Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in carcerem introduci et ceruicemeius ac manus ingenti catenarumpondere compediri penaꝫ mortisintentās ſi quis ei vel pauxillū aō̄miniſtraret. Circa terciam veronoctis horam ſanctus eraſmus addn̄m clamauit et ecce ſubito carcerilluxit et xp̄ūs dn̄s ingreſſꝰ eum vtſurgeret vocauit Statimqꝫ omniscathenarū colligatio diſſilijt et ferrum quaſi cera liquefactū eſt et angelꝰ dn̄i dixit ei Eraſme p̄cingereet veni mecum in ytaliā. ibiqꝫ dn̄opopulum acquires dominꝰ preparauit tibi ibi vitam eternā. Statimqꝫ vt in momento quaſi columba xp̄i ſic lucidus lucridam vſqꝫ deportatus eſt. Alio vero die dyoclecianus currens ad carcerem anuliſui ſignaturam integram recognouit et ingreſſus ītro miniſtris vteducerent precepit Qui clamoē̓redierunt dicentes ſe homineminueniſſe. ferrum vero quo vinctusfuerat in cinerem redactū eſſe Tūcdioclecianus cōfuſus cepit alapisſibi frontem tūdere dicēs Ue dijsmeis Multi enī iam ad ſpectaculuꝫmartiris ꝓperabant Uidue qͦqꝫorphani ep̄m exigebant dicentesRedde nobis patrem noſtꝝ. ne ciuitas ꝑiclitetur. Omnis plebs lacrimabiliter vociferabatur dicensQuid feciſti de hoīe iuſto; rd̓deciuitati ſue Dyoclecianꝰ aūt nimisāguſtiatꝰ licet veſano ſpū ꝑflaret̉rei tn̄ veritatē fatebat̉ dicēs.angeli rapuiſſent vt putabat in celum. Et vix cum hoc tumultuantēſedauit multitudineꝫ Cuꝫ aūt ſanctus Fraſmꝰ ad vrbē lucridā angelico ductu ꝑueniſſꝫ. ſignis ꝟtutibꝰ viā regni d̓i qͣm p̄dicabat aſtruebat ppl̓m multū deo acqͥrebātErat ꝟo ibi vir nobil̓ Anaſtaſiꝰ eiuſdē loci pͥmariꝰ. cuiꝰ filiꝰ efferretur mortuꝰ vir ſanctꝰ obuiꝰ eis fc̄aorōne ſuſcitauit Exurgēs ergopuer exclamauit Iere magnꝰ ē deus xp̄ianoꝝ Pat̓ mi vſqꝫ nūc errāuimꝰ deos qͦs colebamꝰ vidi ininferno. deꝰ ꝟo quē p̄dicat ſancteraſmus ſolꝰ deus ē. Hoc auditoanaſtaſius credidit domꝰ eiꝰ totaet vniuerſꝰ ppl̓s. Daptizati qꝫ ſūtquādragintamilia hoīm. Et cepitvniuerſus ppl̓s aras ſubuertere etſanctus Fraſmus in doctrnia ppl̓mꝯfirmaretaximianꝰ aūt vt ea audiuit facta ſūt lucride Eraſmū ſibi offerri iuſſit. Qui int̓rogatꝰ abeo cuiꝰ religionis eſſꝫ tacebat. celūqꝫ ocul̓ aſpiciebat. Tunc alapari iuſſit et ait. Accede. et ſacrificadijs noſtris. Qui reſpōdit Quibꝰdys iubes me ſacrificae̓. At ille apprehendit manꝰ eiꝰ. euꝫ qꝫ in tēplūdeducens oſtendit ei ſtatuam auream duodecim cubitorum dicens.Hic Iupiter inuictiſſimus. cui egoet omnis cetus noſter deſeruimusAt ſanctus viſo dyaboli figmentoſignum crutis oppoſuit Statim qͣꝫſolo tenꝰ ſtatua illa corruit. penitus cōminuta et in cinerē redactaeſt. Ex qua etiam draco magnusexiuit. anhelitū et viſu ſuo populos quos obuios habuit interfecitImperator ergo ſe videns illuſumad palatium feſtinus cucurrit Uir