Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Adriano

filiā. nec ẜuꝰ dn̄m. nec amicꝰ amicū. necdiuitie poſſeſſorē Cūqꝫ admonuiſſꝫvt oēm gl̓iaꝫ t̓renā ꝯtēneret. amicos pentes ſpernēt. ſꝑ ad celeſtia cor habēt. dixit ad adrianꝰ Uade ſoror meatꝑe paſſionis nr̄e accerſiā te vt videasfineꝫ nr̄m Sicqꝫ viꝝ ſuū alijs ſcīs recōmēdās. vt .ſ. ꝯfortarent redijt in do ſuā B Poſtmodū audiēs adrianꝰ diē paſſiōis ſue adeſſe. dās muneracuſtodibꝰ ſcōs qui ſecū erāt in fideiuſſores. abijt domū vocaẻ nataliā ſicut eiiuramēto ꝓmiſerat. vt eoꝝ paſſionibꝰpn̄s eſſꝫ Quidā āt vidēs ꝑcucurritnūciauit natalie dicēs Abſolutꝰ ē adrianꝰ ecce venit Quod illa audiēs credebat dicēs Et qͥs potuit abſoluerea vīcul̓ mihi ꝯtīgat vt ſoluat̉ a vincul̓. ſeꝑet̉ a ſcīs. Du hoc loq̄ret̉ puerdomeſticꝰ venit dicēs En dn̄s meꝰ dimiſſꝰē Illa āt putās martyriū refugiſſetamariſſime flebat Et vidiſſꝫ euꝫ ſurgens velociꝰ hoſtiū domꝰ ꝯͣ clauſitdixit Lōge a me efficiat̉ a deo corruit mihi ꝯtīgat loqͥ ori illiꝰ qd̓ dn̄ꝫ ſuuꝫ abnegauit Et ꝯuerſa ad dixit. Otu miſer ſine deo. qͥs te coegit apprehendere qd̓ potuiſti ꝑficere Quis te ſeꝑauit a ſcīs. aut qͥs te ſeduxit vt rcedēsa puē̄tu pacis Dic mihi cur fugiſti an̄qͣꝫ pugna fieret. an̄qͣꝫ repugnātē vidēsQūo vulneratꝰ es nodū emiſſa ſagittaEt ego mirabar ſi ex gente ſine deogene īpioꝝ aliqͥs offerret̉ deo Heu meītelicē miſerā. qͥd faciā ꝯiūcta ſū huic ex gene̓ īꝑiorū eſt ꝯceſſū mihi vtvniꝰ hore ſpacio vocarer vxor martyrꝭ.ſed vt dicerer vxor trāſgreſſorꝭ. Ad modicū qͥdem exultatio mea fuit. ecceſcl̓a opprobiū meū erit. Hec āt btūs adrianꝰ audiēs vehement̓ gaudebat. admirās de feīa iuuene pulcerrima nobili ante. xiiij. mēſes nupta. quo talialoqͥ poſſꝫ Un̄ ex hoc ad martyriū ardē-

Sed nimis affligi vidēt dixit ei.Aperi mihi dn̄a mea natalia enī vtputas martyriū fugi. ſed te vt ꝓmiſi vocare veni Que credēs ait Uide qūome ſeducit trāſgreſſor. qūo mētit̉ alteriudas Fuge a me miſer meip̄am int̓ficiā vt ſatieris Et moraret̉ ad aperiendū ei dixit Aperi citiꝰ vadā vltͣ videbis me. pꝰ lugebis me an̄exitū meū videris Fideiuſſoēs dediſcōs martyres ſi mīſtri me reqͥrētesīuenerīt. ſuſtinebūt ſcī ſil̓ tormenta ſua mea Hec audiēs natalia aperuit. ſibijnuicē ꝓſtrati ad carcerē ſil̓ abieruntUbi natalia ſeptē dies ſcōꝝ vlcera līteis p̄cioſis extergebat C Statuta āt die īꝑator eos pn̄tari iuſſit Quireſoluti penis. qꝛ ābulare poterantvelut aīalia portabant̉ Adrianꝰ ꝟo r̄trovictis manibꝰ ſequebat̉. Deinde adrianus portās ſibi eculeū ceſari pn̄tat̉ Natalia ꝟo adiungens ſe ei dicebat. Uidedn̄e meꝰ ne forte trepides tormentavidebis. Modicū qͥdē nūc patieris. ſedcōtinuo āgelis exultabis Adrianusigit̉ ſacrificae̓ nolēs grauiſſime ceſꝰ eſt.Currēſqꝫ natalia gaudio ad ſanctos erant ī carcere ait Ecce dn̄s meꝰ īchoauit martyriuꝫ āt rex ne deos ſuosblaſphemaret monēt. ille ait Si ego torq̄or qꝛ eos ſūt dij blaſphemo. qͣlit̓ip̄e torq̄beris veꝝ deuꝫ blaſphemas:Cui rex Hec ꝟba te illi ſeductoēs docuerūt Ad quē adrianꝰ. Quaē̓ ſeductoreseos dicis ſūt doctores vite et̓ne Currēs natalia hec rn̄ſa viri ſui alijs cumgaudio referebat Tūc rex a qͣtuor validiſſimis viris fecit gͣuit̉ cediOēs ātpenas int̓rogatiōes reſpōſiōes natalia alijs martyribꝰ erāt in carcē continuo referebat Intātū āt ceſꝰ ē. vt eiusviſcera effunderent̉ Tūc terro vīctꝰ cuꝫalijs martyribꝰ ī carcerē recludit̉ Etatāt adrianꝰ iuuenis. delicatꝰ valde decorus ānoꝝ .xxviij. Natalia ꝟo virum

B iij