Sermo
bricandū virge flexibiles .i. hoīes proni ad peccatū: vel cuilibꝫ ſuggeſtioni ⁊ temptatōi ꝯſentiētes nō valēt ſed v̓tuoſi ⁊ fortes temptatiōibꝰ reſiſtentes. de quoꝝ numero fuit. b. an. lignū forte ⁊ imputribile. de quo dic̄ Iſaie. xl. c. lignū forte ⁊ imputribile elegit ſapiēs artifex xp̄s qͥ fabricatꝰ ē aurorā ⁊ ſolē. lunā ⁊ ſtellas. ⁊ cūcta que īmūdo cōtinent̉. Eegit igit̉. b. an̄. ꝓ ſpūali edificio ꝯſtruēdo qͥ ē ſimil̓ ligno cedrino. Refert Iſido. li. xvij. Cedrꝰ ē lignū iocūdi odoris diu durans nō hn̄s nodos aut tortuoſitatē ⁊ nunꝙͣ extermīat̉ tinea. iō ꝓpt̉ eiꝰ durabilitatē ꝑpetuā excedrinis fiunt laq̄aria in palacijs regū atqꝫ templis. Sil̓r libri de eiꝰ lacrima liniti nec a tineiscorrodunt̉. nec tꝑe ſeneſcūt. Huic ligno ē ſimil̓b. an. qͥ iocūdi fuit odoris tam quo ad deū. quiacanit̉ de eo. Dilexit dn̄s and̓. in odo. ſua .i. ꝓpt̓odorē ſuauitatꝭ. ꝙͣ etiā quo ad hoīes. nā apud illos fuit tam iocūdi ſermonis. vt oēs incole patrie ciuitatis ꝓpter ſua ſuauia v̓ba ip̄m ſeq̄rēt̉.ita vt dicere potuit illud psͣ. ciij. Iocūdū ſit ei.ſcꝫ hoī eloqͥn meū. ⁊ nō ſolū vt dic̄ Aug. in li. d̓peni. dū libere p̄dicauit. Sꝫ dū etiā cruci iā affixus fuit in qua biduo pendēs. xx. milia hoīm ſeq̄bāt̉ ip̄ꝫ. ⁊ p̄dicationē eꝰ iocūdā audiebāt. Eratetiā tūc redolētis fame vt oīs ppl̓s ſibi teſtimoniū innocēcie ꝓferret dicēs. Innocēs hꝰ ſanguiſſine cauſa dānat̉. Et cū iā affixꝰ eſſet cruci dixerūt. Uiꝝ ſanctū māſuetū ⁊ piū nō lꝫ pati. O inquā laudabile teſtimoniū bone fame hꝰ glorioſiſſimi apoſtoli. quā ⁊ qͥlibꝫ dꝫ attēdere vt coramhoībꝰ bonā habeat famā ⁊ nomē. qꝛ meliuſ ē nomē bonū ꝙͣ vnguēta precioſa ⁊ diuicie multe. ꝓuerb̓. xxij. Iō precepit ſalomō ibidē Curā habede noīe bono. hꝰ em̄ magꝭ ꝑmanebit ꝙͣ mille theD ſauri. ¶ Sꝫ di. Quid mihi de hoc ſi nō tā iocūdam famā habeo ſicut. b. an. ſufficit mͥ ſi ē bonaꝯſcīa. nō curo honores de me malos. qꝛ diffamatꝰ ab heretico manicheo ait. xj. q. iij. Sēti deAugꝰ. Quicqͥd libet cū ſola me in oculis dn̄i cōſcīa nō accuſat. Ad hꝰ dico cū. b. Aug. v. q. j.Nōne confidēs ꝯſcīe ⁊ famā ſuā negligēs crudelis eſt. Due em̄ ſunt res .ſ. ꝯſcīa ⁊ famā. Cōſcīaneceſſaria eſt tibi. ⁊ fama ꝓximo. Sꝫ. b. aug. nōcurat de fama erga manicheū. qꝛ ſciuit ip̄ꝫ ex fama ſua nō eē meliorādū ſed peiorandū magis.Sꝫ. b. an. ꝓpter hoīes qͥbus predicauit tantamhabere voluit famā qͥ ſciuit ex hoc eē meliorandos. in ip̄o. etiā ſicut in cedro nō fuit nodus rācoris. nō tortuoſitas inuidie. nō putredo luxurie. nec v̓mis corrodens ꝯſcīe. Quia de hoc eanit eccleſia. Uir iſte mitiſſimus apparuit in ppl̓ocōtra rācorē ⁊ inuidiā. ſanctitate aut ⁊ gr̄a plenus contra luxuriā ⁊ vermē ꝯſcīe corrodētem.¶ Cōparatur etiā ſcd̓o ligno. b. an̄. qd̓ ſapientiſ
ſimus ſalomō elegit. Refert Iſi. li. xvij. Abieseſt expers oīs terreni humoris. iō abilis ē ⁊ leuis. ꝙͣuis em̄ generet̉ ex humore leui. Scd̓o ſubtilitas illius hūoris ſuꝑfluitatē reijcit inter lignum ⁊ corticē. ⁊ ibidē a calore exteriori mutat̉in reſinā. Sic. b. an. fuit expers oīs terrene ſb̓ſtantie. lꝫ em̄ natꝰ fuerat ad piſcaturā vbi quaſiin humore q̄rebat victū corꝑalem. tn̄ poſtea vocatꝰ a chriſto dereliqͥt oīa. ⁊ ip̄m pauper ē ſecutus Mat. iiij. Aīaduertens diligenter ꝙ cū dyabolo eſſet dimicaturus. qui difficulter vincit̉ aviro terrena poſſidēte Quia dic̄ gl̓ioſus iero.vt hr̄ in epl̓a Euſebij diſcipuli eiꝰ Diabolꝰ in mūdo nihil poſſidet. expoliati gͦ mundanis rebꝰ etcito velut vmbra labētibꝰ. cuꝫ mundo pugnetisqͥ oneratur veſtibꝰ ⁊ cū mundo luctat̉ citius adterram deijcitur. quia vnde tueatur non habet.Uis firmiter cum dyabolo dimicare veſtimenta proijce ne ſuccūbas Cerrena om̄ia ſunt corporis indumēta qui ea poſſidet citius vincetur.hec ille. Eſt etiā Abies vt dic̄ Ariſt. in li. de plātis. arbor in celuꝫ ſe extendens. ideo dicta ē abeundo. eo ꝙ ceteris arboribus longius it in altum. Ita beatus apoſtolus andreas recte eratſurſuꝫ per cōtemplationē ad celeſtia eleuatꝰ. itavt dicere potuiſſet illud cū paulo ad Philip̄. iij.Noſtra conuerſatio eſt in celis. Et vt altius incelum tolleretur. noluit viuus de cruce deſcendere. cuꝫ hoc ppl̓us voluiſſet. Sed orauit ſicutdicit Aug. in li. de peni. Nō permittas me dn̄eviuuꝫ deſcendere. qꝛ tp̄s eſt vt cōmendes terrecorpꝰ meū. ſcis dn̄e quotiēs a puritate cōtēplationis retrahere me intēdebat. quotiēs a dulciſſime ſue ſumme qͥetis me excitare obtēdebat. iōpia remuneratōe a te poſco. ne mihi id vltra cōmendes. ſed depoſitū redde vt ad ipſum qͥ merituꝫ ſui laboris accipiat. hꝰ quō ad pͥmū ¶ Quātum ad ſecundū commendat. b. andre. ab oꝑisfructuoſitate. cū addit̉. Quod plātatū. ¶ Ubi Enotandum ẜm naturales arbor plantata intraviridarium. citius habet fructū ⁊ florem ꝙͣ ſitain campeſtribus. quia illa frequenter in viridario irrigatur cum eſſet nouella. qꝛ oīs noua plāta ẜm Petrū de creſcentijs. li. ij. frequenti irrigatione tempore magni comatis adiuuatur. ⁊a magnis ventis ⁊ predantibus melius cuſtoditur. In campeſtribus autem fructus ante maturitatem faciliter aſportatur. ¶ Sic ſpiritualit̓in campeſtribus mūdane vite. nullus eſt fructꝰꝓpter carentiā humoris .i. deuotionis. Sed ibiē vt dic̄ Aern̄. in li. meditatio. Uita lacrimoſa ⁊laborioſa. vita corruptibilis ⁊ amaritudine plena. Hi honores tumidāt. dolores extermināt.ardores ſiccant. aera morbidant. eſce inflant.propter iſta que ſunt circa mundanam vitam