ClxvijLegenda

natriceꝫ ꝟginē ſuis aſſertionibꝰ ſuꝑarētC ¶ Adducti ſūt igitur de diuerſis ꝓuīcijs quīquagīta oratores. qui omnesmortales ī omni mūdana ſapiētia excellebāt. Quibus īterrogātibus cur taꝫ deremotis ꝑtibus euocati fuiſſēt Ceſar reſpōdit. Eſt apud nos quedaꝫ puella ſenſu ⁊ prudētia īcōꝑabilis. que oēs ſapiētes cōfutat. et deos noſtros demōes eēaffir mat. Quā ſi ſuꝑaueritis cum honore magno ad propria redibitis. Ad hecvnus īdignatus ſtomachāti voce reſpōdit. O magnū īꝑatoris cōſiliū. qͥ ob vniꝰdegenerē puelle cōflictum ſapiētes mūdi de remotis ꝑtibus aduocauit: cū vnde noſtris cliētulis eā potēat leuiſſimecōfutare. Et rex. Poteraꝫ qͥdem hācvi ad ſacrificāduꝫ impellere. aut penisextīguere. ſed melius iudicaui. vt vr̄isargumētis penitꝰ cōfutet̉ Cui illi dixerunt. Adducatur coram nobis puellavt ſua temeritate cōuicta nūqͣꝫ ſe ſapiētes vidiſſe cognoſcat Sꝫ cū ꝟgo certamē qd̓ ſibi imminebat didiciſſet. totamſe dn̄o cōmendauit Et ecce āgelus dn̄iaſtitit ſibi. ⁊ vt cōſtāter ſtaret admonuit aſſerēs ꝙ nō ſolū ab his vīci nō potēit. ſꝫ īſuꝑ illa ip̄os ꝯuerſos ad palmāmartyrij deſtinabat Cū ergo coram oratoribus adducta fuiſſet. dixit imꝑatoriQuali iudicio ꝯͣ vnam puellam qͥnqͣgīta oratores opponis. quos et pro victoria remunerādos ꝓmittis. ⁊ me ſine ſpemercedis pugnare cōpellis Erit tamēmerces mihi dn̄s ieſꝰ chr̄us. qui eſt ſpeset corona ꝓ ſe certantium Uerum cumoratores deū fieri hoīeꝫ aut pati īpoſſibile dicerent. ꝟgo etiā hoc a gentilibp̄dictum eſſe oſtēdit Nam plato aſtruitdeū circūrotundū ⁊ decurtatū. Sibyllaqͦꝫ ſic ait. Felix ille deus ligno qͥ pēdetab alto Cū igit̉ ꝟgo cū oratoribꝰ ſapiētiſſme diſputaret. et eos aꝑtis rōnibusꝯfutaret. ſtupe facti illi. qͥd dicerēt nō īuenientes. muti penitꝰ ſunt effecti Tūcimꝑator ꝯͣ eos nimio furore repletꝰ. in-

crepare eos cepit. cur ab vna puella tāturpiter ſe vinci ꝑmitterēt. Tunc vnꝰmagiſter aliorum ſic ait Noueris imꝑator ꝙ nullus vnqͣꝫ ante nos ſtare potuit. qͥn cōtinuo vīceret̉ Hec īt puella īqua ſpūs dei loquit̉. ſic nos in āmiratōnem conuertit. vt contra chr̄m aliqͥd dicere. aut oīno neſciamꝰ. aut penitꝰ fortmidemus Unde imꝑator conſtāter fatemur. ꝙ niſi ꝓbabilioreꝫ ſnīam de dijsqͦs vſqꝫ modo coluimus ꝓtuleris. ecceoēs ad chr̄m cōuertimur Audiēs hectyrānꝰ nimio furore ſucce̓ ſus. oēs ī medio ciuitatis concremari iuſſit At ꝟgoip̄os cōfortans ad martyriū cōſtantesefficit. ⁊ de fide diligent̓ inſtruit Et cūdolerent ꝙ ſine baptiſmo decederent.ꝟgo rn̄dit. Ne timeatis. qͥa effuſio vr̄iſanguinis vobis baptiſmus reputabit̉⁊ corona Cū ergo ſigno crucis munitiflāmis fuiſſēt iniecti. ita aīas dn̄o reddiderūt. vt nec capilli nec veſtimēta eoꝝab igne in aliquo lederent̉ Cū āt a chr̄ianis fuiſſent ſepulti. tyrānꝰ ꝟgini loquitur dicēs O ꝟgo generoſa iuuētuti tueꝯſule. ⁊ poſt reginā in palatio meo ſecūda vocaberis. ⁊ imagine tua in mediociuitatis fabricata a cunctis velut deaadoraberis Cui ꝟgo Deſine talia dicē̓.qͣſſcelꝰ ē etiā cogitare Ego me chr̄o ſpōſaꝫ tradidi Ille gl̓ia mea. ille amor meus. ille dulcedo ⁊ dilectio mea. ab eiusamore nec blandimenta nec tormentame poterūt reuocare Tūc ille furoē repletus iuſſit eam ſpoliataꝫ ſcorpionibꝰcedi. ⁊ ceſam in obſcuꝝ carcerem tradiibiqꝫ diebꝰ. xij. fama cruciari D¶ Rege āt ꝓ quibuſdaꝫ cauſis inſtantibꝰ ext̉regiōis ꝯfinia ꝓcedēte. regīa eiꝰ nimioamore ſuccenſa. cuꝫ pͥncipe militū noīeporphyrio media nocte ad carcereꝫ ꝟginis ꝓperauit Quo cū regina introiſſet.vidit carcerē ineſtimabili claritate fulgentē. ⁊ angelos plagas ꝟginis pungētes Incipienſqꝫ ꝟgo et̓na ei gaudia p̄dicauit ⁊ ad fidē ꝯuertēs. martyrij coronā