Legenda Cxlij
nas ſolito more ſurgēt. veſteꝫ mulierisquā emuli iuxͣ lectū poſuerant repperit.ſuāqꝫ eē credēs īduit et in eccīam ſibi ꝓceſſit. Hoc aūt emuli faciebāt. vt mulierē hē̄re in thalamo credet̉. Qd̓ ille videns. tāte eoꝝ veſanie locū dedit. ⁊ adgregoriū nazāzenū cōſtantinopolitanevrbis ep̄m ꝑuenit. Poſtqͣꝫ aūt ab ipſoſacras lr̄as didicit in heremū ꝓperauit.vbi pro chr̄o quāta ſuſtīuerit ip̄e ad euſtochiū narrat dicēs. Quotiēs in hēmoꝯſtitutꝰ. et ī illa vaſta ſolitudīe q̄ exuſtaſol̓ ardoribꝰ horridū mōachis p̄ſtat hitaculū. putaui me romanis delitijs intereſſe Horrebāt ſacͣco mēbra deformiaſqualida cutis ſitū ethiopice carnis adduxerat. qͦtidie lachryme. qͦtidie gemitꝰet ſi qn̄ repugnantē ſomnꝰ imminēs oppreſſiſſet. nuda humo vix oſſa herentiacollidebā. De cibis et potu taceo cū etiā lāguētes monachi etiā aqͣ vix frigida vtāt̉ ⁊ coctū aliqͥd accepiſſe luxuriaſit. ⁊ dū ſcorpionū tātū eēꝫ ſociꝰ ⁊ feraꝝſepe choreis ītererā puellaꝝ. et in frigido corꝑe ⁊ carne p̄mortua ſola libidinūincēdia pullulabat. Itaqꝫ ꝯtinuo flebāet repugnātē carnē hebdōadaꝝ inediaſubigebā Diē crebro coniūxi cū nocte.nec pͥꝰ a pectorl. ceſſabā ꝟberibꝰ qͣꝫ a dn̄otrāqͥllitas reddēt̉ Ip̄am qͦꝫ cellulā meāqͣi cogitationū ꝯſciam ꝑtimeſcebā. ⁊ mihi iratꝰ et rigidꝰ ſolꝰ deſerta penetrabāEt vt mihi teſtis ē dn̄s. poſt ml̓tas lachrymas nōnūqͣꝫ videbar mihi interee̓agmībꝰ angeloꝝ Per qͣdrienniū igit̉ ibidē pnīa ſic ꝑacta ad bethleē oppidū remeauit. Ubi qͣi dōeſticū aīal apd̓ p̄ſepedn̄i ſeſe obtulit ꝑmāſurū. Bibliothecāaūt ſuā quā ſūmo ſtudio ſibi condideratclauſā. aliosqꝫ libros iterū relegēs diēieiunꝰ ducebat ad veſꝑm. Ml̓tos auteꝫibidē diſcipulos coadunās in ſcō ꝓpoſito ⁊ trāſlatiōe ſcripturaꝝ lv. ānis ⁊ ſexmēſibꝰ deſudauit ⁊ vſqꝫ ad finē vite ꝟgo ꝑmāſit Licet aūt in hac legēda di
cat̉ ꝙ ſꝑ ꝟgo fuerit. ipſe tn̄ de ſe ita ſcribit ad pāmachiū Uirgītatē ī celo p̄feronō qꝛ hēo Tāta deniqꝫ laſſitudīe fatigatꝰ ē. vt ī ſtratu ſuo iacēs funicl̓o ad trabē ſuſpēſo ſupinꝰ māibꝰ ſe leuaret vt .ſ.officiū mōaſterij ꝓut poterat exhiberꝫC ¶ Quadā ꝟo die adueſpaſcēte cū hieronymꝰ cū fr̄ibꝰ ad ſacrā lcionē audiēdūſedet ſb̓ito leo qͥdā claudicās mō aſteriūingreſſꝰ ē. Quo viſo cū ceteri fr̄es fugēnt. hieronymꝰ ei qͣi hoſpiti obuiauit.Leo gͦ dū pedē leſū ſibi on̄dēt vocatisfr̄ibꝰ. pedes ſibi p̄cepit ablui ⁊ diligent̓eiꝰ plagā īqͥri. Qd̓ cū factū fuiſſet īuenerūt leōis plātā a ſentibꝰ vulneratā. Adhibita gͦ diligēti cura leo ꝯualuit. et oīferitate depoſita inter eos qͣi dōeſticuꝫaīal hītauit. Tūc hieronymꝰ vidēs ꝙ n̄tā ꝓ ſāitate ſui pedis qͣꝫ ꝓ eoꝝ vtilitatedn̄s leonē miſiſſet. de fr̄m ꝯſilio eidē h̓ īiūxit officiū vt aſinū quē hēbāt qͥ lignade nē ore defēbat. ip̄e leo ad paſcua ducēt ⁊ ductū ibidē cuſtodiret. Qd̓ factūē. Nā iniūcta leōi aſini cura more paſtoris īduſtrij eūdo ad paſtū ſociꝰ īceſſāteritineris rure paſcēdo vn̄cūqꝫ d̓fēſor tutiſſimꝰ erat. Uerū tn̄ vt ſe cibaret. ⁊ aſinꝰ ſolitū ꝑfice̓t opꝰ. cōſuetis ſꝑ horis cūeo domū redibat. Quadā gͦ vice paſcēte aſino et leōe gͣuit̉ ſoporato. mercatores cū camel̓ inde tranſeūtes aſinū ſolūviderūt. et eū qͣꝫcitiꝰ rapuerūt. Exꝑgefactus itaqꝫ leo cū ſociū non inueniretrugiēdo huc illucqꝫ ibat. Quē tandemno inueniens ad portas mōaſterij triſti.adijt. ⁊ intus vt ſolitus erat p̄ verecūdia ingredi non preſumpſit Et vidētesfr̄es ꝙ tardiꝰ more ſolito ⁊ ſine aſino veniſſet. putauer̄t ꝙ fame cōpulſus aſinūcōediſſet. nolēteſqꝫ ei ānonā tribuē cōſuet ā dicebāt. Uade ⁊ reliquā ꝑtē aſelliq̄ tibi remāſit māde et tuā īgluuiē r̄ple.Heſitātes tn̄ vtꝝ h̓ malū ꝑpetraſſꝫ. exierūt ad paſcua ſi forte aliqd̓ mortꝭ. īdiciūīueniret. Et nihil īueniētes hͦ hierony