eſce et ſic me ipſā ſaluabis. Illa gͦturrī aīe illiꝰ fortit̉ ꝯcutē cepit. Qd̓demon vidēs ſocijs ſuis ait videtꝭ.qͦmō puella illa cōcuſſit ꝙͣ nos nōpotuimꝰ cōmouē Uenite gͦ ⁊ in eūfortit̉ irruamꝰ exquo ꝯgruum tꝑshabemꝰ. Ternēs gͦ ſanctꝰ iuuenisſe tam fortiter captiuatū. qꝛ ⁊ ꝯcupiſcētia incitabat ⁊ ſalꝰ vniꝰ puelledyabolo ſuggerēte ip̄m commouebat lacrimis infuſꝰ or̄oni ſe dedit.In qua oratōne obdormiēs. viditſe duci a qͥbuſdā viris ī qd̓dā pratū decoris floribꝰ exornatū vbi folia arboꝝ dulcē ſonū reddebāt aura qͣdaꝫ grata agitata ⁊ odorē mirificū emanabāt. vbi fructꝰ viſu ſpecioſiſſimi ⁊ guſtu deſide̓abiles. vbiſedes poſite erāt auro ⁊ gēmis fabricate Lecti lucidi cū p̄cioſiſſimisornamētis. aq̄ limpidiſſime p̄terfluentes. De hīc in ciuitate ip̄m introduxer̄t cuius muri ex auro obrizoerāt q̄ claritate mirabili r̄fulgebatUbi etherei quidā exercitꝰ cāticuꝫcātātes. qd̓ auris mortal̓ nūqͣꝫ audiuit dictū qͣꝫ ē Iſte eſt btōꝝ locusDū aūt viri vellent eum reducē rogabat vt ſe ibi manere ꝑmitterentQui dixerūt Cū magno laboē adhuc venies hūc ſi tn̄ tibi vim īferrepotēis. dein̄ ad loca tet̓rima ipſuduxerūt oī feditatē plena dc̄mqꝫ ēei Iſte ē locꝰ īiuſtoꝝ Cū aūt euigilaſſet. pulcritudo illiꝰ puelle ⁊ ceteraꝝ ſtercore fetidior ei videbat̉. verū cū maligni ſpūs ad theodaꝫ rediſſēt ⁊ ip̄ē eos ex ꝓbraret. dixerūtPriuſqͣꝫ ſigno crucis ſignaret̉. irruentes fortit̉ ip̄m ꝯtͣbauimus. Utautem ſe ip̄m ſigno crucis ſignauitnos ꝑſecutꝰ ē cū ira Tūc Theodaſcū rege ad eū intrauit ſperās ꝙ eiꝑſuadere poſſet Sꝫ p̄dcūs maguscaptꝰ ē ab eo quē caꝑe voluit ⁊ abeo ꝯuerſꝰ baptiſma ſuſcepit et laudabilē vitā duxit Rex gͦ deſperāsdimiſit ei de ꝯſilio amicoꝝ dimidium regni ſui Ille āt licꝫ deẜtū totāmēte deſiderae̓t tn̄ ꝓpt̓ fidei dilatationē ad tꝑs ipſū regnū ſuſcepit etin ſuis ciuitatibꝰ templa et cruceserexit et omnes ad chriſtum cōuertit. Pater tandem filij rationibuset predicationibus aſſēſuꝫ prebēsfideꝫ chriſti recepit et ad baptiſmūſuſcipiens et totū regnū filio dimittens. ip̄e penitentie operibus vacabat et poſt hoc laudabilem vitamfiniuit Ioſaphat autē barachiā regem prenuntians pluries fugē voluit ſed ſemper a populo captꝰ vixtandeꝫ fuge̓ valuit. Tū igit̉ ꝑ deftū pergeret. cuidam pauperi regalem habitum dedit et ipſe in pauꝑrima veſte remanſit. Dyabolus auteꝫ multas parabat ei inſidias Aliquando enim gladio euaginato ineum irruebat et percutere minabatur niſi reſtitiſſet Aliqn̄ in forma ferarum ſibi apparebat frendens etdirū mugitum emittens. Ille autēdicebat. dn̄s mihi adiutor nō timebo qͥd faciat mͥ hō duobꝰ gͦ ānis īeremo Ioſaphat vagabūdꝰ māſitnec barlaaꝫ inuenire potuit Tādēſpeluncā inuenit ⁊ ante oſtiuꝫ ſtāsdicebat. Dn̄dic pr̄ bn̄dic. Tuiꝰ voceꝫ barlaam audiens. foras exiliens et oſculantes ſe. feruentiſſimiso 0 S
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten