De ſancto Criſanto et Daria
que de dn̄o vel a dn̄o facta vel dcā cognouit in memoria recondebat ⁊ cū tꝑsp̄dicande vel ſcribēde incarnatiōis adueniret. ſufficienter vniuerſa ꝓut eſſētgeſta poſſet explicare q̄rētibꝰ. Un̄ etiābernardꝰ aſſignans rōneꝫ quare angelꝰbtē virgini nūciauit ꝯceptū elizabethait Ideo ꝯceptꝰ elizabeth nūciat̉ marievt dū nūc ſaluatoris. nūc p̄curſorꝭ. edocet̉ aduentꝰ. rerū tempꝰ et ordinē tenēsIp̄a poſtmodū meliꝰ ſcriptoribꝰ ac p̄dicatoribꝰ euāgelij reſeraret ꝟitatē q̄ plene de om̄ibꝰ a pͥncipio celitꝰ fuit īſtructamyſterijs. Credit̉ igit̉ ꝙ euāgeliſte eaꝫde multis inqͥrebāt. et ip̄a eos certificabat Et ſpecialit̓ credit̉ de btō luca ꝙ adeā tqͣꝫ ad arcā teſtamenti recurrit. ⁊ abea de multis certificatꝰ fuit. precipue dehis que ſibi ſoli ꝯſtabāt. ſicut de angelica annūciatiōe. et chr̄i natītate. ⁊ hmōide qͥbus ſolis lucas ait ¶ Septīo ab apl̓is intimatū. Cū vero lucas non fuerit cū chr̄o in oībus actibus ⁊ miracul̓chr̄i. ideo ſuū euangeliū ſcripſit ẜm qd̓apl̓i qͥ pn̄tes fuerāt ſibi intīauerūt et retulerūt. ſicut ip̄e in ꝓlogo ſuo inſinuatdi. Sicut tradiderūt nobis qͥ ab initioip̄i viderūt. ⁊ mīſtri fuerūt ſermonis ⁊cͣ.Cū enī dupliciter conſueuēit ferri teſtimonium. ſcilicet de viſis et de auditisideo dominus vt dicit Auguſtinus duos teſtes voluit habere de viſis. ſcilicetMatheū et Iohannem. et duos de auditis .ſ. marcū et lucā. Et qm̄ teſtīoniuꝫqd̓ ē de viſis firmiꝰ ⁊ certiꝰ ē qͣꝫ illud qd̓eſt de auditis Iō vt d̓t Auguſtinꝰ duoeuāgelia que ſūt de viſis ponūt̉ extrēaet alia duo q̄ ſunt de auditis ponūt̉ media. vt hec media tanqͣꝫ infirmiora ab illis extrēis q̄ ſt̓ certiora. hincin̄ fulciant̉et roborent̉ Octauo a paulo mirabilit̓approbatū Nā eiꝰ euāgeliū mirabilit̓ apꝓbat qn̄ ad confirmationē dictoꝝ ſuoꝝluce euāgeliū adducebat. Un̄ d̓t Hieronymꝰ in libro de viris illuſtribꝰ Quidā
ſuſpicātur quotienſcūqꝫ Paulꝰ ī epl̓isſuis d̓t ẜm euangeliū meū de luce ſignificare volumīe. Eius etiā euāgeliū mirabiliter approbauit. cuꝫ de eo ſcribit ij.Coꝝ. viij. Cuius laus ē in euāgelio peroēs eccīas ¶ Legit̉ in hiſtoriā ātiochena ꝙ dū chr̄iani qͥ erāt ī antiochia multis flagicijs ſe dediſſent. obſeſſi a ml̓titudine thurcoꝝ fame ac miſeria multiplici affligebātur. Sed cū plene ad dn̄m ꝑpnīaꝫ fuiſſent ꝯuerſi apꝑuit cuidā in eccleſia ſcē marie de tripoli vigilanti virquidā lucidꝰ cādidis veſtimentis indutꝰ. et cū q̄reret quiſnā eēt dixit ſe eē lucam qͥ de antiochia venerat. vbi dn̄s militiā celi et apl̓os ⁊ martyres cōuocauerat vt ꝓ ſuis ꝑegrinis pugnarēt Chr̄iani gͦ aīati oēm thurcoꝝ exercitū confregerūt.ClijADe ſancto Criſantoriſantꝰ filiꝰ polimij viri illuſtriſſimi dū fidē̄ chriſti edoctꝰ eſſet ⁊a pr̄e ad idola reuocari nō poſſꝫiuſſit eum pater ī ꝯclaui recludi et qͥnqꝫpuellas eidem vt earum ſeducatur blādicijs ſociari. Qui cum oraſſet deum nea fera peſſima carnali ſcꝫ concupiſcentia ſuperaretur. Continuo predicte puelle ſomno oppreſſe nec potum nec cibumſumere poteant ſed educte exterius cōtinuo hec ſumebant. Tunc daria virgoprudentiſſima dee veſte dicata rogaturvt ad criſantum introeat et eum dijs etpatri reſtituat. Qua ingreſſa et a criſanto de pompa veſtium reprehēſa Reſpōdit ſe non ꝓpter pōpā ſed vt dijs ⁊ patri eum lucrifaceret ſic indutam. CumCriſantus iterum eam reprehenderetcur pro dijs illos coleret quos aucͣtores ipſorum flagicioſos ſemper viros ⁊impudicas feminas affirmarent. reſpondit daria. ph̓os ꝑ nomina hoīm elemen
Fiiij