De aduētu domini.

le enī ē qͥ nō fallet̉ ꝟb̓. nec flectet̉ donis.Itē Augꝰ. Expectat̉ dies iudicij ⁊ aderit ille eqͥſſimꝰ iudex qͥ nulliꝰ potentisꝑſonā accipit. cuiꝰ palatiū auro ⁊ argētonll̓s ep̄us vl̓ abbas vl̓ comes corrūperepoterit Nec odio. qͥa optimꝰ ē In eū enīqͥa optimꝰ ē odiū cade̓ nō p̄t Sap. xi. Nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti Nec amoe̓. qꝛ iuſtiſſimꝰ ē Un̄ ec frēs ſuos .i. falſos chrianosnō liberat Pſal. Frat̉ nō redimet Necerrore ꝙ ſapiētiſſiꝰ ē Leo ppͣ. Iſta ē ſcīaſūmi iudicꝭ iſte ē tremēdꝰ aſpectꝰ cui ꝑuiuꝫ ē oē ſolidū. ⁊ aꝑtū oē ſecretū, cui obſcura clarēt. muta rn̄dēt ſilētiū ꝯfitet̉. ⁊ſine vocē mēs loqͥt̉ Et iō cū eiꝰ ſapiētiaſit talis ⁊ tāta. ꝯͣ ip̄iꝰ ſapiētiā nil valebūtallegatiōes aduocatorū nec ſophiſmataph̓oꝝ. nec p̄clariſſima eloqͥa oratoꝝ. necaſtutie ꝟſutoꝝ De his qͣtuor ſic dic̄ Hieronymꝰ. Quāti illic elingues ⁊ muti feliciores loqͣcibꝰ erūt qͦ ad pͥmū. quāti paſtores ph̓is qͦ ad ſcd̓m quāti ruſtici oratoribꝰ. qͦ ad t̓tiū. qͣnti hebetes argutijs p̄ferendi ſūt ciceronis. qͦ ad qͣrtū R¶ Quītū ē accuſator horribil̓ Tres eī tūc accuſatores ꝯͣ pcc̄orē ſtabūt Primꝰ ē diabolus qͥ tūc accuſabit Augꝰ. Preſto tuncerit diabolꝰ recitās ꝟba ꝓfeſſiōis nr̄e. ⁊obijciēs nob̓ q̄cūqꝫ fecimꝰ. ⁊ ī qͦ loco ⁊ īqͣ hora peccauimꝰ. ⁊ qͥd boni face̓ tūc debuimꝰ Dicturꝰ ē eī ille aduerſariꝰ Eqͥſſime iudex iudica iſtū meuꝫ eē ob culpā qͥtuꝰ eē noluit ꝑ gr̄aꝫ. tuꝰ ē ꝑ naturā. meꝰper miſeriam. tuus ob paſſioneꝫ. meꝰ obſuaſiōeꝫ. tibi īobediēs. mihi obediēs. a teaccepit īmortalitatꝭ. ſtolam. a me accepithāc pānoſā qͣ īdutꝰ ē tunicā. tuā veſtē dimiſit. cū mea huc venit Eqͥſſime iudex iudica illū meū eē ⁊ mecū dānādū eē Heuheu poterit ne tal̓ aperie̓ os qͥ tal̓ īuenit̉vt iuſte cuꝫ diabolo deputet̉. Hec augꝰ.Secūdꝰ accuſator erit ꝓpriuꝫ ſcelꝰ. pcc̄aeī ꝓpria vnūquēqꝫ accuſabunt Sap. iiij.Ueniēt ī cogitatōe pcc̄oꝝ ſuoꝝ timidi⁊ traducēt illos ex aduerſo īiqͥtates eoꝝBern̄. Tūc loquētia ſimul eiꝰ oꝑa dicēt

Tu nos egiſti oꝑa tua ſumꝰ. nō te deſeremꝰ. ſed ſꝑ tecū erimꝰ. ⁊ tecū ad iudiciūꝑgemꝰ Multiſqꝫ ⁊ multiplicibꝰ criminibꝰeū accuſabūt. Tertiꝰ accuſator erit totꝰmūdꝰ Gregꝭ. Si q̄ris qͥs te accuſabit. dico totꝰ mūdꝰ Offēſo enī creatore offenditur totꝰ mūdꝰ Chryſo. ſuꝑ Mat. In illodie nihil ē qd̓ rn̄deamꝰ. vbi celū ⁊ terraaqͣ ſol ⁊ luna dies et noctes ⁊ totꝰ mūdꝰſtabūt an̄ deū aduerſꝰ nos ī teſtīoniū peccatoꝝ nr̄oꝝ. ⁊ ſi oīa tacerēt ip̄e tn̄ cogitatiōes nr̄e ⁊ oꝑa ſpēalit̓ ſtabūt aduerſusnos an̄ deū nos fortiter accuſātes. LiSextū ē teſtꝭ. īfallibil̓ Tras eī teſtes tncaduerſū ſe habebit peccator Unū ſupͣ ſehēbit pcc̄or .ſ. deū qͥ erit iudex ⁊ teſtꝭ. Hieremi. xxix. Ego ſū iudex ⁊ teſtꝭ. dicit dn̄sAliū ītra ſe .ſ. ꝯſciētiā Augꝰ Quiſqͥs futuꝝ iudicē times. pn̄tē ꝯſcientiā corrigeSermo eī tue cauſe teſtīoniū ꝯſcīe tueTertiū iuxta ſe .ſ. ꝓpriū āgelum ad cuſtodiaꝫ deputatū. qͥ tāqꝫ ꝯſciꝰ oīm q̄ fecit ꝯͣeū teſtimoniū ꝑhibebit Iob. xx. Reuelabūt celi .i. āgeli īiqͥtatē eiꝰ. Septīm ē artatō pcc̄orꝭ. De hͦ ſic dicit Gregꝭ. O qͣꝫ anguſte erūt tūc vie reprobis. ſuꝑiꝰ erit iudex iratꝰ īferiꝰ horrēdū chaos. a dextrispcc̄a accuſātia. a ſiniſtris īfinita demōiaad ſuppliciū trahētia. ītꝰ ꝯſciētia vrēs. foris mūdꝰ ardēs Miſer pcc̄or dep̄hēſꝰ qͦfugiet. latere erit īpoſſibile. apparere ītolēabile ¶ Octauū ē ſentētia irreuocabil̓Illa ei ſnīa nūqͣꝫ pote̓it reuocari. nec abilla poterit appellarī Triplici eī de cā appellatō ī cauẜ iudicialibꝰ nō recipit̉ Primo ꝓpt̓ iudicis excellētiā Un̄ a rege ferēte ſnīaꝫ appellari ī regno ſuo nō p̄t. qꝛī regno ſuo nullū ſupͣ ſe hꝫ Sil̓it̓ nec abīꝑatore vl̓ ppͣ p̄t appellari Scd̓o ꝓpt̓ criminis euidētiā. qꝛ qn̄ crimē notoriū eſtnō p̄t appellari Tertō ꝓpt̓ rē nō differēdam. qꝛ res nō recipit dilatiōeꝫ. qꝛ forteex dilatiōe detrimentū pateret̉ Similit̓ꝓpt̓ hāc triplicē rōnē ab illa ſn̄ia nō poterit appellari. Prīo ꝓpt̓ iudicis excellētiā qꝛ iudex ille nullū ſupra ſe hꝫ. ſed ip̄e

c iij