artiū lr̄is pollebat Quadā die diluculo ſurgēs cū ad p̄ceptorē ſuū pergeret audiuit xp̄ianos quibꝰ ſanctpontianꝰ papa p̄erat pſallentes etdicētes Deꝰ aūt nr̄ in celo oīa quecūqꝫ voluit fecit Simulacra gentiū⁊cͣ Hec audiēs puer et ſuſpirās ſpūſancto ꝯpūctꝰ flere cepit et eleuansmanꝰ ad celū dixit O deꝰ cuiꝰ laudeiſti decantāt oſtende mͥ noticiā tuācepitqꝫ pulſare ad ianuaꝫ Tūc ſanctus papa reuelante ſibi ſpūſanctoait Aperite et finite intrare pueruꝫTaliū enī eſt regnū celoꝝ Puer ergo pōtius relictis pedagogis ſuisin vico ingreſſus eſt cū vno adoleſcentulo qui cū eo ſtudebat nominevalerio Et inqͥſita ꝟitate de carmīeqd̓ audierat eos canē. a ſancto pōciano ī fide cū collega ſuo inſtructꝰeſt Qui abeūtes leti quotidie redibāt ad hoīeꝫ dei et audiebāt ꝟbuꝫſalutis Cūqꝫ rediret pōcius ad patrē ſuū reqͥſitꝰ an̄ ꝑcepiſſet aliqͥd ap̄ceptoribꝰ aiebat Nunqͣꝫ melius amgr̄is meis audiui qͣꝫ hodie vel heri Tandē ip̄e pr̄i ſuo ydola nihil eſſe on̄dit. ⁊ introducto ad eū ſanctopontiano ad fidē eū cōuertit ita ꝙipſe marcꝰ cū ſancto pōciano ep̄o ⁊filio ſuo oīa ydola manibꝰ ſuis confringēs. baptiſmi gr̄aꝫ cū filio ſuoet om̄i domo ſua ſuſcepit Nec multo poſt eo defūcto puer pōcius app̄henſus a militibꝰ et in curia ꝑductus loco pr̄is nolens ac repugnāsꝯſtituit̉ ſenator Talēqꝫ ei deꝰ gr̄aꝫꝯtulit vt in omni curia vel palacioſpecialiter ab oībꝰ amaret̉ In ipſisetiā diebꝰ poncianꝰ papa glorioſamorte migrauit ad dn̄m Poſt quēacherius prefuit eccleſie menſe vnoDeinde fabianꝰ in pontificatu ſuccedens ita beatū ponciū vt veruspater veꝝ filiū diligebāt Sanctusautem poncius iam ꝑfectus in deoomnes facultates ſuas accipiensbeato fabiano epiſcopo tradidit ⁊eas pauperibꝰ diſtribui fecit Duobus aūt philippis imꝑatoribꝰ id ēpatre et filio cū eſſet amicꝰ quādādie anno. R.a ꝯditōne romē dicūtei Ęamꝰ et repropiciemꝰ nobis deos magnos qui nos in huius annimilleſimi circulū natalis rome perduxerunt. Quos cū beatus poncius diuerſis excuſationibꝰ declinareniteretur illum velut amicū ſuū adſacrificandum cogebant At ille videns datā ſibi a dn̄o occaſione aitO pijſſimi imꝑatores cū a deo pͥncipes hominū ordinati ſitis cur nōei qui vobis hunc honorē preſtititceruices flectitis et ipſi ſacrificiumlaudis offertis? Philippus imperator dixit Propterea et ego deo magno Ioui ſacrificiū offerre deſidero qui mihi hanc tribuit poteſtateBeatus auteꝫ imperator eſt deusde celis qui cuncta de verbo ſuo cōſtituit ⁊ gratia ſpūſſancti animauitPoncianus ſubridens reſpondit.De erres. Quid plura. Imperatores his ⁊ alijs verbis eius crediderūt et a ſācto fabiano baptiſati ſūtQui .ſ. fabianꝰ ⁊ pōcius oīa magnitēpli ydola ꝯfregerūt et ipſum funditus ſubuerterunt Multiqꝫ de populo ad notitiam domini ꝯcurrentes baptiſmū alacriter ſuſceperuntr r