De ſanctis Simone et Iuda

eē veſtis regia. Ip̄e enī fuit veſtꝭ regiadei ꝑ ornamētū ꝟtutū ꝑ quā apprehendit pͥncipē chr̄m Uel thadeꝰ qͣi tā deusid ē magnꝰ deꝰ .ſ. ꝑ adoptionē Tertio dictꝰ ē in hiſtoria eccle. lebeꝰ. qd̓ ſonat quaſi cor vel corculꝰ .i. cordis cultor. Uel lebeꝰ quaſi lebes Cor ꝑ magnanimitateꝫcorculꝰ ꝑ puritatē. lebes ꝑ gr̄aꝝ plc̄ itudinē qꝛ qͣi olla et vas ꝟtutū et gr̄e eſſeꝓmeruit. Eoꝝ paſſionē et legendā hebraice abdiaſ ep̄s babylōie ab ip̄is apl̓iſep̄s ordīatꝰ ſcripſit Quā tropeꝰ abdie diſcipulus tranſtulit in grecū. africanꝰ inlatinum.A.imon chananeꝰ et iudas qui etthadeꝰ fr̄es fuerūt iacobi minoris et filij marie cleophe que alpheo nupta fuit. Iudas ꝟo ad abagaꝝregē ediſſe a thōa miſſus fuit pꝰ aſcc̄ſionē dn̄i. Legit̉ enī in hiſtoria eccl̓iaſticaꝙ p̄dictꝰ rex abagarꝰ dn̄o nr̄o ieſu chr̄o īhūc modū epl̓am deſtinauit. Abagarusrex euchonie filiꝰ ieſu ſaluatori bono qͥapꝑuit ī locis hieroſolymoꝝ ſalutē Auditū ē mihi de te ⁊ ſanitatibꝰ qͣs facis.ꝙ ſine medicamētis aut herbis fiāt iſtaꝑte. et ꝙ ꝟbo facis cecos vide̓. claudosambulare. leproſos mūdari. ⁊ mortuosreuiuiſcere. Quibꝰ oībꝰ auditis de te ſtatui in aīo meo vnū eē ē duobꝰ. aut qꝛ tuſis deꝰ ⁊ deſcēderis de celo vt hͨ faciasaūt ꝙ filiꝰ dei ſis qͥ hͨ facis. Proptēa ego ſcribens rogauerī te vt dignerꝭ. fatigari vſqꝫ ad me ⁊ egritudinē meā qͣ diulaboraui curare. Nā et illud ꝯperi ꝙ iudei murmurāt aduerſū te et volūt inſidiari tibi. Ueni gͦ ad me. qꝛ eſt mihi parua cītas. ſꝫ hōeſta q̄ vtriſqꝫ ſufficiet Dominꝰ aūt ieſus in hͦ ꝟba ſibi rn̄dit Beatꝰ es qͥ credidiſti in me cū ip̄e nō videris me Scriptū ē enī de me. qͥa hi qͥ menō vidēt credent. et hi qͥ me vidēt noncredēt. De eo aūt ꝙ ſcripſiſti ad me vtveniā ad te oportet hec me oīa cōplē ꝓpter q̄ miſſus ſuꝫ ⁊ poſtea recipi me ab

eo a qͣ miſſus ſū. Cū gͦ aſſumptꝰ fuero aliquē de diſcipul̓ meis mittā ad te vt curet te et viuificet te. Hec ī hiſto. eccīaſtica Uidēs aūt abagarꝰ ꝙ pn̄tialit̓ chr̄ꝫvidere nō poſſet. ẜm qd̓ in quadā antiqͣhiſtoria īucit̉. ſicut Ioh̓es damaſcenꝰ inli. iiij. teſtat̉. pictorē quēdā ad ieſū miſitvt dn̄i imaginē figuraret̉. vt ſic ip̄m ſal̓tē ꝑ imaginē cōſpice̓t quē ī facie viderenō poterat. ſꝫ cū ad eū pictor vēiſſet ꝓpter nimiū fulgorē qͥ an eiꝰ facie ꝓcedebat. in eiꝰ faciē clare neqͥbat vide vl̓ intende̓. nec ip̄am vt ſibi iuſſū fuerat figurare. Qd̓ cernēs dn̄s veſtimentū lineūipſiꝰ pictoris accipiens. et ſue faciei ſuꝑimponēs. ſuijpliꝰ imaginē eidē īp̄ſſit acdeſiderāti r̄gi abagaro deſtīauit Cuiuſmōi aūt imagīs dn̄s fuerit in eadē antiqua hiſtoria legit̉. ſicut idē ioh̓es damaſcenꝰ teſtat̉. Fuit eī vt ibidē d̓r bn̄ oculatꝰ. bn̄ ſuꝑciliatꝰ. longū vultū hūit. etfuit accliuꝰ qd̓ ſignū maturitatis fuitB ¶ Illa aūt epl̓a dn̄i nr̄i ieſu chr̄i tante ꝟtutꝭ eē d̓r. vt ī illa cītate ediſſe nullꝰ hēticꝰ vel paganꝰ viuē valeat. nec tyrānꝰ aliqͥs eidē noce̓ p̄ſumat. Nā ſi aliqn̄ gens aliqͣ armata māu ꝯͣ illā cītatē īſurrexerit. infans aliqͥs ſuꝑ portā ſtansepl̓am illā legit. et ea die hoſtes aut territi fugiūt. aut pacati cū eis cōponūt. ſicut fert̉ olī fuiſſe adimpletū Sꝫ poſtmodū cītas a ſaracenis capta fuit ⁊ ꝓphanata ſublato bn̄ficio ꝓpter abūdantiampctōꝝ in oriēte vndiqꝫ patefactā ¶ Pꝰqꝫ ꝟo dn̄s aſſūptꝰ ē. vt in hiſto. ecciaſti.legit̉. miſit thōas apl̓ꝫ thadeū qͥ ⁊ iudaſdictꝰ ē ad abagarū regē ẜm dei ꝓmiſſionē. Qui cū ad eū vēiſſet ⁊ ſe diſcipulūieſu ſibi ꝓmiſſū dixiſſet vidit abagarusin vultū thadei quēdā mirū et dinumſplēdorē Quo viſo ſtupefactꝰ et territdn̄m adorauit dicēs. Uere diſcipulꝰ esieſu filij d̓i qͥ mihi dixeat Mittā aliquēad te de diſcipul̓ meis qͥ te curet et tibivitā p̄ſtet Cui thadeꝰ Si ī d̓i filiū credi