Druckschrift 
Policraticus de nugis curialium
Einzelbild herunterladen
 

omnia mundana ꝯtempnens et detraſtino nō cogitas repellit omniaaudiciam excludit/ ab ypocritarumnota ⁊ nomine lōgius abſuntPocritarum autem nomēet notam cautiſſime ⁊ fideliſſime declinat carthuſienes et magni motis noua profeſſioin antique virtutꝭ culmine ſaluatore preuio ſolidata Diquidē carthuſienſes cupiditati ſue p̄mo neceſſitatilimites p̄fixerūt. ⁊ moderatiōīs habenis omnē auariciā cohibent I interdū ipſi neceſſitati aliquid ſubtrahūt ne ſub obtentu illiꝰ quipp. am auaricia moliatur. magni ꝓculdubio viri. ⁊ inter precipuos numerādicū non modo profeſſiones. ſed iamſeneſcente mūdo in tanta multitudīne labentium ſeculorum pauci proceſſerint homines. qui ſaciētatis ſibi aliquos p̄ſcripſerint termunos.neceſſe eſt ſemꝑ deeſſe aliquid curterei. ⁊ ip̄s hyatꝰ deſiderij aliquid vlteriꝰ iuigiter affectantis imperfectionis ſignū eſt. Signū dico defectūpotius dixerim ꝯſcientie manifeſtū.Quodam igitur modo rōqꝫ glorioſo ꝑfectus eſt qui preuidet vn̄ poſſitſaciari. Quod et ſi nemine. vel admodum paucos gentiliū aſſecutoscredam. hinc tamen nonnullos inſtitiſſe propoſito certum habeo. cum ⁊ethicꝰ dicat. certum voto pete fine.ſine quo in infinitum animi humani conatus protenditur. I in id qd̓omnino nequeat apprehendi.Porro magni montis incole vitāprearduam elegerūt. ⁊ non modoauaricie ſed ipſius nature quodāmōdonutores. omnia ncceſſitatꝭ imperia excluſcrat. Abiecerūt ſollicitudinem craſtini oīa mūdi oblectamētaꝯtempnere parū eſt apud eos. quacūqꝫ ad portas eorū pulſet ymogine excludit̉. ⁊ ꝯfuſꝰ abſcedit In easqͥppe ſolus xp̄us ingreditur. cuiꝰ īnitutur gre iactantes cogitatū ſil̓ū ieum qͥ ꝑunalos enutrit. ⁊ dat iumētis eſcam pulliſꝫ coruorū. lilia veſtitagri ⁊ omnibꝰ ſperantibꝰ in ſe autcōſtitutious ſue obtemperatibꝰ legi; ncceſſaria prat. vt nichil deſithijs qui ſe eius nō ſubtraxerint volūtati. Tantam ergo ſollicitudinēſua et omnem in eo ꝓicuūt. cui de fidelibus cura eſt/ adeoqꝫ ꝓuidentisdeuitant anguſtias. vt vita eorūtota/ nōnullis temptatio videatur.Sacti ſiquidē patres genꝰ temptationis diffiniūt. cum quis egendorum habenas diuino dutaxat ꝯmittit muraculo humano nondū auxilio̓ deſtitutus. Ceterum ego vitōdeo placentē arbitror/ cupiditatꝭ ignoram. inſiſtentē innocentie. I ꝑuigilem in opere caritatꝭ Quid ergoin hijs aūt in illis ſibi pallicta ypocriſis vendicabit. cupiditate deducta? Regula namqꝫ veriſſima eſt ꝙde radice caritationon oriuntur mola ⁊ de cupiditatis planta nequaꝙͣ bona prouenient. Nec eſt quoddiſpliceat deo vbi ſincete volūtatꝭvictimā immolatur. aut quod eumnon offendat ſi in qualibet pinguioblatione propria ei quis ſubtraxerit voluntatem Ergo qui ſuam voluntatē facere diſponit. irritat dominū. ⁊ qui ſua poſtpoſita/ illius ſe