Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Leodegario

nuarij ē feſtū de felici obitu illiꝰ. Illudaūt d̓r de eiꝰ ſacri corꝑis trāſlatione. enī corpꝰ eiꝰ pꝰ ipſiꝰ obitū ad eccīaꝫſcōꝝ timothei apollinaris feretrodeferret̉. ſecꝰ eccīaꝫ ſcī chr̄oferi cepit adeo pōderare nullatenꝰ moueri potuit. Tādē coacti rogauerūt dn̄m vt eison̄dē dignaret̉ ſi forte in eccīa illa ſāctichr̄oferi vbi nulle reliqͥe ſcōꝝ qͥeſcebātſepeliri vellet. Statīqꝫ corpꝰ leuiſſimeſuſtulerūt. ip̄m ibi honorifice poſuer̄tUbi multa miracl̓a fierēt eccīaꝫ ampliauerūt Et fcā crypta retro altareeffoſſū corpꝰ ibi repone̓ vellēt mouerenullatenꝰ potuerūt aūt in orōnibꝰ:noctarent media nocte oēs ꝑiter obdormiſſent. ī craſtinū .ſ. kal̓. octobrꝭ. īuenerūt ſepulcꝝ corꝑe ſcī remigij ī illācryptā ab angel̓ deportatū. Qd̓ tn̄ pꝰ tꝑs in pulcriorē cryptā eadē diecapſa argētea trāſlatū eſt. Floruit circaannū dn̄i ccccxc. Cxciij ADe ſcō Leodegarioeodegarius ꝟtute pollerꝫeduenſi eccīe meruit in pōtificēIꝓmoueri. Qui clotario regedecedēte cura regni gͣuiꝰ p̄meret̉ voluntate dei pͥncipū ꝯſilio childericū rr̄emclotarij adoleſcēte valde idoneū p̄fecitin rege. Sed ebroinꝰ theodoricū ip̄iuschilderici germanū p̄fice̓ nitebat̉.pter regni ꝯmodū ſꝫ qꝛ de ptāte eiectꝰoībꝰ odioſꝰ irā regis et pͥncipū verebat̉Timēs igit̉ ebroinꝰ licētiā a r̄ge petijtet mōaſteriū introiuit. ꝯcedēte fr̄eꝫſuū theodoricū ne ꝯͣ regnū aliqͥd moliret̉ ī cuſtodia detinētē. ſcītate et ꝓuidētia ep̄i pace mirabili oēs gaudebāt Sꝫpꝰ aliqͦd tꝑs rex malignoꝝ ꝯſilio deprauatꝰ in tātū in viri dei odiū incitat̉ oportunitatē modū mortis eiꝰ attētiꝰinqͥrebat. Sed ep̄s blāde ferens oēsinimicos ſuos vt amicos āplectēs egit rege vt dic paſche in vrbe cui p̄erat.

celebraret. Et ecce illa die nūciatū ē ei rex ī illa nocte qͥcqͥd de morte eiꝰ tractauerat ꝑfice decreuiſſet. At ille nihiltrepidās. ſꝫ illa die rege ī ſa cōmunicās ꝑſecutorē ſic fugit ī luxuniē̄ſimonaſterio dn̄o ſeruiēs etiā ebromoibi ī mōaſtico hītu latitabat ſedula charitate ẜuiuit. Pꝰ modicū rex morit̉ ettheodoricꝰ in regnū ſublimat̉ Qua ꝓpt̓leodegariꝰ ppl̓i ſui lachrymis precibꝰmotꝰ abbatis imꝑio cōpulſꝰ ad ſedemſuā redijt. ac ebroinꝰ ꝓtinus apoſtatauit regis ſeneſcalcꝰ ordinatꝰ eſt. Quilicet prius malꝰ fuerit. tn̄ poſtea fuit peior. totoqꝫ ſtudio leodegariū occide̓ nitebat̉. Miſſis igit̉ militibꝰ caꝑent. hoc leodegariꝰ cōperiſſet eoꝝ furoricedēs ī habitu potificali de vrbe egrederet̉ a militibꝰ capit̉ ei ſtatī oculos eruerūt. Pꝰ bienniū ſcūs leodegariꝰ fr̄e ſuo garino quē ebroinꝰ exulauerat in palatiū regis ē adductꝰ Cuꝫad irriſionē ebroini ſapiēter pacificern̄deret. ne quā ille iuſſit garinū lapidibꝰ obrui. ſanctūqꝫ ep̄ꝫ tota die nudis pedibꝰ quēdā fluuiū ſuꝑ acutiſſimos lapides decurrētē deduci Et audiensin his tormentis deū laudaret. līguameiꝰ precidi fecit. poſtmodū ei cuidamcuſtodi tradidit vt ip̄ꝫ nouis ſupplicijsreſeruaret. Ille aūt vſum loquēdi nonꝑdidit. ſꝫ predicatiōi exhortatiōi ꝓutpoterat vacabat. predixitqꝫ qn̄ et qͣlit̓ip̄e ebroinꝰ ex hac vita migrarētLux.aūt immē ſa ī modū corone caput eiꝰ circūdedit. Quā multi vidiſſent qͥdeēt ab ip̄o ep̄o queſier̄t At ip̄e ſe ī orōeꝓſternēs gr̄as deo retulit. et oēs aſtantes vt ī meliꝰ vitā mutarent admonuitQd̓ ebromꝰ audiēs inuidēs miſſis qͣttuor ſpiculatoribꝰ ip̄m decollari p̄cepit ip̄m ducerēt ait eis eſt īquitopꝰ fr̄es vos diutiꝰ fatigari Sꝫ īplete deſideriū eiꝰ vos miſit. Ad tresilloꝝ adeo ſunt cōpūcti ad pedes eiꝰ

E i.