Domꝰ namqꝫ orationis. negociatioīus (dn̄o ꝓhibente) facta ē domꝰ.Itemplū fundamentum in lapideadiutorij. in latronū ſpeluncam v̓ſum eſt Siquidem eccleſia dato eſtin direptionem/ alijs palam/ alijsdam occupantibꝰ eam Nā I ipſaoccupanti conceditur. eo forte ꝙ innulliꝰ bonis ē Nō eſt eī iuetꝰ niſipratus qui accingatur gladio ſuꝑfemur ſuum/ ad preſūptiouem ambitionis reprimendam Illa namqꝫmachincis multiplices erigit vt eaexpugnet nemine defendēte Aliusenim de nobilitate confiſus/ aut viribus poteſtatū violenter in ſanctairtuit. Iſi forte pulſat ad hoſtiumparietem aut limina ſuffodere nonveretur Nam ⁊ ſeditionem concitabit in moyſen et alienū ignem inferet in templū et vaſa ſanctuarij contanunabit Alius ſperas in multitudine diuiciarum ſymone ducenteīgreditur/ nō inueriēs ibi qui eumet pecuniam ſuam iubeat ire in ꝑditionem Alius in muneribus ad pettu reformidat accedere. donculo tamen per impluuiū auri. ac ſi per tegulas iupiter illabatur in grenuūdanes ſic in ſinu eccleſie procus deſcendit inceſtus Alius obſequio quaſi muneris ignarꝰ adeſt: ac ſi obſequia nō cedant in muneris ratione.Profecto nullū maius eſt munꝰ. ꝙͣtū homo ſeipſū hoīs deuouet ſeruituti Aliū colliſione quadā vocantisliberalitas p̄uenit. ſed poſtmodumcollatā gram ſuo giezi pleniꝰ ꝯpenſabit Alius eigit ne ipſum pulſareoporteat. ſed ad ingrediendū cōpel3latur inuitꝰ. ⁊ quaſi obnubilās lucernam dei vt eū impune irrideatfraudulentus Diu ſiquidē alius ſimulauit Ambitione namqꝫ multisindicijs prodidit ⁊ ſe diuitem. potētem. inſigne velle fieri confeſſus eſtſed alia via. ſꝫ in alio ſtatu. ſed ī minori periculo. ineuore libertate volūit eſſe nobilis inter laycos. qūt certe magnꝰ in clero Ob hoc principuvirorū queſiuit gram/ familiaritatēinijt. ab eis quaſcūqꝫ ſuſcepit functiones Scrinijs forte prelatus eſtaut cōſignandi ſuſcepit officiū autcuulij cuſtodia. aut publiai daueserarij. aut ratiocinij varios cautiones. aut ſi aliud neqͥt. vt corbiliꝰpreficeretur obtinuit. nō tamen ꝙad eum ꝑtincat de egenis aut depauperibꝰ curam gerat. ſed quia fureſt. et loculos habet quos quaricioſoluit ad tempꝰ vt ſub ymogine pietatis eos ſacrilegus farciāt/ ⁊ demendicitate ⁊ morte egentiū priuatas ſibi diuicias paret. ſi enim verecōpaſſionis moueretur affectu. ſuafidelius ⁊ vtilius pauꝑibus erogaret. ꝙͣ ad diſpenſationē alieni mercator impurus accederet ¶ Iā palāemūt̉ oīa. niſi modeſtia veditorisimpediat. adeo enī ſacris altaribꝰauciricie ꝓphonus īminet ardor. vthec oīa quaſi parodica quēdā precmatur Et quia ꝑ ſe non veniūt incōmercium. licite ⁊ iuſte credunturacquiri. ſi prcempta. aut cōemptafuerint ¶ Quid cnim. Nūquid inforum approbante pretore non venuunt que iure antiquo ſic poſſident̉a laycis vt tranſeant ad heredesL1
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten