De ſeptē dormientibus

cū eidē inſultaret. ſubito vna de ſagittisab aere veniēs ⁊ retro ſe ꝟtēs regē ī oculo ꝑcuſſit ⁊ ip̄m ꝓtinꝰ excecauit Cui chriſto ferus Craſtina die ꝯſummādus ſum.Tu igit̉ tyrāne lutū d̓ ſanguine meo facies. oculū inungens. ⁊ ſanitateꝫ recipies Tūc iuſſu regis ad decollandū ducit̉⁊ ibi fuſa or̄one decollat̉ Rex āt modicuꝫ d̓ ſanguine eiꝰ accipiens ⁊ ſuꝑ oculūſuū ponens ait. In noīe dei ⁊ ſancti chriſtoferi Et ꝯtinuo ſanꝰ effectus eſt Tuncrex credidit. bans p̄ceptū vt ſi quis deū⁊ ſanctū chriſtoſeꝝ blaſphemae̓t ꝯtinuogladio feriret̉. ¶ Ambroſiꝰ āt ī p̄fationeſic ait de hoc martyre Chriſtofero tanteꝟtutis cumulū ⁊ doctrine gr̄am dn̄e contuliſti. vt. xlviij. milia hoīm de gentilitatis errore ad chr̄iani dogmatis cultumcoruſcantibꝰ miraculis reuocaret. Quiqꝫ niceā ⁊ aquilinā publico lupanari lōgo tꝑe ſub meretricia ſorde famulantesad caſtitatis habitum ꝓuocauit. eaſdēqꝫcoronā ꝑciꝑe edocuit ꝓpterea int̓ ignenrogum ferreo ſcamno ꝯſtrictꝰ nimiū caloreꝫ nō timuit. atqꝫ ꝑ dieꝫ integrū oīmmilitū ſagittis trāſfigi nō potuit. Ceteꝝvna ex his carnificis oculuꝫ colliſit. cuitn̄ btī martyris cruor mixtꝰ cū terra lumē reſtituit. ⁊ corꝑis cecitateꝫ tollendoilluminauit ⁊ mentē Nā et apud te veniaꝫ impetrauit. atꝫ vt morbos ⁊ infirmitates repellat ſupplicit̓ obtinuit.xcvi.De ſeptēdormiētibꝰEptē dormientes in ciuitate epheſi orti ſūt Deciꝰ āt īꝑator ꝑſequēs chr̄ianos cū veniſſet epheſuꝫ iuſſit edificari tēpla in medio ciuitatatis vt oēs cuꝫ eo miſcerent̉ ſacrificijsidoloꝝ Cū gͦ oēs chr̄ianos īquiri iuſſiſſet. ⁊ vinctos aut ſacrificare aut mori cōpellet tātꝰ penaꝝ terror cunctis inerat.ꝙ amicis amicū. et filiū pr̄. ⁊ pr̄eꝫ filiusabnegabat Tunc in illa vrbe inuēti ſūt

chr̄iani ſeptē Maximianꝰ Malchꝰ. marcꝰanꝰ Dionyſiꝰ Ioh̓es Serapion ⁊ Cōſtātinꝰ Qui hoc videntes nimis dolebant.Et cuꝫ eſſent pͥmi palatij. ſacrificia idoloꝝ ſpernētes in domo ſua ſe celabāt etieiunijs et orationibꝰ vacabāt Accuſatiigit̉ an̄ deciū ſtatuunt̉. ⁊ cōprobati ꝟacit̉chr̄iani dato eis reſipiſcendi ſpacio vſqꝫad remediū decij dimittūt̉ At illi pr̄imoniū ſuū interī int̓ pauꝑes expēdētes īito ꝯſilio in montē celion ſeceſſerūt ⁊ ibieſſe ſecretiꝰ decreuerūt Diu ergo ſic latētes vnꝰ eorū ſꝑ miniſtrabat. ⁊ qͦtiens ītrabat vrbeꝫ figura ſe mendici ⁊ habitu veſtiebat Cū ergo deciꝰ ī vrbem rediſſet. eteos ad ſacrificandū ꝑqͥri iuſſiſſet malchꝰmīſter eoꝝ t̓ritꝰ ad ſocios redijt ⁊ eis furorem īperatoris īdicauit. Qui cū grauiter terrerentur malchꝰ allatos paneseis appoſuit vt cibo ꝯfortati fortiores adp̄liū redderent̉. Poſtqͣꝫ āt cenabant ſedentes et colloquētes in luctu ⁊ lachrymis ſubito ſicut deꝰ voluit dormieruntMane facto cum q̄ſiti fuiſſēt ⁊ inuenirinō poſſēt. deciꝰ doleret ꝙ tales iuuenesꝑdidiſſet. accuſati ſunt ꝙ hucuſqꝫ ī monte celion latuiſſent. ⁊ ſua chr̄ianis pauꝑibus erogantes in ſuo ꝓpoſito ꝑmanerētIuſſit ergo decius vt parētes eoꝝ adeſſent. ⁊ ꝯminatus ē eis mortē niſi de eisdicerēt qͥcqͥd ſcirent. Illi āt eos ſil̓r accuſauerūt ⁊ diuitias ſuas pauꝑibꝰ extēdiſſe ꝯq̄ſti ſūt. Tūc cogitās qͥd de eis facētnutu d̓i iuſſit os ſpelūce lapidibꝰ obſtruivt ibi morerētur fame ⁊ īopia circūcluſi.Qd̓ mīſtri qͥdē fecerunt Et duo chr̄ianitheodorꝰ ⁊ rufinꝰ eoꝝ martyriū deſcribētes. caute int̓ lapides poſuer̄t Mortuo igit̉ decio ⁊ toͣ illa genē̓atōe pꝰ ānos. ccclxxij. āno. xxx. imꝑij theodoſij pullulauithēſis eoꝝ qͥ negabāt r̄ſurrectōeꝫ mortuoꝝ Un̄ ꝯtriſtatꝰ theodoſius chr̄ianiſſimꝰ imperator ꝙꝛ fidem tam impie agitari videbat. indutus cilicio ſedens in interiori loco per ſingulos dies flebat.