Legenda lxxxij
ab oriente ⁊ occidēte veniētes viderētvirū ex patricio ꝯſule lauātē pedes paupeꝝ ponētem mēſaꝫ. aquā manibꝰ effundentē. languētibꝰ ſollicite miniſtrantem⁊ cetera ſcē ẜuitutis officia exhibentemCōſtātino igit̉ defūcto. conſtātius ꝯſtātini magni filiꝰ arriana hereſi deprauatꝰīperiuꝫ tenuit Ueꝝ cū cōſtantius fraterꝯſtantini duos filios ſcꝫ gallū ⁊ iulianūreliquiſſꝫ. conſtātius imꝑator dictū gallum ceſareꝫ fecit. ⁊ ꝯtra iudeā rebellantem miſit Quē tn̄ poſtmodū īterfecit Iulianꝰ ꝟo timens ne exēplo fratris a coſſtantio ꝑimeret̉. monaſterium ingreſſuseſt Ubi magnā religionē ſimulās lectorordinatus eſt Qui ꝑ maleficiū demoneꝫꝯſuluit. rn̄ſum accipiens ꝙ ad īperiū ſb̓limandus eſſet Poſt aliqͦt tp̄s vrgentibus aliquibꝰ negotijs cōſtantius iulianuꝫ ceſareꝫ fecit. et ip̄m in galliā deſtinauit Qui omnia ſtrenue agebat. Mortuoaūt ꝯſtantio. ⁊ iuliano apoſtata in īperiūa ꝯſtantio ſublimato. iuſſit iulianus vtgallicanꝰ aut dijs īmolaret aut abſcedētTanto enī viro nō audebat necē īferreIlle igit̉ alexādriā ꝑrexit. ⁊ ab infidelibꝰ ꝑ cor trāſfixꝰ martyrij coronā ꝑcepit.At iulianꝰ captꝰ cupiditate ſacrilega auariciaꝫ ſuā euāgelij teſtimonio colorabat Nā facl̓tates a chr̄ianis auferēs dicebat Chr̄s veſter dicit in euāgelio Quinō renūciauerit oībꝰ que poſſidet nō p̄tmeꝰ eſſe diſcipulꝰ. Audiens igit̉ ꝙ iohānes et paulus ex oꝑibꝰ qͣs virgo cōſtantia reliq̄rat chr̄ianos pauꝑes ſuſtētabātmādauit eiſdeꝫ ꝙ ſicut ꝯſtantino ita qͦqꝫet ſibi adherere deberēt. At illi dixerūt.Dū gl̓ioſi īꝑatores conſtantinꝰ ⁊ filiꝰ eiꝰconſtātius ſe eſſe ẜuos chr̄i gloriabāturnos famulabamur eiſdē Tu ꝟo qꝛ religionē plenā ꝟtutibꝰ reliqͥſti. a te oīo r̄ceſſimꝰ ⁊ tibi obedire ꝯtēnimꝰ. Quibꝰ iulianꝰ mādauit Ego ī ecc̄a clericatū obtinui⁊ ſi voluiſſē ad pͥmū eccleſie ſtatū ꝑueniſſem Sꝫ ꝯſiderans vanū eſſe inertiā ſe-
ctari. ⁊ ociū. militie animū dedi. dijſqꝫ ſacrificans eoꝝ ſuffragijs imperium obtinui Unde vos in aula regia nutriti. nōdebetis lateri meo de eſſe. vt pͥmos vosin palatio meo habeā Qd̓ ſi a vobis ꝯtēptꝰ fuero agam vt neceſſe ē vt ꝯtēni nōpoſſim Qui rn̄dentes dixerūt. Deū tibip̄ponentes minas tuas nequaqͣꝫ timemꝰne regis eterni īimicicias īcurramꝰ Adhoc iulianꝰ Si infra deceꝫ dies vltro adme venire ꝯtēpſeritis. coacti poſtmodūfacietis qd̓ ſpōte facere nō curatis. Cuiſcī rn̄derūt Iā decē dies p̄teriſſe eſtima.⁊ hodie facito qd̓ tūc te facturū eſſe minaris Quibꝰ iulianꝰ Putatis qͥa martyres vos faciant chr̄iani Niſi mihi ꝯſenſeritis puniā vos. nō vt martyres. ſed vtpublicos hoſtes. Tunc ioh̓es ⁊ paulꝰtotos decē dies elemoſynis īſiſtētes oīaſua pauꝑibꝰ erogabant Decīa āt die miſiſus eſt ad eos therencianꝰ qui dixit eisDn̄s nr̄ iulianꝰ ſtatiūculū aureuꝫ iouisad vos miſit vt eidem thura īcendatis.alioqͥn ābo ſimul ꝑibitis Cui ſcī dixerūtSi tuꝰ dn̄s eſt iulianꝰ hēto paceꝫ cū illonob̓ aliꝰ dn̄s nō ē niſi dn̄s ieſꝰ chr̄s. Tūciuſſit eos occulte decollari. ⁊ in fouea intra domū ſepeliri. famaꝫ faciens ꝙ ī exitliū eſſent miſſi B ¶ Poſt hoc filiꝰ therentiani a demone arripit̉. et ītra domūclamae̓ cepit ꝙ a demone vreret̉ Qd̓ videns therencianꝰ ſcelus ꝯfitet̉. ⁊ chr̄ianꝰefficit̉. paſſio ſcōꝝ ab eo ꝯſcribit̉. ⁊ eiꝰ filius liberat̉ Paſſi ſūt āt circa annū dn̄i.ccclxiiij. ¶ Refert gregꝭ. in omelia euāgelij. Si qͥs vult venire poſt me. ꝙ q̄dāmatrona dū ecc̄am iſtoꝝ martyrū freq̄ntiꝰ viſitaret. et die qͣdā īde rediret duosſtantes monachos ſub ꝑegrnio habituinuenit. qͦs ꝑegrinos credens elemoſynam ſibi dari p̄cepit Sed poſtqͣꝫ diſpēſator eis ad largiendū elemoſynā appropīquaſſet. aſtiterunt ei viciniꝰ ⁊ dixerunt.Tu nos mō viſitas. nos te in die iudicij requiremꝰ. ⁊ qͥcqͥd poterimꝰ tibi p̄ſta-