Legenda Cxliiij

centur Et apibꝰ ne inedia ꝑeant glaciehiemali mel ⁊ optīa vina iubet apponiFr̄no noīe aīalia cūcta vocabat. Miroet ineffabil̓i gaudio replebat̉ ob creatoris amorē cū ſolē ⁊ lunā et ſtellas ītuebat̉ ⁊ eas ad crcatoris amorē inuitabatcoronā ſibi magnā fieri ꝓhibebat dicēsUolo ꝙ fr̄es mei ſimplices ꝑtē hē̄ant īcapite meo. Uir qͥdā admodū ſcl̓arl. cuꝫſeruū dei frāciſcū apd̓ ſcm̄ ſeuerinū predicātem īueniſſet. vidit deo ſibi reuelāte ſcm̄ franciſcū duobꝰ tranſuerſis enſibꝰ valde fulgentibꝰ in modū crucis ſigͣtū. qͦꝝ vn̄ᵐ a capite vſqꝫ ad pedes. aliꝰ amanu ī manū ꝑ pectꝰ trāſuerſalit̓ tē debat̉. Quc̄ cū nūqͣꝫ vidiſſet tali īdicio recognoſcēs ꝯpūctꝰ ordīꝫ introiuit ⁊ vitāfelicit̓ cōſūmauit ¶ Cū īfirmitatē oculoꝝ ex fletu continuo īcurriſſet ſuadētibꝰ ꝙ abſtīeret a lachrymis ſic rn̄dit Nōeſt ob amorē luīs qd̓ hēmꝰ cōe cū muſcis ct̓ne lucis viſitatio repellēda. Cūaūt a fr̄ibꝰ vrgeret̉ vt patēt̉ īfirmitativiſus remediū adhiberi ⁊ chirurgicꝰ īſtrumētū ferrū ignē cādēs ī manu teneret. vir dei ait. Mi fr̄ ignis eſto mihi inhac hora ꝓpiciꝰ et curial̓. p̄cor dn̄m qͥ tecreauit vt tuū mihi calorē tēꝑet. Et hͨdicēs ſignū crucis ꝯͣ illud edidit Profūdatoqꝫ illo ī tenera carne ab aure vſqꝫad ſuꝑcilium nullū vt retulit dolorē ſēſit. ¶ Apud heremū ſcī vrbani ẜuo deiegritudīe validiſſima laborāte. cū ipſedefectū nature ſentiēs vini poculū poſtulaſſet. nihilqꝫ adeſſet allatā ſibi aquāſigno crudꝭ. edito bn̄dixit. Mox ī optīmvinū cōuerſa ē Qd̓ deẜti loci pauꝑtasīpetrare nō potuit. viri ſcī puritas īpetrauit Ad cuiꝰ guſtū ſubito ꝯualuit.Malebat de ſe vituperiū audire qͣꝫ laudē Et iō cū ppl̓i merita ī eo ſcītatis extollerēt p̄cipiebat alicui fr̄i vt ꝟba ip̄vilificātia ſuis auribꝰ cōculcādo ꝓferret. Cūqꝫ fr̄ ille licet inuitꝰ eū ruſticuꝫet mercennariū imperitū ⁊ inutilē di-

cēt exhilaratꝰ dicebat Bn̄dicat tibi dn̄sqꝛ tu veriſſima loq̄ris et talia me decetaudire ¶ Nō tā ſeruꝰ dei p̄eſſe voluit qͣꝫſub eſſe. nec tā p̄ciꝑe qͣꝫ parē Idcirco generali cedēs officio gardianū petijt. c.ꝑ oīa volūtati ſubiacēt. Fr̄i qͦꝫ cū quoſolitꝰ erat ire ſꝑ ꝓmittebat obediētiā ⁊ẜuabat G ¶ Cū frater quidā ⁊ ꝯͣ legē obedientie aliqͥd feciſſet. ⁊ pnīe ſigͣhē̄ret. vir tn̄ dei ad alioꝝ terrorē eiꝰ cāpuciū in ignē ꝓijci iuſſit. Cūqꝫ ꝑ morācapuciū fuiſſꝫ in medio ignis. p̄cepit īpſum extrahi ⁊ fratri reſtitui. Extrahit̉gͦ capuciū de medio flāmaꝝ nulluꝫ hn̄saduſtiōis veſtigiū ¶ Quodā tꝑe ꝑ paludos venetiaꝝ ambulās inuenit maximāauiū multitudinē cātātiū ī palude. dixitqꝫ ad ſociū. Sorores aues laudant creatorē ſuuꝫ. Eamꝰ et in eaꝝ medio horascanonicas dn̄o decantemꝰ. Quibꝰ intrātibꝰ aues mote nō ſt̓. ſꝫ qꝛ obnimiū garritū ſemuicē audire nō potuer̄t ait. Sorores aues a cātū ceſſate donec laudesdebitas dn̄o ꝑſoluamꝰ Quibꝰ ſtatī tacētibꝰ finitis laudibꝰ licētiā cātādi deditet ſtatī cantū ſuum more ſolito reſūpſerūt ¶ Inuitatꝰ deuote a qͦdā milite dixit ei. Fr̄ hoſpes meis monitis acqͥeſceet pctā tua ꝯfitē. qꝛ cito alibi māducab̓.Qui ſtatī acqͥe ſcēs domui ſue diſpoſuitet pnīam ſalutarē accepit Cū gͦ ad menſam intraſſet hoſpes ſubito expirauit.¶ Cū qͣndā auiū multitudinē repiſſet.et eas velut rōis ꝑticipes ſalutaſſꝫ dixit. Fr̄es mei volucres multū debetislaudare creatorē vr̄m qͥ plumis vos īduit. pennas ad volādū tribuit. aeiꝭ puritatē ꝯceſſit. et ſine vr̄a ſolicitudīe vosgubernat. Aues āt ceperūt ꝟſus eū extēdere colla ꝓtēdere alas. aꝑire roſtraet ī illū attēte reſpice̓ Ille ꝟo ꝑ mediuꝫeaꝝ trāſiēs. tunica ꝑtingebat eaſde̓. nectn̄ aliqͣ d̓ loco ē mota dō ec licētia dataoēs inſil̓ auolauerūt. Cū apd̓ caſtrū almariū predicae̓t. ꝓpter garritꝰ irūdinū