat̉ Boe. venerabil̓ li. iij. ꝓſa .j. Oīs mortaliū cura ꝙͣ multipliciū ſtudioꝝlabor exercet̉ diuerſo qͥdē calle ꝓcedit. ad vnuꝫtn̄ btītudinis finē nitit̉ ꝑuenire. Idē teſtat̉ ī iiij.ꝓſa. Et oēs inqͥt hoīes boni ꝑiter ⁊ mali ad ſummum finem nituntur peruenire. Tūt ponit̉ virginum differentia. quinqꝫ aūt ex eis erant fatue⁊ quinqꝫ prudentes. Intelligit̉ ꝙ quinqꝫ bonis