Legenda quinta

gnati r̄gꝭ. apl̓s illūinauit Dixitqꝫ migdomia ad ſinticē. Putas ſi potero eū vidēTūc migdomīa de ꝯſilio eiꝰ habitū mutauit. ⁊ int̓ pauꝑes muliēs vbi apl̓s p̄dicabat aduenit Apl̓s āt cepit de vite hꝰmiſeria p̄dicae̓ dicēs int̓ cetera Quoniāvita hͦ ē vita miſera caſibꝰ ſb̓iecta. et adeofugitiua vt cū tenēi credit̉ effugiat labefacta Deinde cepit qͣtuor rōibꝰ exhortari vt ꝟbū dei libēt̉ audirēt. ip̄m v̓bū deiqͣtuor reꝝ genēibꝰ cōꝑādo .ſ. collyrio exeo ꝙ oculū nr̄i ītellectꝰ illūiat Potōi. exeo ꝙ nr̄ꝫ affectū ab oī carnali amoe purgat et mūdat. Emplaſtro ex eo ꝙ pcc̄oꝝnr̄oꝝ vulnēa ſanat Cibo. ex eo ꝙ nos celeſtiū amore delectat Et ſic̄ inqͥt hͨ egroto nō valēt niſi ea ī ſe receꝑit. ſic nec aīelāguēti ꝟbū. dei ꝓdeſt niſi illud cū deuotōe audiēit Predicāte igit̉ apl̓o migdomia credidit ⁊ deinceps viri thoꝝ abhorruit. Cūc cariſiꝰ a rege īpetͣuit. et apl̓m īcarcerē poſuit. Ad quē veniēs migdomia rogauit vt ſibi ignoſcet ꝙ ꝓpt̓ eā incarcerē miſſꝰ eēt. Quā ille benigne ꝯſolās hͦ oīa ſe libēt̉ pati aſſeruit Cariſiꝰ ātregē rogauit. vt reginā ſororē ſue vxorꝭ.ad ea mittēt. ſi forte eā r̄uocae̓ poſſꝫ Miſſa regīa ꝯuertit̉ ab ea quā volebat ꝑuertere. viſisqꝫ tot miracul̓ q̄ apl̓s faciebatdixit Maledicti ſūt a deo qͥ nō tot ſigniscredūt ⁊ oꝑibꝰ. Tūc apl̓s oēs qͥ aderāthͦ t̓bꝰ breuit̓ īſtruxit .ſ. vt ecc̄aꝫ diligerētſacerdotes honorarēt. et aſſidue ad audiendū ꝟbū dei ꝯuenirēt Reuertēte āt regina dixit ei rex Ut qͥd tādiu morata esQue rn̄dit Putabā migdomiā ſtultā eēſꝫ ſapiētiſſima ē. ⁊ me ad an apl̓m dei ducēs viā ꝟitatꝭ. me cognoſce fecit. ⁊ nimisſtulti ſt̓ qͥ ī chr̄ꝫ nō credūt Noluitqꝫ regina r̄gīa deinceps copulari Stupe factꝰāt rex dixit cognato ſuo Dū tuā vxorērecuꝑaē vellē meaꝫ ꝑdidi. et peior mihimea effcā ē qͣꝫ tua tibi F ¶ Tūc rex iuſſit apl̓m ligatis manibꝰ ad ſe adduci. p̄cipiēs ei vt ad ſuos viros ꝯiuges r̄uocaēt

Apl̓s āt t̓plici exº on̄dit qͣꝫdiu ī erroē ꝑſiſterēt hͦ face̓ n̄ d̓berēt. videlꝫ exº r̄gꝭ. exturrꝭ et exº fōtꝭ. vn̄ dixit. Tu cuꝫ ſis rexn̄ vis hr̄e coinqͥnata ẜuitia ſꝫ mūdos ſeruos parit̓ ⁊ ācillas Quāto magꝭ. credē debes deū amare caſtiſſima ⁊ mūda ẜuitiaQuid ergo culpor ſi deū amae̓ p̄dico ī ẜuis ſuis qd̓ diligꝭ. ⁊ ī tuis. Fabricaui turrim excelſā ⁊ dicis mihi. vt ego qͥ fabricaui eā deſtruā Fodi t̓rā ꝓfūdā. et eduxifōtē de abyſſo et dicis mihi vt obſtruaꝫillū Tūc iratꝰ rex afferri iuſſit ardenteslaminas ferreas. et apl̓m ſtae̓ nudis pedibꝰ ſuꝑ eas Protinus āt nutu dei fōsibi erupit ⁊ eas extīxit Tūc reꝫ ꝯſilio cognati ſui eū ī fornacē ardētē mitti fecit.Que tn̄ ſic refrigerata ē. vt die altera ſanus inde exiret et illeſꝰ Dixitqꝫ regi cariſiꝰ fac illū offerre ſacrificiū d̓o ſol̓ vt ſicdei ſui irā īcurrat qͥ ab his eū libēat Cūqꝫ ad hͦ vrgeret̉ dixit regi Preſtātior estu qͣꝫ factura tua Ex qͦ tu mō veꝝ deū negligis ⁊ picturā col̓. tu putas. ꝙ ſic̄ dicitcaruiꝰ deꝰ meꝰ mihi iraſcet̉ ſi adorauerodeū tuū. magis aūt iraſcet̉ deo tuo. eūqꝫꝯminuet Adoro igit̉ eū Si gͦ me adorante deū tuū. deꝰ meꝰ nō euertet illū. ſacrificabo illi. Si aūt ſic. tu credas deo meoCui rex Adhuc mecū d̓ pari loq̄rꝭ. Precepit igit̉ apl̓s hebraice d̓mōi qͥ ī eo eratvt qͣꝫcito corā idolo genua flectēt ſtatī idolū ꝯmīuēt Flectētes igr̄ apl̓s genua dixit Ecce adoro. ſꝫ n̄ idolū. Ecce adoro ſꝫnō mētallū Ecce adoro. ſꝫ nō ſimulacruꝫAdoro āt dn̄ꝫ meū ieſū chr̄m. ī cuiꝰ noīep̄cipio tibi demō qͥ ī eo latitas vt ſimulacꝝ iſtd̓ ꝯminuas Statīqꝫ ſic̄ cēa liq̄factūTūc oēs ſac̄dotes mugitū deder̄t. Pōtifex āt tēpli eleuās gladiū apoſtolū trāſuerberauit dicēs. Ego vīdicabo īiuriasdei mei Rex āt ⁊ cariſiꝰ aufugerūt vidētes ꝙ ppl̓s vellꝫ apl̓m vīdicae̓ ⁊ pōtificēviuū īcēdē Chr̄iani āt corpꝰ apl̓i tuler̄tet honorifice ſepelierūt. Poſt lōguꝫ tēpus .ſ. circa annos dn̄i. cc. ⁊. xxx. corpus