ille ſe eſſe amicam ſuam diceret. illaait Neqͣquā. ſꝫ ſū Roſimūda. Terte talē re hodie ꝑpetraſti ꝙ aūt Albuinū occides. aut eiꝰ gladio interibis Iolo ergo vt de viro meo quipatrem meū occidit et de eius capite cupā faciens me in eadē bibe̓ fecit. me debeas vindicare. Cui cū ille non adquieſceret. aliuꝫ tamen ſeinuenire promiſit qui hoc negociuꝫꝑpetraret. Unde illa arma ſubtrahens. ſpatam illiꝰ q̄ erat ad lectulicaput ne tolli aut euaginari poſſetfortit̉ colligauit Cū ergo rex īſtrato dormiret homicidā in eiꝰ cubiculū introire conat̉. Qd̓ rex ſentiensde ſtrato exilijt ⁊ ſpataꝫ arripiensſed extrahe̓ non valēs cuꝫ ſcabelloſe viriliter defende̓ cepit. Sed cumille optime eſſet armatus in regeminualuit ⁊ occidit. Accipiens ergovniuerſos th̓auros palacij cū Rotſimūda vt dicit̉ Rauēnā aufugit.Sed cū Roſimūda quendā iuuenēpulcerrimū p̄fectuꝫ .ſ. rauenne vidiſſet. ipſū in virū habere deſideransvenenū viro in calice ꝓpinauit. Cuius amaritudinē ille preſentiens iubet vxori vt reſiduū bibat Qd̓ cuꝫrecuſaret. ille euaginato gladio eabibere coegit. et ſic ambo ibidē perierunt Tande rex quidā longobardoꝝ noīe Adaloath baptiſatus ēet fidē chriſti ſuſcepit Sed ⁊ Theodolina longobardoꝝ regina chriſtianiſſima et deuota apud mediol̓pulcerrimū oratoriū conſtituit Adquā Gregꝭ. libros dyal̓. tranſmiſit.Que virū ſuū nomine Agiſulphuꝫprimo ducem taurinēſem. ſed poſt-modū longobardorum regem adfidem conuertit et cum romano imperio in eccleſia eum habere paceꝫfecit. Sic qͣꝫ in feſto ſanctoruꝫ Geruaſij et Prothaſij facta ē pax interromanos ⁊ longobardos Et ideoGregꝭ. in eodē feſto cantari inſtituit in officio miſſe Loquet̉ dominuspacem ⁊cͣ. In natiuitate quoqꝫ Iohannis baptiſte p̄dictoꝝ pax ⁊ cōuerſio ampliꝰ cōfirmata fuit Theodolina ꝟo in beatū Ioh̓em ſpecialem deuotioneꝫ hēbat. cuiꝰ meritisgentis ſue ꝯuerſionem aſcribens p̄dictū oratorium apud mediolanūetiam fabricauit. Eius qͣꝫ gētis Iohannē patronū et defenſorem eſſecuidam viro ſancto reuelatum fuitMortuo gregorio ſucceſſit ei Sabinus et Sabino Bonifacius tertiꝰet Bonifacio iij. Donifacius quartus. Ad cuius preces Focas imperator donauit ecc̄e chriſti pātheoncirca annos dn̄i. dcx. Et ad precestertij Bonifacij primus ſtatuit romanā ſedem eſſe caput oīm ecc̄arūDam eccleſia conſtantinopolitanaſe primam omniū eccleſiarū ſcribebat. Huiꝰ Bonifacij tꝑe mortuoIſoca et regnante Honorio circaannos dn̄i. dcx. Machumeth pſeudopropheta et magus agarenosſiue yſmaelitas .i. ſaracenos hͦ mōdecepit ſicut legitur in quadam hyſtoria ipſius et in quadā chronicaClericus quidā valde famoſus cūin romana curia honorem queꝫ cupiebat aſſequi n̄ potuiſſet. indignatus ad ꝑtes tranſmarīas ꝯfugiēsinnumerabiles ſua ſimulatōe ad ſe