De ſancto Iacobo maiori apoſtolo
grediēs ī fornicatōeꝫ īcidiſti. ⁊ n̄ ꝯfeſſꝰad me accede̓ p̄ſūpſiſti. qͣſi tua ꝑegrinatōdeo ⁊ mihi place̓ poſſit Nō ſic expedit.ſed qͥcūqꝫ ad me ꝑegrinādo venire deſiderat. pͥus pcc̄a ſua ꝑ ꝯfeſſionē dꝫ pādē⁊ poſt peregrinādo eadē ꝯmiſſa punire.Et his dictis demō euānuit Tūc iuuenis āxiatꝰ domū ſuā redire ⁊ pcc̄a ſua pfiteri. deinde iter reinciꝑe diſponebat.Et ecce diabolꝰ apparēs iteꝝ in ſpē apl̓ihͦ oīo diſſuaſſit. aſſerēs ꝙ pcc̄m illd̓ nullo mō ſibi remittētur. niſi penitꝰ genitalia ſibi membra ſecae̓t. beatior aūt foēt ſiſe vellet occide̓ ⁊ ꝓ eiꝰ noīe martyr eē Iuuenis igit̉ nocte ſocijs dormiētibꝰ gladiū accipiēs gēitalia ſibi p̄cidit Dein eodeꝫ cultro ſe ꝑ vētrē trāſfixit Exꝑge facti ſocij hͦ vidētes ⁊ pl̓imū formidātes.ꝓtinꝰ aufugerūt ne ſuſpecti de hōicidiohērent̉ Ueꝝ cū fouea ei ꝑaret̉. qͥ fueratdefunctꝰ reuixit ⁊ cūctis fugiētibꝰ ⁊ ſtupentibꝰ q̄ ſibi acciderāt enarrauit di. Cūme ad ſuggeſtioneꝫ demonis occidiſſemdemones me capiētes ꝟſꝰ romā deducebāt Et ecce poſt nos btūs iacobꝰ cucurrit ⁊ demones de fallacia pl̓imū increpauit Cūqꝫ adinuicē diutiꝰ diſceptar ēt. cogēte btō iacobo ad qͦddā pratū venimꝰvbi ꝟgo btā cū multꝭ ſcīs colloquēs reſidebat Cui cū btūs iacobꝰ ꝓ me ꝯq̄ſtusfuiſſꝫ. illa plurimū demones increpauitet me vite reſtitui p̄cepit Btūs igit̉ iacobꝰ me ſuſcipiēs vite reddidit. vt videtꝭ.Poſt triduū gͦ ſolis in illo cicatricibꝰremanētibꝰ iter arripuit. ⁊ īuētꝭ. ſocijsoīa ꝑ ordinē enarrauit F ¶ Frācꝰ qͥdaꝫvt ait calixtꝰ papa circa anu dn̄i. m. c. cūvxoē ⁊ filijs ad ſcm̄ iacobū ibat. tū volens mortalitateꝫ q̄ erat ī frācia fugeretū ſanctū iacobū cupiens viſitae̓ Qui cūad vrbē pāpilonā veniſſꝫ vxor eiꝰ ibideꝫobijt. ⁊ hoſpes totā illiꝰ pecuniā ſibi cuiumēto qͦ vehebāt̉ pueri vſurpauit. illeāt deſolatꝰ incedēs. pueros qͦſdā ī hūerꝭportauit. qͦſdam ad manū trahebat. Cui
vir cū aſino ꝯpaſſione ꝯmotꝰ occurrensſibi aſinū cōmodauit vt ſuꝑ illū pueri veherent̉ Qui cū ad ſcm̄ iacobū ꝑueniſſeteidē vigilāti ⁊ orāti ſanctꝰ iacobꝰ apparuit: et an ſe cognoſcēt reqͥſiuit Cui negātiait Ego ſū iacobꝰ apl̓s qͥ tibi meū aſmuꝫꝯmodaui ⁊ iterū accōmodo reuertenti.ſꝫ ſcito p̄noſcēs ꝙ hoſpes tuꝰ de ſolariocorruēs moriet̉. ⁊ oīa q̄ tibi abſtulēat rehabeb̓ Que cū oīa ꝯtigiſſēt. ille domū letus redijt ⁊ pueris de aſino depoſitꝭ. aſinus ſtatiꝫ diſparuit ¶ Quidā mercatora qͦdā tyrāno iniuſte ſpoliatꝰ in cuſtodiatenebat̉ qͥ deuote ſanctū iacobū ī ſui auxiliū īuocabat Cui ſanctꝰ iacobꝰ vigilantibꝰ cuſtodibꝰ apparuit. ⁊ vſqꝫ ad turrisſummitatē ip̄m ꝑduxit Statimqꝫ turrꝭ.adeo ſe īclinauit ꝙ ip̄iꝰ ſummitas terreeqͣlis fuit. de qͣ ſine ſaltu deſcēdēs ſolutus receſſit Quē cuſtodes inſequētes lꝫiuxta eū ꝑgerēt tn̄ ip̄ꝫ vide̓ nō potēant¶ Dū tres milites vt ait vbertꝰ byſuntinꝰ lugdunū. dioc̄. ad ſanctū iacobuꝫ ꝑgerent vnꝰ eoꝝ a qͣdam muliercula rogatꝰſacculum ipſius amore ſancti iacobi ſuꝑequū ſuū portabat Deīde q̄ndā īfirmuꝫī via deficiētē īueniēs ip̄ꝫ ſr̄ equū poſuit⁊ īfirmi burdonē cū ſacculo muliēis accipiēs equū parit̉ ſeq̄bat̉ Sꝫ feruoē̓ ſol̓⁊ labore itineris fractꝰ cū galiciā adueniſſet infirmitate grauiſſima laborauit.Cunqꝫ a ſocijs de ſalute anime rogaret̉ille t̓bꝰ diebꝰ extitit mutꝰ ſꝫ qͣrto die ſocijs eiꝰ mortē expectātibꝰ gͣuit̉ ſuſpirāsait Gr̄as deo et ſancto iacobo qꝛ eiꝰ ſummeritis liberatus Cum enim qd̓ monebatis facere vellem. demones ad me venerunt me tam grauiter cōſtringentesvt nihil qd̓ ad ſaluteꝫ anime pertineretaliquatenus loqui poſſem Uos qͥppe audiebā ſꝫ ꝓrſꝰ rn̄de̓ n̄ poterā. Nūc āt ſcūsiacobꝰ huc ītrauit. ferens in ſiniſtra manū ſacculum mulieris. in dextra baculūpauꝑis. quos in via adiuueram. ita vtburdonem ꝓ lancea ⁊ ſacculum pro ſcu-
ſ v