tanti epiſcopatꝰ cū iaꝫ alique altiſanguinis perſone hūc apud imperatorem predijs et pecunia compēſantes ſibi contenderunt acquirereQuibus ille refert verba ponderoſa ſed non adeo moroſa. diuina ethumana valde inter ſe probanturdiſtare iudiciā. ſed ſcrutator cordium ⁊ rerum ab inicio mundi elegitcontemptibilia et ignobilia vt confunderet fortia Et econtrario mundus quod ſuum eſt ſuperbe ad horam extollit ac in breui cum confuſione diſtollit Unde opere preciuꝫcenſeo quo ſcꝫ mittam ad marchitcomitem. cuius conſilio multa ſoletfacere imperator vt ſuggeret ei neper ambitionem aut ſymoniacamhereſim quemqͣꝫ epiſcopalem ſinataccipere dignitatem. ſed ob eternāremunerationem quem humilem ⁊modeſtum ac eruditum inuenerit.necnon officijs eccleſiaſticis aptumeſſe probauerit hunc cuiuſcunqꝫ ſitconditionis vel parentele promoueri faciat ad culmen eccleſie. Perlegationem igitur epiſcopi ac ſuggeſtioneꝫ conſiliarij imperator ſuaet eccleſie vtilitate admonitus Immo quod verius eſt nutu dei. in cūius manu eſt cor regis. pͥnceps bonus Otto ſecundus animo mutatus omēs qui pro eodem epiſcopatu adipiſcendo laborabāt auertit.et ſe totum ad electionem venerandi viri conuertit Nolfgangi. ſicqꝫ legatos poſt eū celeriter mittit Quivt miſſi fuerāt pergētes inuenerūtcuꝫ cum prempminato epiſcopo cōmorantem ſed iam ad patriam repedare cogitantem Beatus auteꝫVolfgangus ignarus erat legationis imperatoris et ceterarum rerum pro ſe geſtarum et idcirco animum intendebat aliorſum Tumꝙlegati quare venerint ei indicarentprimuꝫ recurrit ad ſecretarium cordis ſui ſe ſuaqꝫ deo commendansin intimis. deinde ep̄o pelegrino ccaritate ibi detentus erat canſaꝫ ſuam exponens id quo grauabaturtemperamento leniebat ſimplicitatis columbine ac prudentie ſerpentine. atqꝫ in hunc moduꝫ proloquitur dicens Hoc nouum quod michi per nuncios imperatoris domini Ottōnis ſecundi venit caritas efficit tua. cui premiuꝫ bone voluntatis abſqꝫ dubio erit ſed mee paruitati timorem incutit. quia neſcio ſivoluntas dei ſit. et quia mundusſub ſpecie religionis multos ad vitia trahit Tui reſpondens dixit Ꝙdicis te timere hoc mētis eſt prouide Sed hanc in bonaꝫ ſpem erigitpſalmiſta qui dicit Inicium ſapientie timor domini Talia quoqꝫ pontifice proloquente vir venerandusNolfgangus per mentis ſpeculationem et diſpenſationem. diſpenſationis diuine intuens moderamenſubſequitur dicens Ecce ſeruus domini fiat michi ſecundum verbumtuum. Tunc arrepto itinere cumhijs qui miſſi fuerant ab imperatore tetendit in partes occidentalesBauarie. Tumqꝫ peruentum fuiſſet ad regiā ciuitatem clerus et populus ẜm morem eccleſiaſticū vnanimiter vt imperator petijt ſanctuꝫ