De ſancto Arſenio

ei ſuꝑhūerale dixit ei ep̄s Abbas factꝰ ēcandidatꝰ Et ille Afforis domine purpura. vtinā intꝰ Uolens aūt ep̄s eū ꝓbare dixit clericis ſuis. vt qn̄ ad altae̓accederet ip̄ꝫ cū iniuria expellerēt. deinde eū ſequentes qͥd loqueret̉ audirētProijciētes āt eū foras dixer̄t Exi forras ethiops. Qui egrediens dicebat.Bene tibi fecerunt cinerate ⁊ cacabate. quia cuꝫ homo nō ſis qͣre te ī mediohominū dare p̄ſūpſiſti Hec ī vitaſpatrūTlxxiijA.De ſ. arſenio abbateRſeniꝰ cū adhuc in palatio ꝯſiſteret. ⁊ vt ad ſalutē dirigereturoraret audiuit Arſeni fuge homines ⁊ ſaluaberꝭ. Accedēs igit̉ ad monachaleꝫ vitā ⁊ ibidē orās audiuit Arſeni fuge tace ⁊ qͥeſce Legit̉ enī ibidē dehac qͥete appetenda. ꝙ tres frēs cuꝫ fcīfuiſſent monachi. vnꝰ elegit diſcordantes ad pacē̓ reducere. ſcd̓s infirmos viſitare. t̓tiꝰ in ſolitudine qͥeſcere Primꝰigit̉ laborās ꝓpt̓ lites hoīꝫ nō potuit oībus place̓. ⁊ tedio victꝰ venit ad ſcd̓mQuē inuenit aīo deficienteꝫ ⁊ mādatūꝑfice̓ nō valentē Et ꝯcordantes ad tertiuꝫ qͥ erat in ſolitudine venerūt. Cuicuꝫ tribulatiōes ſuas narraſſēt ille miſſa aqua ī cypho dixit Attēdite in aquāEt erat ꝯmota ⁊ turbulenta Et rurſusdixit Attendite modo qūo qͥeta ⁊ limpida facta eſt Qui cū intēderent. ⁊ vultusſuos viderent ait Sic qͥ in medio hoīmpſiſtunt. p̄ turba non vidēt peccata ſuaCū āt qͥeuerint tūc pcc̄a ſua vidē valebūt ¶ Quidā ec̄ cū inueniſſꝫ q̄ndā ī heremo velut beſtiā herbas māducātem⁊ nudū. currebat pꝰ ip̄ꝫ fugiētē dicensExpecta me qꝛ ꝓptt̓ deū ſeqͦrte Et illeEt ego ꝓpt̓ deū fugio te Cū āt veſteꝫꝓieciſſꝫ. expectauit eū dicēs. Quoniammateriā mūdi ꝓieciſti a te. expectaui te.Cui ille Dic mihi qͦmodo ſaluꝰ efficiar

Qui rn̄dens ait Fuge hoīes ⁊ tace.Matrona q̄dā ⁊ nobil̓ ⁊ ſenex venit vtabbatē arſeniū ex deuotione vidēt Quirogatꝰ a theophilo archiep̄o vt ſe videri ꝑmittēt. nullatenꝰ acqͥeuit Tādē illaad eiꝰ cellā ꝓperās ip̄m foris ante oſtiuꝫcelle inuenit. ⁊ ſe ad eiꝰ pedes ꝓſtrauitIlle āt cū indignatiōe nimia eleuauiteā dicēs Si faciē meā vide̓ vis vide Illa āt facie̓ eiꝰ p̄ ꝯfuſionē ⁊ vēcūdia nō cōſiderauit Cui ſenex Qūo cū mulier ſistātā nauigatōeꝫ face̓ p̄ſumpſiſti Ecce eīromā redib̓ ⁊ ꝙ abbatē Arſeniū viderꝭ.alijs mulieribꝰ enarrabis. ⁊ ille ſil̓r venient vt videāt me. Et illa Si deo dātte romā rediero. nullā huc venire ꝑmittā. ſꝫ ſaltē obſecro vt ores ꝓ me. ⁊ meimemor ſis ſꝑ Cui illePro deū vt deleatmemoriā tuā d̓ corde meo Et illa audiens turbata nimiuꝫ venit in ciuitatē. etpͦ t̓ſticia febricitare cepit. Qd̓ archiep̄saudiēs ad eā ꝯſolandā acceſſit. Illa ātdicebat Ecce ego ꝯtriſtata morior. Cuiarchiep̄s Neſcis qꝛ mulier es. ⁊ inimicus ſcos ꝑ mulieres īpugnat ⁊ ꝓptereaſenex hoc dixit Nā ꝓ aīa tua ſꝑ orat Etſic ꝯſolatiōe recepta cū gaudio ad ꝓpriaremeauit ¶ De qdā alio pr̄e legit̉. ꝙ cūdiſcipulꝰ eiꝰ ſibi dicet. ſenuiſti abba. accedamꝰ parū iuxta mūdū Ille ait Ubi nōē mulier ibi eamꝰ Dixit ei diſcipulꝰ. Etvbi ē locꝰ nō hn̄s mulierē niſi forte ſolitudo Et ille Ergo in ſolitudinē me tolle ¶ Aliꝰ etiā frat̓ cū matrē ſuā vetulātrās fluuiū portae̓ debēt. ille manꝰ ſuaspallio inuoluit Cui illa Ut quid ſic operuiſti manꝰ tuas fili Et ille Corpꝰ mulieris ignis ē. ⁊ ex eo ꝙ te ꝯtīgebā. aliarūfeminaꝝ memoria in meo aīo veniebatB ¶ Arſeniꝰ āt ꝑ totū tēpꝰ vite ſue adopꝰ ſedēs manuū ſuaꝝ. pānū hēbat ī ſinū ꝓpt̓ lachrymas q̄ crebro de ocul̓ eiꝰcurrebāt Totā noctē īſomnē ducebat.Māe āt facto cū ꝓpt̓ nature laſſitudinēdormire vellet. dicebat ſomno Ueni ſer

L i