Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Legenda ChCliet

ab apl̓is vnanimit̓ ē electꝰ. an̄ mor ſuā xxx. mortuos ſuſcitaſſe narratur.Ut cantat̉ de eo. Ter denos mortuosfluctibꝰ merſos hūane vite r̄ddiditaūt eccīam hieroſolymitanam annosmultos rexiſſet. et cxx. annum agē̓t tꝑetraiani imꝑatoris atticꝰ ꝯſularꝭ hieroſolymis haberet̉ ab eo capit̉. et īiuriis multis afficit̉ Ad vltimū in crucemip̄m affigi iuſſit oībꝰ aderāt ip̄o iudice mirantibꝰ. vt cxx. annoꝝ ſenex crucis ſuppliciū ꝑtuliſſꝫ Nōnulli ꝟo dicūtſicut eſt rei veritas non fuit iſte ſimo crucis martyriū ꝑtulit ep̄s hieroſolymitanꝰ fuit. ſꝫ fuit aliꝰ ſimo filiꝰ cleophe fr̄is ioſeph. qd̓ etiā euſebiꝰ ceſariēſis ep̄s in ſua chronica teſtat̉. Idē dicūt iſidorꝰ beda in ſuis chronicisiſidorus euſebiꝰ qd̓ priꝰ dixerūt. poſtmodū in chronicis ſuis correxerunt. qd̓ptꝫ bedā ſe ſenſiſſe redarguit in retractationibꝰ ſuis Eſuardꝰ qͦꝫ ī ſuo martyrilogio idem teſtat̉Clv.ADe ſancto Quītino.uintinꝰ genere nobil̓ et ciuis romanꝰ ad vrbē ambianū veniēset multa miracula faciens. iuſſumaximiai a prefecto vrbis capit̉. vſqꝫad defectū cedētiū ꝟberatꝰ carceri mancipat̉. ſꝫ ſoluēte angelo in mediā vrbe iuit. ibi ppl̓o p̄dicauit. vn̄ iterū captꝰ et ī eculeo vſqꝫ ad ruptionē venaꝝdiſtentꝰ neruis qͦꝫ crudis duriſſime ceſus oleū picē adipē feruentiſſimū tolerauit Et preſidē deridēt iratꝰ calcēacetū ſynapiū in os eiꝰ ꝓiecit Sꝫadhuc īmobil̓ ꝑmane̓t apud vero adductꝰ fuiſſet. duos clauos a capitevſqꝫ ad crura. decē inter vngl̓as car pſes infigēs tādē decollari fecit.Cuiꝰ corpꝰ in flumē ꝓiectū annoslv. latuiſſet a qͣdā matrona nobili romana talit̓ reꝑtū eſt aſſidue orōi va

caret. nocte ab angelo monita ad caſtrūveromādū ꝓperare iubet̉. vt ī tali lococorpꝰ incorruptū ſcī qͥntini requirēt ethonorifice ſepeliret. igit̉ ad predcm̄locū multo comitatu vēiſſet orōnēibidē fundēt: corpus ſcī qͥntini incorruptū et redolens ſuꝑ fluuiū ꝓtinꝰ enatauit Qd̓ ſepelic̄s pro ſepulture bn̄ficiolumē oculoꝝ recepit. et ibidē edificataeccīa ad ꝓpria remeauitA.Clvi.De ſco Euſtachio.uſtachiꝰ an̄ placidꝰ vocabat̉ Hicerat magiſter militū trāiani īꝑatoris Erat aūt oꝑibꝰ miſericordie valde aſſiduꝰ. ſꝫ tn̄ idoloꝝ cultui deditꝰ Habebat aūt ꝯiugē eiuſdē ritꝰ miſericordie exn̄tē. Duoſqꝫ filios ꝓcreauit: qͦs iuxta ſuā magnificentiā magnifice educari fecit. Et qꝛ oꝑibꝰ miſcd̓ie ſedulꝰ īſiſtebat. ad viā ꝟitatis meruit illuſtrari Quadā die venatiōi inſiſtētgregē ceruoꝝ repꝑit. int̓ quos vnū ceteris ſpecioſiore maiorē ꝯſpexit. ab alioꝝ ſocietate diſcedēs ī ſiluā vaſtioreꝫꝓſilijt Uerū alijs militibꝰ circa ceruosreliqͦs occupatiſ. placidꝰ hūc toto niſu īſeqͥt̉. et ip̄m caꝑe nitebat̉. Quē totisviribꝰ inſeq̄ret̉. ceruus tandē ſuꝑ qͣndārupis altitudinē ꝯſcēdit. placidꝰ appropias qͣlit̓ capi poſſꝫ aīo ſedulꝰ reuoluebat. Qui ceruū diligēter ꝯſideraret.vidit īter cornua eiꝰ formā ſcē crud. ſupra ſol̓ claritatē fulgentē. et imaginē ieſu chri. os cerui ſicut olī afinā balaā ſic locutꝰ ē dicens. O placide qͥdme inſequeris Ego tui gr̄a in aīali tibi apꝑui Ego ſū chr̄s quē tu ignoranscol̓ Elēoſyne tue corā me aſcenderūtob hoc veni vt huc quē venabarꝭ. cer ego qͦꝫ teip̄e venarer Alij tn̄ dicūt ip̄a imago chr̄i inter cornua ceruiapꝑuit hec ꝟba ꝓtulit Hec audiēs placidꝰ nimio tīore correptꝰ de eqͦ ī tra ꝓ-