lxxv.Legenda lxxiiij.et
De ſcīs petro exorciſta et Marcellino.etrus exorciſta dū ab arthemioī carce̓ detinēt̉: et p̄dc̄ ī arthemijfilia a dē̄on vexaret̉. et ob hoca pr̄e ſepiꝰ plāgē̓t̉: dixit ei petrꝰ ꝙ ſi ī xp̄ꝫcredēt. ſtatī ſanitatē filia eiꝰ r̄ciꝑet Cuiarthemiꝰ Miror qͣ rōe dn̄s tuꝰ filia meāliberare poterit qͥ te tāta patiē tc̄ ꝓ eo liberare nō valet. Cui petrꝰ Potēs qͥdēē deꝰ meꝰ eriꝑe me. ſꝫ vult vt ꝑ paſſionētrāſitoriā ꝑueīamꝰ ad gl̓iam ſē piternaꝫCui arthemiꝰ ſi me catenas ſr̄ te duplicāte deꝰ tuꝰ te liberauerit. et filiā meamſanauerit. ꝓtinꝰ ī xp̄ꝫ credā Qd̓ cū ſcm̄fuiſſet ſcūs petrꝰ cādidis veſtibꝰ indutꝰ et tenēs ſignū crucis eidē apparuit: etille eiꝰ ſe pedibꝰ ꝓſtrauit: et filia eiꝰ ſanata: ipſe cū tota domo ſua baptiſma ſuſcepit Permiſitqꝫ alijs īcarce̓atis ꝙ exirēt liberi qͥcūqꝫ vellēt fieri xp̄iāi. Quibꝰ ml̓tiſqꝫ alijſ credētibꝰ a bto marcellīop̄ſbyter o baptizāt̉. Qd̓ audiē̄s p̄fectusoēs incarceratos ad ſe adduci precepitQuos arthemiꝰ ꝯuocās et manꝰ eoꝝ deoſculās dixit. Ut ſi qͥs vellet venire admartyriū veīret intrepidꝰ. qd̓ ſi qͥs nollet abiret illeſus. Cōperto aūt iudex ꝙmarcellinꝰ et petrꝰ eos baptiſaſſent ipſos accerſiuit. et eos ſeꝑatī ī carce̓ r̄cluſit. Marcellīꝰ qͥdā nudꝰ ſr̄ vitrū fractuꝫꝯſternit̉. et ei lumē et aqͣ negat̉ Petrusꝟo ī alio carcē altiſſimo ⁊ artiſſimo cyppō ꝯſtrīgit̉. Angelꝰ dn̄i marcellinū īduens et ſoluēs ip̄m cū petro in domo arthemij reſtituit: et vt ſeptem diebꝰ ppl̓mꝯfortarēt et poſtea ſe iudici pn̄tarēt p̄cepit. Cū ergo p̄dictꝰ iudex eos ī carce̓ nōīueniſſet. accerſitū athemiū et ſacrificae̓nolētem ītra cū vxore ſua obrui iuſſit.Qd̓ ſcī marcellinꝰ et petrꝰ audientes illuc venerūt. et in illa cripta ſeptē diebꝰſcūs marcellinꝰ xp̄ianis ſe ꝓtegētibꝰ miſſā celebrauit. Dixerūtqꝫ ſcī ad incredu
los. Ecce arthemiū potuiſſemꝰ liberareet nos abſcōdere ſꝫ neutrū voluimꝰ facēTūc irati gētiles. arthemiū gladio necauerūt. mr̄eꝫ ꝟo cū filia lapidibꝰ obruerūt. marcellinū āt ⁊ petrū ad ſiluā nigrāq̄ nūc cādida ꝓpter eoꝝ martyriū vocat̉decollarūt tꝑe diocleciani. qͥ cepit annodn̄i cclxxxvij. Quoꝝ aīas veſtibꝰ ſplēdidis et gēmis īdutas ab angel̓ ī celū deferri ſpicl̓ator noīe dorotheꝰ vidit Un̄et xp̄ianꝰ effectꝰ poſtmodū ī pace qͥcuit.Lxxv.De ſcis primo et feliciano.rimꝰ qͣi ſūmꝰ et magnꝰ Felicianqͣſi felix anꝰ .i. felix anꝰ .i. felix ſenex. Ille enī d̓r ſūmꝰ ſiue magnꝰdignitate ꝓpter martyrij ꝑpeſſionē. ptāte ꝓpter miraculoꝝ oꝑationē. ſcītate ꝓpt̓vite ꝑfectioneꝫ. feſicitate ꝓpt̓ gl̓ioſamfruitionē. Iſte āt d̓r ſenex nō tm̄ ꝓptertꝑis antiqͥtatē. ſꝫ etiā ꝓpt̓ reuerētie dignitatē. ꝓpter ſapīe maturitatē. et ꝓpter morum grauitatem.Rimꝰ et felicianꝰ apd̓ dioclecianū et maximianū a tēploꝝ pōtificibꝰ accuſāt̉. ꝙ niſi eos ſacrificare fecerīt nulla a dijs bn̄ficia obtīerevalebūt Iuſſu igit̉ impeatoꝝ ī carce̓ recludūtur: ſꝫ ab angelo viſitāt̉. et a vīculqͥbꝰ erāt ligati abſoluūt̉: et liberi ī carce̓deambulātes: dn̄m clara voce collaudabāt. Poſtmodū iterū īꝑatoribꝰ pn̄tant̉Qui cū ī fide firmi p̄ſiſterēt. crudeliterlaniati ab īuicē ſeꝑant̉ Dicitqꝫ p̄ſes feliciāo: vt ſue ſenectuti ꝯſulēt et dijs īmolaret Cui felicianꝰ. Ecce iā octuagintaānos hēo. et xxx. anni ſūt ex qͦ ꝟitatemagnoui et elegi d̓o viuē. qͥ me p̄t de tuismāibꝰ liberare Tūc iuſſit preſes eū ligari. et clauos ī māibꝰ et pedibꝰ affigieiqꝫ dixit Tādiu ſic erꝭ donec nobis cōſenſeris. Qui dū leto vultu perſiſtereteū ibidē torq̄ri iuſſit: et nihil penitꝰ mī