De ſancto Barlaam
īpiger ad laborādū. parcꝰ in cibo atꝫ veſtimento Dixit āt Scd̓m voluntatemmea nūqͣꝫ dormiui. retinēs in corde aduerſꝰ q̄nqꝫ dolorē Nec dimiſi dormiē aliuꝫ habentē aduerſuꝫ me aliqͥd ¶ Moriturꝰ qͦꝫ agathon tribꝰ diebꝰ māſit īmobilis apertos tenēs oculos Qui cū pulſaret̉ a frībꝰ rn̄dit In ꝯſpectu diuini iudicij aſſiſto Dicūt ei ⁊ tu times Et ille Incuſtodiēdis mādatis dei ꝟtute qͣ potuilaboraui. ſed hō ſuꝫ ⁊ neſcio vtrū placuerūt oꝑa meā dn̄o Dicūt ei Et nō cōfidis de oꝑibꝰ tuis ꝙ ẜm deū ſūt. Et illeNō p̄ſumo donec venero āte illū. Alit̓eī ſit iudicia dei ⁊ alit̓ iudicia hoīꝫ Cūāt eū adhuc īterrogae̓ vellent. ait Oſtēdite charitate ⁊ nolite loqͥ mecū qꝛ occupatꝰ ſuꝫ Quō dicto ſtatī ſpūꝫ cū gaudioemiſit Uidebāt enī eū colligentē ſpūmquēadmodū ſi qͥs ſalutet amicos ſuosdilectos Hec ī vitaſpatrū.Clxxv.¶ De ſco BarlaamArlaaꝫ cuiꝰ hiſtoriā ioh̓es damaſcenꝰ diligenti ſtudio ꝯpilauit. oꝑante in eo diuina gr̄a ſcm̄ioſaphat regē ad fidē ꝯuertit Etenī cūvniuerſa īdiā chr̄ianis ⁊ moachis plenaeſſet. ſurrexit rex qͥdā p̄potēs noīe auēnir qͥ chr̄ianos ⁊ p̄cipue monachos plurimū ꝑſequebat̉ Accidit āt vt qͥdā regꝭ.amicꝰ ⁊ in palatio ſuo pͥmꝰ diuina cōmonitꝰ gr̄a regiā aulā relinq̄ret. ⁊ monaſticū ordinē introiret Qd̓ rex audiēs preira inſaniēs. eū ꝑ queqꝫ deſerta inquirifecit. ⁊ vix īuētū ad ſe adduci mādauitUidenſqꝫ eū vili tunica cooꝑtū. ⁊ famemaceratū qͥ ſplēdidis veſtimentis ornabat̉. ⁊ multis diuitujs affluere ꝯſueuerat dixit ei. O ſtulte ac mētis ꝑdite. curhonorē in ꝯtumeliā ꝯmutaſti. ⁊ te ludūpueroꝝ feciſti Cui ille Si huiꝰ a me roueꝫ audire deſideras īimicos tuos procul a te abijcias Rege āt qͥ eſſent hmōi
īimici q̄rente ait Ira ⁊ ꝯcupiſcētia. hͦ cīīpediūt ne ꝟitas videat̉ Aſſideāt autēad audiētiā dicendoꝝ prudētia ⁊ eqͥtaᵍCui rex Fiat vt loq̄ris Et ille. Inſipientes ea q̄ ſunt deſpiciūt. qͣſi nō ſint. eaꝟo q̄ nō ſūt qͣſi ſint apprehende̓ moliuntur Qui āt nō guſtauerit eoꝝ q̄ ſūt dulcedinc̄. nō poterit eoꝝ q̄ nō ſūt addiſce̓ꝟitatē Dulta at illo de myſterio incarnatiōis ⁊ fidei ꝓſeq̄nte rex ait Niſi tibiin pͥncipio ꝓmiſiſſem ꝙ de medio cōſilijira r̄mouerē. nūc itaqꝫ igni tuas carnestraderē Surge igit̉ ⁊ fuge ex oculis meis ne vltra te videam ⁊ male te p̄damUir āt dei triſtis abſceſſit. eo ꝙ martyriuꝫ ꝑpeſſꝰ nō eſſet ¶ Interea dū rex libēos nō hr̄et. puer ei pulcerrimꝰ naſcit̉⁊ ioſaphat appellat̉. Cōgregāte at regēīfinitā multitudinē vt dijs ꝓ ortu pͥueri īmolarent. qͥnqͣgintaqͥnqꝫ aſtrologosꝯuocauit. a qͥb qͥd futuꝝ eēt filio ſuo diligent̓ q̄ſiuit Cūctis āt rn̄dentibꝰ eū magnū ī potētia ⁊ diuitijs futuꝝ. vnꝰ ſapiē̄tior ex ip̄is dixit Puer iſte qͥ natꝰ ē tibio rex n̄ ī tuo erit r̄gno ſꝫ ī alio īcoꝑabilit̓ meliori Nā illiꝰ quā ꝑſeq̄rꝭ. chrianer̄ligiōis vt eſtimo futur ē cultor Hocāt nō a ſemetip̄o ſꝫ a deo īſpirante dixitAudiēs hec rex ⁊ plurimū expaueſcēsin ciuitate ſeorſuꝫ palatiū ſpecioſiſſimūꝯſtrui fec ⁊ ibi pueꝝ ad habitādū poſuitibiqꝫ ſecū iuuenes pulcerrimos collocauit. p̄cipiēs illis vt nec mortē nec ſenectutē. nec infirmitatē vel pauꝑtatē. necaliqͥd qͦd poſſꝫ ſibi afferre triſticiā ei nominarēt. ſed oīa iocūda eī ꝓponerēt qͣtenus mens eiꝰ leticijs occupata nil de fiituris cogitare poſſet Si quē ꝟo mīſtrātiuꝫ infirmari ꝯtingeret. hūc ꝓtinꝰ rexp̄cipiebat eijci. ⁊ aliū loco eiꝰ incolumēſubrogari Precepitqꝫ ne ſibi d̓ chro aliquā facerēt mētioneꝫ B ¶ Eodeꝫ tꝑeerat cū r̄gē vir qͥdā chr̄ianiſſimꝰ ſed occultꝰ. qͥ int̓ nobiles regis pͥncipes pͥmꝰerat Hic cū aliqn̄ cū r̄ge ad venādū iuiſ
L ij