Legenda Cxv

des nūqͣꝫ. nimirū animi fore īdices aiebat aut negligentis aut apud ſe inanit̉gloriantis. aut foris hūanā gloriaꝫ affectantis Prouerbiuꝫ illud in ore eiꝰ frequent̉ ſemꝑ in corde erat Qui hoc facitqd̓ nemo. mirant̉ omnes Unde et cilicium pluribus annis portauit. qͣꝫdiu occultuꝫ eſſe potuit Sed vbi hoc cognitūeſſe ſenſit. ꝯtinuo illud abijciēs ad communia ſe ꝯuertit. nūqͣꝫ ſic riſit vt nō potius ad ridendū qͣꝫ ad repͥmēdū vim ſibifacere oꝑteret. ⁊ riſui ſuo magis ſtimulū adhibē qͣꝫ frenū. ¶ Cū autē patiētiegenꝰ ſolitꝰ erat dice̓ triꝑtitū. videlicꝫ adꝟboꝝ īiurias. ad dāna reꝝ. ad corꝑis leſioneꝫ. hanc ip̄e his exēplis ſe hr̄e ꝓbauit Cum eniꝫ cuidā ep̄o amicabilit̓ euꝫadmonēs quādā ſcripſiſſꝫ epl̓am ille vehement̓ exacerbatꝰ amariſſimā eī ſcpͥſitepl̓am ī pͥncipio ita dicēs Salutē et nōſpūꝫ blaſphēie tāqͣꝫ ex ſpū blaſpheīe illaſcripſiſſꝫ Ad qd̓ ille Ego ſpūm blaſphemīe me habere nō credo. nec male dixiſſe cuiqͣꝫ aut maledicere me velle ſcio p̄ſertim principi ppl̓i mei ¶ Quidam abbas pro vno cenobio ꝯſtruendo ſexcentas marcas eidem miſit argēti. Sꝫ totapecunia dum deferret̉ a predonibꝰ ſublata ē Quo audito nihil aliud dixit niſibenedictus deꝰ qui nobis peꝑcit ab onere Sed et illis inquit qui tulerunt. leuius eſt ferendum. tuꝫ qꝛ hoc hūana cupiditas ſuſtulit. tum qꝛ magna pecuniamagnam eis tētationis occaſionem ingeſſit ¶ Quidam inſuꝑ canonicus regularis ad eum venit ⁊ vt in monachū reciperetur inſtanter rogauit Cui cuꝫ illenon acquieſceret. ſꝫ ad ſuam eccleſiaꝫ redire ꝑſuaderet. ait ille Ut quid ergo inlibris tuis ꝑfectioneꝫ tantoꝑe cōmendaſti. ſi eam nō exhibes cupienti. vtināillos tuos haberem libros. vt eos penitus lacerarem Cui ille In nullo eoruꝫlegiſti non poſſe te in tuo clauſtro eē ꝑfectum. Morum correctionem non loco

rum mutationem in libris omnibus cōmendaui Ille vero inſanus in eum impetum faciens tam grauiter maxillameiꝰ percuſſit. vt ſuccederet rubor ictui⁊ tumor rubori Iam qui aderant in ſacrilegum inſurgebant. Sꝫ preuenit eos ſeruus dei clamans et adiurans pernomen chriſti vt nullatenus tangeret̉.nec ſibi quicqͣꝫ iniurie inferretur ¶ Nouicijs autem intrare volētibus dicerecōſueuerat. Si ad ea que intus ſunt feſtinatis hic foris dimittite corpora quede ſeculo attuliſtis. Soli ſpiritus ingrediantur. caro autem non prodeſt quicqͣꝫ¶ Pater eius qui ſolus domi remanſerat ad monaſterium iuit. et ibidem poſtaliquod tempꝰ in ſenectute bona deceſſit F ¶ Soror autem eius ſeculo nupta. cum in diuitijs ⁊ delicijs ſeculi periclitaretur quadā vice fratres ſuos admonaſterium viſitatura acceſſit. Cunqꝫveniſſet cum comitatu et apparatu ſuꝑbo. ille eam tanqͣꝫ rete diaboli ad animas capiendas abhorruit. nec ad vidēdum eam exire aliquatenus acquieuit.Uidens illa ꝙ nullus fratrum ſuorumoccurreret. ſꝫ ab vno eoꝝ qͥ tūc portariꝰerat. ſtercꝰ īuolutū diceret̉. tota ī lachrymis reſoluta. ⁊ ſi peccatrix ſū inqͥt ꝓ tarlibꝰ chr̄s mortuꝰ ē. Quia eī peccatricemme ſentio. idcirco cōſiliuꝫ ⁊ colloqͥuꝫ bonoꝝ reqͥro Et ſi deſpicit fr̄ meꝰ carnemmeā. ne deſpiciat ẜuꝰ d̓i aīaꝫ meā Ueniat ⁊ p̄cipiat. ⁊ qͥdqͥd p̄ceperit adīplebo.Hāc gͦ ꝓmiſſiōeꝫ tenēs exijt ad eā cuꝫfrībꝰ ⁊ qͥa eā a viro ſēparare nō poteratpͥmo ei oēꝫ mūdi gl̓iaꝫ int̓dixit ⁊ formāmr̄is imitandā eidē īdicēs illā dimiſit.Illa ꝟo rediēs. ita repēte mutata ē vt īmedio ſcl̓i vitā ducēt hēmiticā ⁊ oī ſcloꝓrſꝰ ſe facēt alienā. Tāde p̄cibꝰ multisviꝝ ſuū vicit. ⁊ ab ip̄o abſoluta moſteriūītrauit ¶ Infirmatꝰ aliqn̄ vir dei cū extremū iā ſpūꝫ trahē vidēt̉ ī exceſſu mētis ſue an tribunal dei viſus ē pn̄tari.