De ſcō Baſilio epiſcopo

dens. fecit eū ad ſe introduci Qui cū introductus eſſet. vidit līguā igneā ꝑ oseiꝰ loquētem Et ait Effrē Uere magnꝰbaſilius. vere columna ignis baſilius.vere ſpirituſſanctu loquitur per os eiꝰ.Dixit qꝫ illi effrem Obſecro domine vtmihi impetres ꝙ grece loquar. Cui baſilius. Rem difficilem poſtulaſti. Proeo tn̄ orauit Et ꝯtinuo grece loqͥ cepit.Quidā aliꝰ hēmita videns baſiliū alias ī pontificali habitu ꝓcedēteꝫ. cū deſpexit iudicans eum ī corde ſuo ꝙ ī talipompa plurimū delectaret̉. Et ecce voxficta eſt ad cum dicens Tu amplius delectarꝭ. ī palpādo catte tue caudā qͣꝫ delectet̉ baſiliꝰ in apparatu ſuo ¶ Ualēs iꝑ̄ator fautor arrianoꝝ ecc̄aꝫ qͥndā a catholic. abſtulit. ⁊ arrianis dedit̉ Ad quē accedens baſilius ait Imꝑator ſcriptū eſt.Honor regis iudiciuꝫ diligit Et iteruꝫIudiciū regis iuſticia Et cur cor tuumīꝑauit vt catholici eijcerent̉ de ecc̄ia. etdaret̉ arrianis Cui īperator Iteꝝ ad cōtumelias reuerteris o baſili non decꝫ te.Et ille Decet me ꝓ iuſticia etiam mori.Tūc demoſchenes p̄fectꝰ epularū. fautor arrianoꝝ ⁊ loquēs ꝓ eis fecit barbariſmū Cui ait baſiliꝰ Tuū eſt de pulmentarijs regis cogitare non dogmata diuina decoquere Qui mox ꝯfuſꝰ tacuit. Dicit īꝑator baſilio Uade et iudica int̓ eos ſꝫ nō ẜm īmoderatū amorem populiAbiens ergo dixit coram catholicis etarrianis vt fores eccleſie clauderent̉. etvtriuſqꝫ ꝑtis ſigillo munirentur. ⁊ ad qͦrum oratōes aꝑirent̉ ſua eſſet. Qd̓ cumomnibus placuiſſet. orantibus arrianistribus diebus et noctibus et venientibus ad fores ecce non ſunt aꝑte. Tuncbaſilius proceſſione ordinata venit adeccleſiam et facta oratione leui ictu baculo paſtorali fores tetigit dicens Tolliteportas prīcipes veſtras ⁊ elua. por. et̓na.⁊cͣ. Et cōtinuo ſūt aꝑte et intrantes deogrās reddiderūt Et reddita eſt eccleſia

catholicis Fecit autē īꝑator ꝓmitti multa baſilio. vt ī hiſtoria t̓ꝑtita legit̉. ſi ſibiꝯſētirēt Et ille Puēis iſta ꝯueniūt Nāqͥ diuinis ſaginant̉ eloqͥis. corrūpe̓ de diuinis dogmātibꝰ nec vnā ſyllaba patiūt̉Tūc īꝑator indignatꝰ vt ibidē dr̄. cū deeiꝰ exilio ſententiā vellꝫ ſcribe̓. pͥmꝰ ſcd̓st̓tiꝰ calamꝰ factꝰ ē Deinde tremor magnꝰeiꝰ manū īuaſit Unde indignatꝰ chartaꝫfregit B ¶ Uir qͥdā venerabil̓ noīe eradiꝰ filiā vnicā habebat quā ꝯſecraẻ dn̄odiſponebat. Sꝫ diabolꝰ hūani generis īimicus hͦ aduertēs vnuꝫ de ẜuis p̄dictieradij ī amorē puelle plurimū īflāmauitAleꝝ cū īpoſſibile cerneret vt ip̄e qͥ ẜuꝰerat ī aplexꝰ tā nobil̓ puelle accedē̓ poſſꝫad vnū de maleficis acceſſit ꝓmittens eimultā pecunie qͣntitatē. ſi ad hͦ eū iuuaevellꝫ. Cui ille dixit maleficꝰ. Ego hͦ agēn̄ poſſū ſꝫ ſi vis mittā te ad dn̄ꝫ meū diabolū. ⁊ ſi feceris q̄ ip̄e tibi dixēit tuū deſideriū obtineb̓ Et dixit iuuenis Quecūqꝫ dixēit mihi faciā Ille ergo maleficusepl̓am ad diaboluꝫ fecit. et eā ꝑ dictū iuueneꝫ in hec ꝟba trāſmiſit Quoniāqͥdēmi dn̄e oꝫ me feſtināt̉ et ſollicite qͦſqꝫ achr̄ianoꝝ religiōe abſtrahē et tue adducē volūtati. vt ꝑs tua qͦtidie multiplicet̉miſi tibi hūc iuuenē cupiditate ī talē puellā exarſū. ⁊ poſtulo vt ſuū d̓ſideriū aſſeqͣt̉. vt ⁊ ī iſto glorier ⁊ alios tibi de cetēovalcā aggregare. Et dās ei epl̓am dixitUlad̓ ⁊ tl̓i hora noctꝭ ſta ſupͣ monumētūgētil̓. ⁊ ibid̓ demōes acclamā ⁊ hāc chartaꝫ ī aere exalta. ⁊ ſtatiꝫ ader̄t tibi Quivadēs d̓mōes īuocabat. ⁊ chartā ꝑ aerēeijciebat Et ecce adē pͥnceps tenebrarūvallatꝰ ml̓titudine d̓mōioꝝ Qui cū epl̓aꝫꝑlegiſſꝫ. ait ad iuuenē Cred̓ ī me vt tuaꝫꝯpleā volūtatē Qui ait Credo dn̄e. Cuidiabolꝰ. Et abnegas chr̄m tuū. Qui aitAbnego Dic̄ diabolꝰ Perfidi eſtꝭ. voschr̄iani. qꝛ qn̄ qͥdē me opꝰ hētꝭ. ad me venitꝭ. qn̄ āt deſideriū veſtꝝ aſſecuti eſtis ſtatī me negatis. ⁊ ad chr̄m vr̄m acceditis

g v