De ſanctoPetro apoſtolo

enī dimicantibꝰ tunc erit pax cū alter fuerit ſuꝑatus Et petrꝰ. Cur times audire pacem Ex peccatis enī bella naſcunt̉vbi āt peccatū nō fit pax ē In diſputationibꝰ ꝟitas. in oꝑibus iuſticia īueniturEt ſimon Nihil dicis. ſꝫ ego oſtendā tibi deitatis mee potētiā vt repente adores me Ego ſuꝫ pͥma ꝟtꝰ. ⁊ poſſuꝫ volare ꝑ aera. nouas arbores facere. lapidesin panem mutare. in igne ſine leſione durare. ⁊ oīa q̄ volo poſſū facere. Contrahūc igit̉ ſimoneꝫ petrꝰ diſputabat ⁊ oīaeiꝰ maleficia detegebat. Tūc ſimō vidēsqꝛ petro non poſſet reſiſtere. oēs librosſue magice artis ne forte magꝰ ꝓderet̉ inmare ꝓiecit. ⁊ romā vt ibi deꝰ habeaturꝑrexit Qd̓ vbi petrꝰ ꝯperit. ip̄m inſequitur. et romā vſqꝫ ꝓficiſcit̉ C ¶ Quartoigit̉ āno claudij imꝑatoris petrus romāapplicuit. ⁊ ibi annis .xxv. ſedit. et duosep̄os linū ⁊ cletū ſibi coadiutores vt aitioh̓es Beleth. vnū extra muros vrbis.aliū intra ordinauit Predicationi āt inſiſtens multos ad fideꝫ cōuertebat ⁊ infirmos qͣꝫ pluēs curabat Sꝫ et in predicatione ſua ſꝑ laudās ⁊ p̄ferens caſtitatem qͣtuor ꝯcubinas agrippe p̄fecti adeoꝯuertit ꝙ ad p̄fectū redire vlteriꝰ recuſarent Unde iratꝰ p̄fectꝰ aduerſꝰ petrū occaſionē q̄rebat ¶ Poſt hoc apparuit dominꝰ Petro dicēs. Simon ⁊ nero ꝯͣ tecogitant. ſed ne timeas qꝛ tecum ſum vteruā te. ⁊ dabo tibi ſerui mei pauli ſolaciū. qui cras romā ingrediet̉. Sciens ingit̉ petrꝰ vt ait linꝰ. qͥa velox eſſꝫ depoſitio tabernaculi ſui in cōuentu fratꝝ poſitus manū clementis apprehendit. et eūin ep̄m ordinauit. et in cathedra loco ſuiſedere coegit. Poſt hoc paulꝰ ſicut dn̄sp̄dixerat romā venit ⁊ cū petro chr̄ꝫ p̄dicare cepit Simō āt magꝰ intātū a nerone amabat̉ ꝙ vite eius ⁊ ſalutis totiꝰciuitatis cuſtos ſine dubio putabat̉Quadā āt die ſic̄ dicit leo papa dū anteneronē eſtaē̓t eiꝰ effigies ſb̓ito mutabat̉

et mō ſenior mō adoleſcentior videbat̉.Qd̓ cū vidēt nero. veꝝ hūc eē dei filiū eſtīabat Dixit itaqꝫ ſimo magꝰ ner oni. ſic̄idē leo r̄fert. vt ſcias optīe īꝑator me d̓ifiliū eē. iube me decollari ⁊ t̓tiā die reſurgaꝫ Precepit igit̉ nero carnifici vt eū decollae̓ debēt Qui cū putae̓t ſe decollare ſimonē decollauit arietē. Simō aūt artemagica illeſꝰ euaſit ⁊ arietis mēbra colligēs ea abſcōdit. ⁊ t̓bꝰ diebꝰ ſe occultauitSāguis āt arietꝭ. ibidē ꝯgelatꝰ remāſit.Die āt t̓tio on̄dit ſe neroni di. Fac̄ ſanguinē meū qͥ effuſꝰ ē ext̓gi. qꝛ ecce ego qͥde collatꝰ fuerā ſic̄ ꝓmiſi die t̓tiā r̄ſurrexiQuē nero vidēs obſtupuit. ⁊ ip̄m verūdei filiū eē putauit. Hec leo ¶ Aliqn̄ ec̄cū ī ꝯclaui cū neroe eēt d̓mō ī eiꝰ ſpecieforꝭ. ppl̓o loq̄bat̉ Deniqꝫ romani ī tāta venēatōe eū habuer̄t. ꝙ eidē imaginē fecerūt ⁊ hūc titulū ſuꝑſcpͥſer̄t. ſimōi deo ſcōD ¶ Petrꝰ āt ⁊ paulꝰ vt leo teſtat̉ ad neronē ītroier̄t. ⁊ oīa eiꝰ maleficia d̓tegebātAddidit qͦꝫ petrꝰ ꝙ ſic̄ ī chr̄o ſt̓ due ſb̓ſtātie .ſ. d̓i ⁊ hoīs. ſic ⁊ ī iſto mago ſt̓ due ſb̓ſtātie .ſ. hoīs ⁊ diaboli Dixitqꝫ ſimō vt teſtat̉ ſcūs marcellꝰ ⁊ leo Ne diutiꝰ hūc patiar īimicū. p̄cipiā āgel̓ meis vt vīdicentme de iſto Cui petrꝰ. Angelos tuos n̄ timeo ſꝫ ip̄i me timēt Nero dixit. Non times ſimonē qͥ diuinitatē ſuā rebꝰ affirmat Cui petrꝰ Si diuinitas ē in ip̄o dicat nūc mihi qͥd cogito vl̓ qͥd facio. quaꝫcogitatōeꝫ meā pͥus auribꝰ tuis īſinuo.vt nō audeat mentiri Nero dixit Accede huc ⁊ dic mihi qͥd cogitas Petrꝰ āt accedēs ſecreto dixit. Iube mihi panē̓ orideaceū afferri ⁊ occulte dari Qui cū allatus fuiſſꝫ. ⁊ petrꝰ eū bn̄dixiſſꝫ ⁊ ſb̓ manica abſcōdiſſꝫ dixit Dicat ſimo qͥ ſe deumfecit qͥd ſit cogitatū qͥd dictū ⁊ qͥd factuꝫRn̄dit ſimon Petrꝰ magꝭ dicat qͥd cogitē ego Dixitqꝫ petrꝰ Quid cogitet ſimōme ſciē docebo. dū qd̓ cogitauerit feceroTūc ſimō īdignatꝰ clamauit Procedātcanes magni ⁊ d̓uorēt eū Et ſb̓ito canes

q iij