Druckschrift 
Policraticus de nugis curialium
Einzelbild herunterladen
 

Cum enī gneuiopiſo malliū criſpūreum ageret/ eūqꝫ eudenter nocentem/ popeij gra eripi videret. iuuenili impetu ac ſtudio ad accuſationēprauectꝰ multa ⁊ grauia crimia p̄potenti defenſori obiecit Interrogatus deuide ab eo cur ſe pre des quoqꝫ nō accuſaret. de inquit. ⁊ tu predesreipublice te ſi poſtulatꝰ fuerisuiule bellū nō exercitaturū. et egoeuiam de tuo priuſꝙͣ de mullij capite in conſilium iudices mittam Itaeodem iudicio duos ſuſtinuit reosaccuſatione mulliū. libertate ponipeiū. ⁊ eoꝝ alterū lege peregit. alterū profeſſione quā ſolum poteratGneius leutulus inarcellinꝰ cōſultu in cōtione de magni pomprij nimia potentia quereretur/ aſſenſuſqꝫti clara voce populꝰ eſſꝫ Acclamateuiqͥt quirites acclemate dū licet/ iāenī vobis intumēſcēte pomprio idfacere nō licebit Impune tamen tāeximij cuis pulſata potētia ē. hinciiudioſa querela. huic lamētationemiſerabili. Eidem candida faſciocrus alligatū habenti fauonius nōrefert inquit/ qua in parte corꝑis ſitdyadema Res eꝰ regias exprobāscauillationē pani exigui. ſed is neutra ī parte mutato vultu vtrūqꝫ cauit. ne aūt hylari ſtōte libenter agnoſcere potentiā. aut triſti iram ꝓfiteri videretur Idem cū helino formicino libertini filio improperas ꝙredierat ab inferis vt luteū liboneamicu popei occuſuret Ab inferis inqͥd helinꝰ in libone venio accuſatorſed diu illuc moratꝰ ſū. vidi ꝙͣplurimos ī diuerſa etate ⁊ ſexu mnocen11.3tes ibidē de te grauiſſimē conqͥrentes ꝙ ipſosꝑ hac importabilem bonus potentia tua nequiter contēpnoueris. et oīa pompeij ꝑuerſa ⁊ rep̄hendēda audientibꝰ cūgtis expoſuitItaqꝫ eodem temꝑe ⁊ fortiſſimūerat pompeui maledicere. I tutiſſimū Vnde ⁊ delphilꝰ tragēdꝰ interagendū populo directa in pompriūmanū miſeria inqͥt nr̄a magnꝰ es. Item gaio carbone ꝯſule iubenteſibi obſides dari a placentinis morcus craſticius libertate inflāmatꝰ.nec mnis nec viribꝰ ceſſit. ȳmo cōſuli dicēti ſe habere gladios Reſpōdit / ⁊ ego cumos Seruius galbapro pompeio obligatus. cū in forocōueriretur gai inquit ceſar ꝓ ponipeio genero quondā tuo tercio eiuscōſulatu pecuniā ſpōpondi quo nōmine nūc appellor Quid aga. andependa; palā atqꝫ aꝑte ei bonoꝝpompeij venditione exprobādo. vta tribunali ſubmoueretur meruec̓itSed illud ipſa māſuetudinē miciꝰpectꝰ. es pomprij. es alienū ex ſuofiſco ſolui iuſſit Piſiſtratꝰ atherēſiū tyranus cū cū vxor hortareturvt capitale ſuppliciū ſumerēt de adoleſcente qui filie eiꝰ amore ſuccēſuscam in via publica obuiam fueratoſculatꝰ reſpondit ſi eos qui noscimant interficimꝰ. quid faciemushijs quibus odio ſumꝯ? Vox quidem ciue dignior ꝙͣ tyranno qui etfilie laudabiliter tulit iniuriam. Ilaudabilius ſuam. Idem a traſippo amiro conuitijg in cena ſine finelaceratus ⁊ qnimum et voce ab iracohibuit. Et licet eum traſippusV 7