Legenda lxxxv

ris paulū ꝑicl̓a fugiētē nō minꝰ illū admirerꝭ. qͣꝫ cū ſe ꝑiculis gaudet opponereUt enī h̓ fortitudinis. ita illud ē ſapīe.Et cū videris illū de ſeip̄o aliqͣ ſonāteꝫſil̓r admireris ac ſi videris illū ſemetip̄mdeſpicere. vt enī illd̓ hūilitatis ē. ita iſtd̓magnimitatꝭ. Magꝭ. eī merebat̉ loquēdode ſe qͣꝫ tacendo laudari. qm̄ niſi feciſſetiſtd̓ cl̓pabilior ill̓ eēt qͥ ſeip̄os īportunelaudae̓ didicer̄t Niſi eī gl̓atꝰ fuiſſꝫ creditos ſibi oēs ꝑdidiſſꝫ q dn ſe hūiliaſſet eos extuliſſꝫ Ampliꝰ tūc paulꝰ placuit gl̓iando qͣꝫ alt̓ laudes ꝓprias occl̓tādo Nectātū qͥſqͣꝫ ꝓfuit cū ſua merita celaret qͣntuꝫ iſte cū ꝓdēt Eſt āt grādē malū de ſeip̄o grāde aliqͥd dice̓. atꝫ mirabile extremeqꝫ demētie ē nulla īminēte neceſſitarte reꝝ violētis ꝓrſꝰ laudibꝰ velle decorari Nō hͦ ẜm deū loqͥ indiciū ē. ſꝫ potiusinſanie ē. hoc enī oēm mercedē euacuatlaboribꝰ ſudoribuſqꝫ q̄ſitā Etenī altiusde ſe efferre ẜmonē gl̓oſi ē ⁊ īſolētis ſeſeqꝫ iactātis Dice̓ āt illa q̄ pn̄ti cauſe tātūmodo neceſſaria ſūt. fructuꝫ amantis etmultoꝝ remedia cogitātis eſt. Sicut etfecit paulꝰ qͥ dū a p̄ſeudo caꝑet̉. ī laudesſuas ire ꝯpulſꝰ ē. maxīe q̄ dignitatē ſuaꝫon̄derēt ¶ Plura aūt ⁊ maiora celauit.Ueniā iquit ad viſiones ⁊ re. d. pco. ⁊cͣ.Tāta paulꝰ tāqꝫ crebra cū deo hn̄s coliloquia qͣnta nec ꝓph̓aꝝ. nec apl̓oꝝ vllushabuit. ꝑ ea ip̄e huilior reddebat̉. Uiſeſt plagas metuē̓. vt diſcēs ꝙ ẜm naturrā vnꝰ erat ex pl̓ibꝰ ꝑ volūtate nō ſolumſupra multos hoīes. veꝝ etiā vnꝰ ex āgelerat Neqꝫ ꝟo metuē plagas rep̄henſionedignū ſꝫ plagaꝝ metu aliqͥd indignū pietate cōmitte. hoc ip̄o enī qͦ plagas timetqͥ in certamine nō vincit̉ admirabilioron̄dit̉ qͣꝫ ille qͥ nō timet Sic̄ nec merereculpabile ē. ſꝫ ꝑ merorē dice̓ aut face̓ aliqͥd eoꝝ q̄ deo diſplicēt Hinc qͣlis fueritpaulꝰ on̄dit̉. qꝛ in tali naturā viuēs potuit qͥdāmodo ſupra naturā. Ꝙ ſi mortemtimuit nec ip̄am qͥdē recuſabat Nō eniꝫ

naturā hr̄e infirmitatibꝰ ſb̓ditā. ſꝫ ẜuireīfirmitatibꝰ criminoſum ē vt merito illemirabilis habeat̉ qͥ imbecillitatē naturevolūtatis ꝟtute ſuꝑauit. Ꝙ ſi iohānē qͥdicebat̉ marcꝰ a ꝯſortio ſeꝑauit. hͦ itaqꝫrectiſſime ꝓ p̄dicatōis officio effecit Eūſiqͥdeꝫ qͥ iſtd̓ ſuſcipit officiū n̄ oportet eēmollē aut reſolutū. ſꝫ fortē ⁊ ꝑ cūcta robuſtuꝫ Neqꝫ eī aliqͥs dꝫ attīge̓ p̄clari hꝰmumeris fūctiōeꝫ niſi ꝑatꝰ fit aīaꝫ millies tradē ī mortē ad diſcrimina Qui eniꝫnō tali aīo ē. multos alios ſuo ꝑdet exēplo. magiſqꝫ vtile ē ſi qͥe ſcāt. ſibiqꝫ tātuꝫvacet Nō ita gub̓natorē n̄ ad beſtias dimicāteꝫ. nō ludo gladiotorio deſtinatū.nō quēpiaꝫ oīo ſic ad diſcrimīa atꝫ mortes ꝑatā atꝫ diſpoſitā aīam oportet hr̄evt eū qͥ officiū ſuſcepit p̄dicādi Nā et ꝑicula ꝓfecto maiora. ⁊ aduerſarij ſeuioēsnec vſqͣꝫ ꝓrſꝰ ſil̓i ꝯditione certat̉ Celū nāqꝫ ī pͥmio. ī ſupplicio gehēna ꝓponit̉. ſi ꝟoaliqͣ int̓ eos cōmotio facta ē noli hͦ delictuꝫ putare Nō eī ꝯmoueri malū ē. ſedirrationabilit̓ nulloqꝫ iuſto flagitāte negotio ꝯmoueri malū ē Hūc eniꝫ affectūꝓuidꝰ nob̓ creator inſeruit. vt dormientes aīas atꝫ reſolutas ab inertia atꝫ deſidia ſuſcitaret. qͣſi eī gladio acieꝫ. ita mēti nr̄e ire acumē impoſuit. vt cum oportet vtamur Benignitas aūt ſꝑ bona ē. ſꝫcuꝫ illa tꝑs efflagitat Qn̄ ꝟo id nō adeſtetiā illa vicioſa ē Ita ⁊ paulꝰ ſepe hͦ vſusē affectu ⁊ īmodeſte loq̄ntibꝰ melior eratiratꝰ Hoc āt ī eo erat mirabile. qꝛ cū vinculis ꝟberibꝰ atꝫ vulneribꝰ lōge ſplēdidior erat diademate purpuraqꝫ fulgentibꝰCūqꝫ vīctꝰ ꝑ tā vaſtū pelagꝰ ducebat̉. itagaudebat tqͣꝫ ī maximuꝫ īperiū duceret̉.Poſtqͣꝫ ꝟo romā īgreſſꝰ ē. nec ibi ſtae̓ cōtētꝰ ē. ſꝫ ī hiſpaniā ꝑcurrit Nec vnū qͥdēdie in ocio paſſꝰ ē et qͥete trāſire. ſed ī p̄dicādi ardore ip̄o igne ardentior nec ꝑicula timuit nec irriſiōes erubuit Hoc vero maiori admiratōe dignū ē ꝙ cū tā audax eēt ac velut ad pugnā ſꝑ accinctꝰ. et