140¶ Scā mr̄ eccl̓ia pͥmo rūdet Ph̓iedicēs hͦ n̄ eē īpoſſibile. In̄ Euſebius dicit. Nouū tibi ⁊ īpoſſibileeē nō debet: ꝙ ī xp̄i ſubſtātiā terrena ⁊ moͣtalia ꝯuertūt̉. Cuiꝰ rō ēquia nullū agēs naͣle ul̓ creatū pōtagere niſi ad īmutationem forme.⁊ ꝓpt̓ hͦ oīs ꝯuēſio q̄ fit ſcd̓m legēnate ē formal̓. Sed deꝰ ē actꝰ īfinitus. In̄ eiꝰ actio ſe extēdit ad totānaturaꝫ entꝭ. nō gͦ ſolū pōt ꝑficereꝯuēſionē formale ut. s. diueſe forme ſibi ī eodē ſubiecto ſuccedāt. ſꝫꝯuēſiōeꝫ totiꝰ ētꝭ ut .sͣ. tota ſub̓a hꝰꝯuertat ī tota ſub̓aꝫ illiꝰ. Et hͦ agit̉diuina uirtute ī hͦ ſacro. Nam totaſub̓a paīs ꝯuertit̉ ī totā ſubſtātiācorporis xp̄i. ⁊ tota ſubſtātia uiniī totā ſubſtantiā ſanguīs xp̄i. Vn̄hͨ ꝯuerſio nō ē formal̓ ſed ſub̓alisnec cōtinet̉ int̓ ſpēs motꝰ nat̄alisſed ꝓprio noīe dr̄ tranſb̓atio. Innata enī ſatꝭ ſimilia his inuenimꝰNaꝫ uitis humorē aqueū ꝯuertitī uinū. ſil̓r homo ꝯmedit paneꝫ ꝙtandē ꝯuertit̉ in carnē. bibit uinuꝗ ꝯuertit ī ſanguinē. Hanc ſimilitudinē poīt Ioh̓es damaſcenq dicens. Sicut paīs ⁊ uinū trāſeūt innutrimētū in corpꝰ hoīs ⁊ non inaliud corpꝰ ſed in ip̄m qḋ pͥꝰ erat.ita paīs ꝓpoſitiōis .i. ꝗ in altari ꝓponit. ⁊ umū cū aqͣ trāſeūt ī corpꝰxp̄i qd̓ prius erat. Et hͨ duo. s. panis ⁊ uinū: nō duo ſūt ſꝫ unū corpus xp̄i. ⁊ in hͦ facit deꝰ memoriaꝫmirabiliū ſuoꝝ .s. creationis. quiaſicut d̓us in pͥnciº creauit celum ⁊terrā ⁊ oīa que ī eis ſūt. ſolo v̓bo.pͣs. uerbo dn̄i celi firmati ſūt. ⁊ iterū. quoniā ip̄e dixit ⁊ fct̄ā ſūt. itafacit deus in hͦ ſacramento. quia utdicit Augꝰ. Accedit uerbū ad el̓m⁊ fit ſacram̄tū. Nō ē gͦ īcōgruū ſiuerbū diuinū a ſacerdote ꝓlatumaccipit a d̓o maiorē uirtute qͣꝫ nat̉a.i. uis īſita rebꝰ. ꝑ quam ī hoīe cibꝰ⁊ potus ī carne ⁊ ſanguinē ꝯuertuntur. 2º reſpondet Synagogeillud Ambroſij. libº d̓ ſacramentꝭ.ut habetur de ꝯſecratiōe diſ. 2. caº.Reuera mirabile ⁊cͣ. Et hͦ nob̓ adhuc ſuꝑeſt ut ꝓbemus hͦ nō eē qd̓nat̉a formauit ſed qd̓ bn̄dictio cōſecrauit. maiorēqꝫ ui eē bn̄dictiōiſqͣꝫ nature. ꝗa bn̄dictione etiam natura ipſa mutat̉. Virgam tenebatMoyſes. ꝓiecit eā. ⁊ fct̄ā ē ſerpēs.Rurſꝰ apprehēdit caudā ſerpentis⁊ in uirge nataꝫ reuertitur. Videsergo ꝓphetica gr̄a. bis mutatā eēnataꝫ. ⁊ ſerpētꝭ. ⁊ uirge. Currebātegipti fluīa puro aqͣꝝ meatu. ſubito d̓ fōtiū uenis ſanguis cepit erūpere. Nō erat potꝰ ī fluuijs. Rurſuſ ad ꝓph̓e pręces cruor ceſſauit.flumīa aqͣꝝ nata remeauit. Si tm̄ualuit hūana bn̄dictō: ut nat̉aꝫ cōuerte̓t. ꝗd dicemq d̓ ip̄a ꝯſecratiōedīna: ubi ipſa uerba dn̄i ſaluatorꝭoꝑāt̉? Nā ſacramētū iſtud qd̓ accipis xp̄i ſermōe ꝯficit̉. hͨ ille. Sil̓ehētur in for̄atiōe ade. Naꝫ t̓ra illaex qͣ for̄atꝰ ē adā cōuerſa ē ī carnē⁊ ſanguīeꝫ ipſiq. gn̄. pͥ. Etiā uxorloth: ꝯuerſa ē ī ſtatuā ſalis. ut ꝑgn̄. 19º. In nouo qͦqꝫ teſtam̄to. int̓cetera miracl̓a hͦ fuit pͥmum .s. ꝙaqͣm ꝯuetit ī uinū. utꝫ Ioh̓. 2º. ca¶ 2º circa p̄dicamētū quātitatisdubitāt ph̓ia ⁊ ſynagoga. quoº cōpus xp̄i tā magnū ſub tā ꝑua hoſtia ꝯtineat. ⁊ quoº totꝰ xp̄us ſitſub qͣlibet ꝑte ſpēꝝ panis ul̓ uini.