De ſancta Iuſtina

Sꝫ ſi tāto charitatꝭ ardore feruebāt. vteiectis armis. flexo poplite paſſim geniculātes ſpiculatoꝝ tela hilari corde ſuſciꝑent. Inter qͦs btūs mauriciꝰ tue fidei amore ſuccēſus decertādo martyrijeſt coronā adeptꝰ. Hec ambro. ¶ Mulier quedā filiū ſuū abbati mōaſtēij ī quoſcōꝝ martyrū corꝑa requieſcūt erudiendū tradidit. quē ī breui defūctū irremediabili luctu plāgebat Cui apꝑēs Mauricius cur filiū ſuū ſic flēt queſiuit Queſibi rn̄dit. ꝙ qͣꝫdiu viueret a lachrymisnō ceſſaret. Cui ille. Noli eum flere vtmortuū ſꝫ ſcias eū hītare nobiſcū Qd̓ ſiꝓbare deſideras. cras et in oībꝰ diebꝰvite tue ſi ad matutinas ſurrexeris vocē eiꝰ īter mōachoꝝ pſallētiū voces audire valebis Qd̓ illa ſꝑ fecit et vocē filij cū mōachis cātātē ſꝑ diſcernēs audiuit ¶ Rex gaturanicꝰ cū theſauros ſuos relictis ſeculi pōpis pauꝑibꝰ ⁊ eccleſijs erogaret. quēdā preſbyterū miſit vtſibi de ſacroſcīs ipſoꝝ reliquijs aſportaret. Qui cū reliqͥis impetratis rediensdū nauis orta tē peſtate ī ſacu lauſanē ſiperiret. capſā cū r̄liqͥis fluctibꝰ oppoſuit⁊ mox ſecuta fuit trāqͣllitas mag ¶ Anno dn̄i deccclxiij. cū qͥdā monachi obtētu karoli a nicolao papa corꝑa ſcī vrbāipape ⁊ ſcī tiburcij martyris impetraſſētet redeūtes ſcōꝝ martyrū eccīam viſitaſſent. ab abbate et moachis īpetrarūtvt corpꝰ ſcī mauritij et caput ſcī innocētij apd̓ antiſiodoꝝin eccīa quā ſcūs germanꝰ eiſdē martyribꝰ dudū dedicauerattrāſportarēt ¶ Refert petrꝰ damiāi ꝙ īburgūdia erat qͥdā clericꝰ ſuꝑbꝰ et ambicioſus. qͥ qͣndā eccīam ſcī mauricij ſibi vſurpauēat. quodā potēte milite ſibi plurimū obſiſtēte. Dū aūt qͣdā die miſſa cātaret̉ ⁊ ī fine euāgelij diceret̉. oīs qͥ ſe exaltat hūiliabit̉. deriſit miẜ. ⁊ ait falſuꝫ ē.Naꝫ ſi ego meis hoſtibꝰ me hūiliaſſem.tot hodie diuitias eccīe nō hērem. Etecce. fulmē inſtar gladij ī os eiꝰ ꝑ quod

blaſphemie ꝟba euomuit ītroiuit. ⁊ ſubito eū extinxit.Cxxxvij.ADe ſancta Iuſtina.Uſtīa a iuſticia dicta ē Ip̄a enīꝑ iuſticiā vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē reddidit .ſ. deo obīam. ſuꝑiori prelato reuerentiā. pari ꝯcordiā. inferiori diſciplinā iīmicis patiētiā. miſeris ⁊ afflictis cōpaſſionē oꝑoſam. ſibi ſcīmoniaꝫet ꝓximis charitatēB.uſtīa ꝟgo de cītate antiochie filia ſacerdotis idoloꝝ qͦtidie adIfeneſtrā ſedēs. p̄lū diaconē euangeliū legentē audiebat. a quo tādē conuerſa eſt Qd̓ cū mr̄ pr̄i ī lecto retuliſſꝫ ⁊ambo dormiſſent. chr̄s cum angelis apparuit eis dicēs. Uenite ad me. ⁊ dabovobis regnū celoꝝ Qui euigilantes ſtatim cū filia ſua ſe baptizari fecerūt Hecergo iuſtina virgo a cypriano plurimūmoleſtata. ip̄m tādē ad fidē cōuertit C.prianꝰ enī a ſua pueritia magꝰ extiteratNā cū ſeptē annoꝝ eēt a parētibꝰ diabolo ꝯſecratꝰ ē. Hic igit̉ magice arti inſeruiebat ⁊ matronas ī iumenta ꝯuertē videbat̉ ⁊ multa alia preſtigia exercebat Ardēs gͦ ī amore iuſtīe ꝟgīs. ad magicas artes ſe ꝯtulit. vt ip̄aꝫ ꝓ ſe vel ꝓviro qͦdā Acladio qͥ ſil̓iter in eius amorē exarſerat poſſet hē̄re. Aduocat igit̉demonē vt ad ſe veniat ⁊ iuſtinā ꝑ euꝫvaleat habere̓. Adueniens demō dixitei Quid me vocaſti; Cui cyprianꝰ Amoꝟginē de galileis. potes ne facere vtip̄aꝫ habeā ⁊ volūtatē meā ſecū ꝑficiā.Cui demō Ego qͥ hoīeꝫ de paradiſo eijcere potui. cayn fr̄em ſuū occidē ꝓcuraui. iudeos chr̄m occidere feci hoīes perturbaui. ⁊ nō potēo face̓ vt vnā puellāhabeas. ⁊ ea iuxͣ tuū placitū fruarꝭ. Ungētū hͦ accipe ⁊ circa domū eiꝰ deforisſpargē. ⁊ ego ſuꝑueniēs cor eiꝰ ī tuū amorē incēdā. ⁊ tibi eā aſſentire cōpellā