De ſancto Iohāne chryſoſtomo

ſuſpēdēt et q̄ ordīata fuerāt cōfirmarꝫ.Ioh̓es aūt h̓ ꝑuipendēs in doctrīa eccleſiaſtica laborabat. et ī ea florebat. nihil de his q̄ ꝯͣ eū cogitabāt̉ curabat Demū theophilꝰ odiū diu zelatū māifeſtauit. et ſe velle ioh̓eꝫ deponē indicauit.Pox inimici ioh̓is ml̓tiqꝫ clerici ⁊ proceres palatij tꝑs oportunū inueniētesnitebāt̉ vt ꝯͣ ioh̓em apud cōſtātinopolīcōciliū fieret. Pꝰ hͦ āt epiphaniꝰ conſtātinopolī vēit. dānationē libroꝝ origenis ſecū ferēs et īuitationē ioh̓is cātheophili declīauit. Et qͥdā ꝓpt̓ epiphanij reuerentiā dānatiōi libroꝝ origēisſb̓ſcribebāt. pl̓imi aūt h̓ face̓ recūſabāt.qͦꝝ vnꝰ fuit theotinꝰ ſichie p̄ſul vir rcītudīe vite famoſiſſimꝰ. Qui ita rn̄dit Ego inqͥt o epiphani eiꝰ qͥ dudū bn̄ reqͥeuit iniurias nō fero. neqꝫ rē blaſphemātentare p̄ſumo. dānans ea q̄ priores nr̄ireſpue̓ noluerūt. Nā neqꝫ malā doctrinā in libris eiꝰ eē ꝯſpicio Qui his ꝯtūelias inferūt neſciūt ſemetipſos. Athanaſiꝰ āt defenſor nicc̄i ꝯcilij ꝯͣ arrianosteſtē ſue fidei hūc virū appellat. illius libros ſuis ꝯiūgēs et dicēs Mirabil̓ īqͥtet laborioſiſſimꝰ origenes hͦ de filio deinobis teſtīoniū ꝑhibet. aſſerēs coeternū eū pr̄i. Iohānes āt indignatꝰ nō eſtcur abſqꝫ regul̓ ī eccīa ſua epiphaniꝰ ordīationē fecerit. Sꝫ tn̄ rogabat vt ītercp̄os cū eo maneret At ille nec ſe cū eomanē nec orare rn̄dit. niſi dioſcoꝝ eijcētet dānatiōi libroꝝ origenis ſubſcriberꝫIoh̓e hͦ face̓ renuēte. aduerſus iohāneꝫab eiꝰ inuidis epiphaniꝰ incitat̉. Undeepiphaniꝰ libros origēis dānauit. ⁊ dioſcoꝝ adiudicauit. ⁊ iohāni tanqͣꝫ horuꝫdefenſori detrahē cepit. Cui ioh̓es mādauit Cōtra regulas ml̓ta feciſti o epiphāi. Primū qꝛ ordīatiōem feciſti ī eccleſia ſub meo iure cōſtituta Dein̄ qꝛ inea auctoritate ꝓpria ſacra celebraſti. Etrurſus ꝙ īuitatꝰ excuſaſti. ⁊ nūc denuoqꝛ in teip̄ꝫ cōfidis. Quapropt̓ obẜua ne

in ppl̓o ſeditio oriat̉. et hꝰ rei ꝑiculū ipſeſuſcipias. Hoc āt audiens epiphaniusdiſceſſit. Qui cū ad cyprū reuerſurꝰ ect.mādauit iohanni. Spero qꝛ ep̄s nō morieris. At ille remādauit. Spo ꝙ ad patriā tuā nō redibis. Qd̓ ſic euenit Naꝫepiphaniꝰ ī viā obijt. Et ioh̓es poſtmodū de ep̄atu d̓poſitꝰ ī exilio vitā finiuitE ¶ Ad ſepulcrū aūt huiꝰ epiphanijviri ſcīſſimi demōes expellūt̉. Fuit aūtvir mire liberalitatis ad pauꝑes. Quicū qͣdā vice totā eccīe pecuniā erogaſſꝫet nihil ſibi remāſiſſet qͥdā ſubito veniens ſacculū multaꝝ pecuniaꝝ ſibi obtulit ac diſceſſit. Nec vn̄ venerit ā qͦ abierit ſcitū fuit. ¶ Pauꝑes qͥdā volentesepiphaniū deciꝑe vt aliqͥd eis dae̓t. vn̄eoꝝ ſupinū ſe ī t̓ra ꝓſtrauit. alt̓ ſuꝑ eumſtās qͣi mortuū flebat. et ꝙ nihil vn̄ euꝫſepelire poſſet hēret. q̄rul̓ vocibꝰ clamabat. Epiphaniꝰ gͦ ſuꝑueniens vt ī qͥetedormiret orauit. ⁊ ſepulture neceſſariamīſtrauit. Hoīemqꝫ ꝯſolatꝰ abijt. Illeaūt ſociū pulſans dicebat Surge hodietuis laboribꝰ epulemur Quē cū crebropulſaſſꝫ. et mortuū agnouiſſꝫ. ad epiphaniū cucurrit. et qͥd acciderit nūciauit. acvt cū reſuſcitaret rogare cepit. Ille ātbenigne cū cōſolatꝰ c̄. nō tn̄ eū reſuſcitare voluit. ne mīſtris dei facile illudat̉Uerū cū epiphaniꝰ diſceſſiſſet relatū ēioh̓i ꝙ eudoxiā auguſta ꝯͣ eū epiphaniūincitaſſꝫ. Qui ſolito zelo accēſus ẜmonē ad ppl̓m fecit. qͥ cūctaꝝ mulierū vituꝑationē oīmodā ꝯtinebat. Hie ẜmo aboībꝰ ē acceptꝰ vt qͣi ꝯͣ auguſtā ſit ꝓlatꝰQd̓ cū auguſta cognouiſſꝫ imꝑatori cōqueſta ē dicēs ꝯtūcliā illatā vxori ī eūpotiꝰ redūdare Motꝰ ad hͦ imꝑator ꝯͣ iohānē p̄cepit ſynodū celebrari Theophilꝰ gͦ feſtīe ep̄os ꝯuocabat. Oēſqꝫ ioh̓isīimici alacrit̉ ꝯfluebāt. ſuꝑbū et impiuꝫcū vocātes Uniuerſi gͦ ep̄i apd̓ cōſtantī opolī ꝯſtituti nō iā de libris origenistractabāt. ſꝫ ꝯͣ ioh̓em ſe manifeſtiꝰ erige

E ij

Fa