De aſſumptione btē Marie virginis

vd altare accedēs corpꝰ dn̄i cū eiſdē ꝑcepit Reuerſꝰ domū cū a pr̄e vn̄ veniſſetint̓rogaret̉. rn̄dit ſe cū pueris chr̄ianiscū qͥbꝰ ad ſcholas ibat ad ecc̄iam iuiſſe ⁊cū eis ꝯmūicaſſe Tūc pr̄ eiꝰ furore repletus pueꝝ app̄hēdit. et ꝯtinuo ī fornacēardentē q̄ ibidē erat ꝓiecit Statī āt deigenitrix ī ſpecie imaginis quā puer ſuꝑaltare viderat eidē affuit. ⁊ eū illeſuꝫ abigne ſeruauit Mr̄ ꝟo pueri multos iudeoꝝ ⁊ chr̄ianoꝝ ſuis clamoribꝰ ꝯgregauit Qui videntes pueꝝ in fornace nil leſiōis hn̄tē. ip̄ꝫ inde extraxer̄t. ⁊ qūo potuiſſꝫ euadē īt̓rogauer̄t Qui rn̄dit Qm̄illa reuerēda dn̄a q̄ ſuꝑ altare ſtabat mihi auxiliū p̄buit. ⁊ oē a me incendiū ꝓpulſauit. Tūc chr̄iani intelligentes eſſeimagineꝫ btē marie pr̄em pueri acceꝑerunt. et ip̄m ī fornacē̓ ꝓiecerūt Qui ꝯtinuo ꝯbuſtꝰ ⁊ penitꝰ ꝯſūptꝰ eſt ¶ Quidāmonachi an̄ diē iuxta fluuiū ſtabāt ⁊ ibideꝫ ſe fabulis ⁊ ocioſis ſermonibꝰ reſoluebāt Et ecce audiūt remiges ꝑ flumenimpetu nimio nauigātes Quibꝰ mōachidixerūt Qui eſtis vos Et illi Demonesſumꝰ qͥ aīam ebroini p̄poſiti domꝰ regisfrācoꝝ. qͥ a monaſterio ſcī galli apoſtatauit ī īfernū deferimꝰ Qd̓ audiētes monachi vehemētiſſime timuerūt. ⁊ fortit̉exclamauer̄t Scā maria ora ꝓ nob̓ Quibus demones dixerūt Bene mariā īuocaſtis. vos enī diſcerpē ⁊ ſummergē volebamꝰ. ꝙ vos diſſolute ⁊ extra horā cōlabulantes īuenimꝰ Tūc monachi redeunt ad cenobiū. ⁊ demones ꝓperrāt adinfernū ¶ Erat qͥdā monachꝰ valde lubricꝰ. ſed ī btāꝫ mariā valde deuotꝰ Quadā nocte ad ſcelꝰ aſſuetū ꝑgēs ⁊ corā altari trāſiens btām ꝟginē ſalutauit. ⁊ ſicde ecc̄a exiēs dū q̄ndā fluuiū vellet trāſire in aqͣm decidēs expirauit Cuiꝰ aīamcū demones rapuiſſent. affuerunt angerli vt eā liberarēt Quibꝰ demones dixer̄tUt qͥd huc adueniſtꝭ nihil ī hac aīa habetis Statīqꝫ btā maria affuit. ⁊ cur eiꝰ

aīaꝫ raꝑe p̄ſūpſerāt īcrepauit Illi āt dixerūt. qꝛ eū finiſſe vitā ī malis oꝑibꝰ īuener̄t At illa Falſa ſt̓ q̄ profertis Scio eīꝙ aliqͦ ꝑgēs me pͥmo ſalutabat ⁊ rediēsſil̓r faciebat Ꝙ ſi dicitꝭ vobis vī fieri ponamꝰ ī iudicio ſūmi regis Cū de hoc coraꝫ dn̄o diſceptarēt. placuit ei vt aīa adcorpꝰ rediret ⁊ de ſuis actibꝰ peniteretInterea fratres vidētes matutinas differri ſacriſtā q̄rūt. ⁊ vſqꝫ ad fluuiū ꝑgentes ſubmerſū ī aqͣ r̄periūt Cūqꝫ extractocorꝑe ſecū qͥd factū fuerat mirarent̉. illerepēte ad vitā redijt. ⁊ rē geſtā referēsvitā ī bonis oꝑibꝰ ꝯſūmauit ¶ Quedaꝫmulier a demōe ſibi viſibi it̓ ī forma hominis apparente multas moleſtias ſuſtinebat. multaqꝫ remedia nūc aque bn̄dicte aſꝑſioneꝫ. nūc hoc nūc illud adhibebat. ſed nec ſic ille ceſſabat Quidā āt virſcūs ſibi ꝯſuluit. vt cū ad eā accedēt. illaeleuatis manibꝰ. ſcāMaria adiuua me ꝓtinꝰ exclamaēt Qd̓ cū illa feciſſꝫ. diabolꝰqͣi lapide ꝑcuſſꝰ territꝰ ſtetit. ⁊ poſtmoduꝫ dixit Malꝰ diabolꝰ ītret ī buccā illiqͥ te iſtud docuit. ⁊ ſtatī euanuit nec adcā poſtmodū acceſſitKOdꝰ ſacratiſſime aſſūptiōis Marie tradit̉ in qͦdā ſermone ex diuerſis dictis ſcōꝝ cōpilato. qͥ inplurimis ecc̄ijs ſolēnit̉ legitur Ubi ſichētur Que in ſcōꝝ patꝝ narratōibꝰ ī toto orbe de venerāda migratōne dei genitricis īuenire potui ad ip̄iꝰ laudē ꝯmemorae̓ curaui Scūs Coſmas ꝯgnomētoveſtitor ea q̄ ab eoꝝ poſterꝭ. qͥ int̓fuer̄t ſeid diciſſe certa r̄latōe ꝯmemorat omittēduꝫ nō ē Ait eī Quoniā .n. chr̄s ad ſe vite genitriceꝫ diſpoſuit adducere. ꝑ āgeluꝫ ꝯſuetuꝫ ei p̄nūciat dormitōis exituꝫne mors inopinate veniēs turbatōeꝫ īpſi afferret OObſecrauerat illa facie ad faciē cū adhuc in t̓ra ꝯuerſaret̉. filium. nevidēt q̄nqͣꝫ ſpirituū malignoꝝ. Premittit igit̉ āgelū ad eū cū hmōi ꝟbis. Tp̄sē te aſſumēdi ad me mr̄eꝫ meā Sic̄ enī

y ij