De ſancto Leodegario
nuarij ē feſtū de felici obitu illiꝰ. Illudaūt d̓r eē de eiꝰ ſacri corꝑis trāſlatione.cū enī corpꝰ eiꝰ pꝰ ipſiꝰ obitū ad eccīaꝫſcōꝝ timothei ⁊ apollinaris cū feretrodeferret̉. ſecꝰ eccīaꝫ ſcī chr̄oferi cepit adeo pōderare ꝙ nullatenꝰ moueri potuit. Tādē coacti rogauerūt dn̄m vt eison̄dē dignaret̉ ſi forte in eccīa illa ſāctichr̄oferi vbi nulle reliqͥe ſcōꝝ qͥeſcebātſepeliri vellet. Statīqꝫ corpꝰ leuiſſimeſuſtulerūt. ⁊ ip̄m ibi honorifice poſuer̄tUbi cū multa miracl̓a fierēt eccīaꝫ ampliauerūt Et fcā crypta retro altare cūeffoſſū corpꝰ ibi repone̓ vellēt mouerenullatenꝰ potuerūt Cū aūt in orōnibꝰ:noctarent ⁊ media nocte oēs ꝑiter obdormiſſent. ī craſtinū .ſ. kal̓. octobrꝭ. īuenerūt ſepulcꝝ cū corꝑe ſcī remigij ī illācryptā ab angel̓ deportatū. Qd̓ tn̄ pꝰ lōgū tꝑs in pulcriorē cryptā eadē die cūcapſa argētea trāſlatū eſt. Floruit circaannū dn̄i ccccxc. ¶ Cxciij ADe ſcō Leodegarioeodegarius dū oī ꝟtute pollerꝫeduenſi eccīe meruit in pōtificēIꝓmoueri. Qui dū clotario regedecedēte cura regni gͣuiꝰ p̄meret̉ voluntate dei ⁊ pͥncipū ꝯſilio childericū rr̄emclotarij adoleſcēte valde idoneū p̄fecitin rege. Sed ebroinꝰ theodoricū ip̄iuschilderici germanū p̄fice̓ nitebat̉. nō ꝓpter regni ꝯmodū ſꝫ qꝛ de ptāte eiectꝰ ⁊oībꝰ odioſꝰ irā regis et pͥncipū verebat̉Timēs igit̉ ebroinꝰ licētiā a r̄ge petijtet mōaſteriū introiuit. qͦ ꝯcedēte ⁊ fr̄eꝫſuū theodoricū ne ꝯͣ regnū aliqͥd moliret̉ ī cuſtodia detinētē. ſcītate et ꝓuidētia ep̄i pace mirabili oēs gaudebāt Sꝫpꝰ aliqͦd tꝑs rex malignoꝝ ꝯſilio deprauatꝰ in tātū in viri dei odiū incitat̉ ꝙ oportunitatē ⁊ modū mortis eiꝰ attētiꝰinqͥrebat. Sed ep̄s blāde ferens ⁊ oēsinimicos ſuos vt amicos āplectēs egitcū rege vt dic paſche in vrbe cui p̄erat.
celebraret. Et ecce illa die nūciatū ē eiꝙ rex ī illa nocte qͥcqͥd de morte eiꝰ tractauerat ꝑfice decreuiſſet. At ille nihiltrepidās. ſꝫ illa die cū rege ī mē ſa cōmunicās ꝑſecutorē ſic fugit ꝙ ī luxuniē̄ſimonaſterio dn̄o ſeruiēs etiā ebromo qͥibi ī mōaſtico hītu latitabat ſedula charitate ẜuiuit. Pꝰ modicū rex morit̉ ettheodoricꝰ in regnū ſublimat̉ Qua ꝓpt̓leodegariꝰ ppl̓i ſui lachrymis ⁊ precibꝰmotꝰ ⁊ abbatis imꝑio cōpulſꝰ ad ſedemſuā redijt. ac ebroinꝰ ꝓtinus apoſtatauit ⁊ regis ſeneſcalcꝰ ordinatꝰ eſt. Quilicet prius malꝰ fuerit. tn̄ poſtea fuit peior. totoqꝫ ſtudio leodegariū occide̓ nitebat̉. Miſſis igit̉ militibꝰ qͥ cū caꝑent.cū hoc leodegariꝰ cōperiſſet eoꝝ furoricedēs dū ī habitu potificali de vrbe egrederet̉ a militibꝰ capit̉ qͥ ei ſtatī oculos eruerūt. ¶ Pꝰ bienniū ſcūs leodegariꝰ cū fr̄e ſuo garino quē ebroinꝰ exulauerat in palatiū regis ē adductꝰ Cuꝫad irriſionē ebroini ſapiēter ⁊ pacificern̄deret. ne quā ille iuſſit garinū lapidibꝰ obrui. ſanctūqꝫ ep̄ꝫ tota die nudis pedibꝰ ꝑ quēdā fluuiū ſuꝑ acutiſſimos lapides decurrētē deduci Et audiens ꝙin his tormentis deū laudaret. līguameiꝰ precidi fecit. ⁊ poſtmodū ei cuidamcuſtodi tradidit vt ip̄ꝫ nouis ſupplicijsreſeruaret. Ille aūt vſum loquēdi nonꝑdidit. ſꝫ predicatiōi ⁊ exhortatiōi ꝓutpoterat vacabat. predixitqꝫ qn̄ et qͣlit̓ip̄e ⁊ ebroinꝰ ex hac vita migrarētLux.aūt immē ſa ī modū corone caput eiꝰ circūdedit. Quā cū multi vidiſſent qͥd hͨeēt ab ip̄o ep̄o queſier̄t At ip̄e ſe ī orōeꝓſternēs gr̄as deo retulit. et oēs aſtantes vt ī meliꝰ vitā mutarent admonuitQd̓ ebromꝰ audiēs ⁊ inuidēs miſſis qͣttuor ſpiculatoribꝰ ip̄m decollari p̄cepitCū gͦ ip̄m ducerēt ait eis Nō eſt īquitopꝰ fr̄es vos diutiꝰ fatigari Sꝫ h̓ īplete deſideriū eiꝰ qͥ vos miſit. Ad hͦ tresilloꝝ adeo ſunt cōpūcti ꝙ ad pedes eiꝰ
E i.