De ſcō Ualentino

⁊ oratiōe ad foueā vn̄ exierat rediē cōegit nūqͣꝫ iude exituꝝ Ueniēs āt ad ſepulcrū ſcī martini. ānis .xv. ibi māſit. cilicioīdutꝰ ⁊ aqͣ ac pane ordeaceo ſuſtentatusPoſt hoc dū romā iuiſſet. et in ecc̄a ſcīpetri ī or̄one ꝑnoctaret. cuſtos ecce ip̄mirreuerēt̉ foras eiecit Qui dū ad āmonitionē ſcī petri qͥ ſibi an̄ fores ecce dormienti apparuit ad gallias iuiſſꝫ. ⁊ ibidē regeꝫ dagobertū ꝓ ſuis criminibꝰ īcreparet. iratꝰ rex eū de ſuo regno eiecit Deniqꝫ. cū rex filiū n̄ hr̄et et or̄onē fcā ad dn̄ꝫfiliū habuiſſꝫ. cogitae̓ cepit a qͦ infātē ſuuꝫ facet baptiſari Uenitqꝫ in mētē eiusvt ab amādo eū baptiſari facet Queſitoigit̉ amādo ⁊ ad regem adducto. rex adpedes eiꝰ ꝓſternit̉ rogauitqꝫ vt ſibi īdulgēt. et ſuū filiū quē ſibi dn̄s dederat baptiſaret Ille ꝟo pͥmā petitiōeꝫ benigneꝯceſſit. ſꝫ ſcl̓aribꝰ negocijs īplicari metuens ſcd̓am renuit ⁊ abſceſſit Tādē victp̄cibꝰ ānuit voto regis Quē cū baptiſaret tacētibꝰ cūctis infās reſpondit amenPoſt hoc rex ip̄m in traiectēſeꝫ ep̄uꝫ ſb̓limari fecit Qui cū a pleriſqꝫ ꝟbū p̄dicatiōis ꝯtēni vidēt. in vaſconiā iuit. vbi cūqͥdā ioculator ꝟbū dei irridēt. a demonearripit̉. ⁊ ꝓprijs dētibꝰ ſe diſcerpēs ꝙ viro dei iniuriā fece̓it ꝯfitet̉. ⁊ ſtatī miſerabilit̓ morit̉ G ¶ Dū āt qͣdā vice manꝰ lauaret. qͥdā ep̄s aquā illā ſeruari fecit. deqͣ qͥdā cecꝰ poſtmodū curatꝰ fuit Cū ī qͦdā loco de volūtate regis monaſteriumꝯſtruere vellet. qͥdā ep̄s ꝓxīe ciuitatꝭ moleſte hͦ ſuſtinēs miſit famulos ſuos. vt āip̄m occiderēt vel inde eijcerēt Qui venientes eidē doloſe dixerūt vt ſecū ꝑgeret. ⁊ ſibi locū aptū ad mōaſteriū oſtē derēt Ille āt maliciā eoꝝ p̄cognoſcēs vſqꝫad cacumē mōtꝭ. vbi eū occide̓ cupiebātcū eis iuit. eo ꝙ multū martyriū affectaret Sꝫ ecce tāta pluuia ⁊ tēpeſtate mōstegit̉ vt ſe mutuo vide̓ nō poſſent. ⁊ iaꝫſe mori putātes ꝓſtrati veniā poſtulabāt. et vt eos viuos abire ꝑmittēt exora

bant Qui or̄onē effudit. ⁊ ſerenitatē maxima īpetrauit Illi ergo ad ꝓpria redierūt. ⁊ ſcūs amādꝰ euadens et multa aliamiracula faciēs ī pace qͥeuit Floruit circa annū dn̄i. dcliij. tꝑe eradijxlij¶ De ſco BalentinoAlentinꝰ dr̄ qͣſi valorē tenēs. hͦ ēin ſcītate ꝑſeueras. vel dr̄ valentinꝰ qͣſi valens tyro .i. miles chr̄iMiles dicitur valēs qͥ nūqͣꝫ cedit fortit̉ferit. ſe valenter defendit. potent̓ vincitſic valentinꝰ nō ceſſit martyriū vitādo. ꝑcuſſit ido latriaꝫ euacuādo defendit fidēꝯmuniendo. vicit patiēdo.Aalētinꝰ reuerēdꝰ p̄ſbyt̉ fuit quē claudiꝰ īꝑator ad ſe adduci faciēs īt̓rogauit dicēs Quid ē valētine. cur amicicia nr̄a nō frueris vt deos nr̄os adorāsſuꝑſtitōeꝫ tue abijcias vanitatꝭ Cui valētinꝰ Si gr̄as dei ſciēs. iſta neqͣqͣꝫ dicēsſꝫ ab idol̓ aīm reuocaēs. ⁊ deū qͥ ē ī celisadoraēs Tūc qͥdā qͥ claudio aſtabat dixitQuid vis dice̓ valētine de ſcītate deorūnr̄oꝝ Cui valētinꝰ. Ego nil de eis dico.niſi ꝙ fuerūt hoīes miſeri. ⁊ oī īmūdiciapleni Ad quē claudiꝰ Si chr̄s verꝰ deꝰ ēcur mihi nō dicis qd̓ veꝝ ē Cui valentinꝰ Uere chr̄s ſolꝰ ē deꝰ ī quē ſi credideris aīa tua ſaluabit̉. reſpublica augebit̉oīꝫ īimicoꝝ tibi victoria ꝯcedet̉ Rn̄dēsāt claudiꝰ aſtātibꝰ dixit Uiri romani audite qͣꝫ ſapient̓ ⁊ recte loqͥt̉ hō iſte Tuncdixit ꝑfectꝰ Seductꝰ ē īꝑator Qūo deſeremꝰ qd̓ ab īfātia tenuimꝰ ⁊ tūc cor claudij immutatū ē Tradit̉ āt cuidā pͥncipiin cuſtodiā Et cū ī domū eiꝰ ductꝰ fuiſſetdixit. Dn̄e ieſu chr̄e veꝝ lumē illuminadomū iſtā vt te verū deū cognoſcāt Cuip̄fectꝰ Miror te dicentē ꝙ chr̄s ē lumenEqͥdē ſi filiā meā diu cecā illuminauēitfaciā q̄cūqꝫ p̄ceperis. Tunc valentinusorans eius filiā cecā illuminauit. ⁊ oēsde domo ſua ꝯuertit Tūc imꝑator valē

i iiij