De ſancta Eliſabeth
tiōibꝰ aliquā dei gr̄am īpetraret In nocte ad orōnē ſepe ſurgebat. rogāte eammarito vt ſibi ꝑcet ⁊ qͥeti alicui corpꝰ donaret. Ordīauit āt cū qͣdā domicella ſibunt̉ ceteras magꝭ. familiari: vt ſi forteſomno dep̄ſſa nō ſurgēt eā pede tāgensexcitaret Quadā vero vice pedē dn̄e tāgere voluit. et caſu in pedē mariti īpegit. Qui ſubito excitatꝰ rē vt erat didicit. et patiēt̓ ſufferens prudent̓ diſſil̓auit. Et vt orōnū ſuaꝝ deo pīgue redderet ſacrificiū. ſepe ip̄m irrigabat abūdātia lachrymaꝝ. qͣs qͥdē lachrymas fūdebat iocūde. ⁊ ſine aliqͣ indecenti vultusꝑmutatiōe ita vt ſꝑ cū dolore fle̓t et dedolore gaudēt. et hͦ quadā vultꝰ leticiavenuſtar et Tāte ſe hūilitati ſb̓iecit. vtppt̓ dei amorē vilia ⁊ abiecta nō ſꝑnēt.ſed hec cū deuotiōe nimia exerce̓t. Naꝫinfirmū quendā vultū deformē. capitisfetore horribilē ī ſinu ꝓprio reclinauit. ⁊horridū crinē tōdens eiꝰ caput ancill̓ ridentibꝰ lauit. In rogatiōibꝰ ſꝑ ꝓceſſionē nudis pedibꝰ induta laneis ſeq̄bat̉.Et ī predicationū ſtatiōibꝰ inter pauꝑculas tanqͣꝫ pauꝑ et hūil̓ reſidebat. Inpurificatiōe pꝰ partū nequaqꝫ ſe vt cētēgēmis ornabat. vel veſtibꝰ deanratis tegebat. ſꝫ exēplo intemerate puerꝑe filiūꝓprijs geſtās in vlnis. ip̄m ad altare cūagno ⁊ cādela hūiliter offerebat. vt exhis et ſeculi pompā ꝯtēnendā on̄deret.et ſe illibate puerꝑe ꝯformaret Deindedomū rediēs veſtimēta ip̄a cū qͥbꝰ ad eccl̓iam ꝓceſſerat. alicui pauꝑi mulieri tribuebat ¶ Accedit qͦꝫ ad ſue hūilitatisp̄coniū. ꝙ ip̄a libertate p̄cellēs et dignitate ſublimis. cuiuſdā viri .ſ. mgr̄i Conradi pauꝑis et mēdici. ſꝫ tn̄ ſciētia ⁊ religiōe p̄cipui. ſaluo iure mr̄imonij et̓ ꝯſentiēte marito obedientie adeo ſe ſubiecitvt qͥcqͥd ille p̄ciꝑet. ip̄a cū reuerentia etml̓to gaudio adīplēt vt ex hͦ ⁊ obedientie ꝑciꝑet meritū ⁊ dn̄i ſaluatoris qͥ factꝰ ē obediēs vſqꝫ ad mortē imitaret̉ ex
emplū ¶ Quadā aūt vice ad quādā predicatione ab ipſo vocata ſuperueniētemarchioniſſa myſſenē ſe impedita nō venit. Qd̓ ille egreferēs tātā eiꝰ inobediētiā relaxare noluit. donec vſqꝫ ad camiſiā expoliatā cū qͥbuſdaꝫ ancill̓ ſuis queculpabiles fuerat fortit verberari fecitD ¶ Sibi qͦꝫ tantā abſtinētiā ⁊ rigorē imponebat. vt corpꝰ ſuū vigilijs diſciplinis et ieiunijs maceraret. Nam ſepe a viri thoro abſtinens. noctes ducebat inſomnes. vt orōnibus poſſet inſiſtere. et in abſcondito patrem celeſtemorare. Cūqꝫ ſomni interpellaret neceſſitas. ſuꝑ ſtrata tapētia dormiebat Sꝫ cūmaritus abeſſet. cū ſponſo celeſti ī orōibꝰ ꝑnoctabat. Sepe etiā ꝑ manꝰ ancillarū faciebat ſe in cubicl̓o fortit̉ ꝟberari.vt ſaluatori flagellato vicem rependetet carnē ab oī laſciuia coerceret ¶ Tātam aūt in cibo et potu temperantiamexhibebat. vt in mēſa mariti īter diuerſa ferculoꝝ genera interdū pane ſimplici eēt contēta. Mgr̄ eī Cōradus ſibi interdixit ne de cibis mariti qͥcqͣꝫ contingeret. de qͥbus ſanā conſcīam non hērꝫQd̓ ipſa tanta diligentia obſeruauit vtalijs diuerſis delitijs abundātibꝰ. ipſacū ancill̓ ſuis cibis groſſioribꝰ vteret̉.Sepe tn̄ ad menſaꝫ ſedebat ⁊ cibos manibꝰ ꝯtrectabat ⁊ diuidebat. vt ex hͦ comedere videretur. ne ſuperſtitionis notam incurreret. ſed vrbanitate tali cunctos conuiuas letificaret ¶ Quadā vice cū longi ītineris fuiſſet labore dep̄ſſaet marito et ſibi fuiſſent cibiˢ diuerſi oblati. qui non credebant̉ de iuſtis laboribꝰ acquiſiti. omnino abſtinuit. ⁊ nigruꝫpanē et durū in aqua calida made factūcuꝫ ſuis ancillis patienter comedit Obhoc quoſdam redditus iuſtos vir ſuusſibi aſſignauerat. de quibus cum quibuſdam ancill̓ ſuis que ſibi ad hec oīa ꝯſentiebant viuebat. Sepe aūt cibos curiereſpuit ⁊ aliqͦꝝ bonoꝝ viroꝝ cibaria re