vſqꝫ ad monumentum pergentes.protinus reuertunt̉ ſuis vacantescuris Tertius amicꝰ eſt fides ſpescaritas elemoſinā ⁊ ceterā boͣ oꝑaque nos cum de corpore eximꝰ pn̄tprecedere et pro nobis apud deuꝫinteruenire. et ab inimicis demonibus nos liberare Hoc inſuper addit dicens. In quadam magna ciuitate conſuetudo fuit ꝙ homineꝫextraneum et ignotum omni annoin principē eligebant. Cui omni poteſtate accepta. quicquid volebatfacere licitum erat et ſine omni conſtitutione terram regebat Illo igit̉in oībus delicijs permanente et ſꝑſic eſſe eſtimante repēte ciues in euꝫinſurgebant. ⁊ per totam ciuitateꝫnudum trahentes in remotaꝫ inſulam remittebant. vbi nec cibum necveſtimentum inueniens. fame ⁊ frigore vrgebatur Tandem quidamalius ſublimatus in regno cum illorum ciuium conſuetudinē didiciſſꝫinfinitos theſauros ad inſulaꝫ illapremiſit vbi poſt annum in exiliumrelegatus. ceteris fame deficiētibille immenſis delicijs abundabatCiuitas hec. mūdꝰ ē iſte. ciues tenebrarum principes qui nos falſa delectatione mundi alliciūt. nobis qͣꝫnō ſperantibus mors ſuperuenit ⁊in locū tenebrarū demergimur. Diuiciarum vero ad eternum locuꝫ p̄miſſio fit manibus egenoꝝ Igit̉cū Barlaaꝫ perfecte regis filiū docuiſſet et ipſe eum iam relicto patreſequi vellet. dixit ad eum DarlaaꝫSi hoc feceris. cuidam iuueni ſimilis eris qui cum quandam nobileꝫnollꝫ deſponſare vxorem. ipſe renuens aufugit. et in quendā locuꝫ deueniens virginē cuiuſdā ſenis pauperis filiā laborantē ⁊ ore deū laudātē vidit. Ad quā ille Quid ē qd̓agis mulier. Cū enim ita pauꝑ ſisgras tamen agis deo acſi magnārecepiſſes ab eo. Ad quem illa Sic̄parua medicina ſepe a magno languore liberat. ſic gr̄aꝝ actio in paruis donis magnorū efficit̉ auctrixdonoꝝ Hec tn̄ q̄ extrinſecꝰ ſunt. nōſtra non ſt̓. ſꝫ ea que in nob̓ ſunt noſtra ſunt A deo magna accepi qͥame ad imagineꝫ ſuā fecit. intellectūmͥ dedit. ad ſua gl̓am me vocauit.et ianuaꝫ regni ſui mͥ aperuit. Protātis igit̉ donis ipſū laudare ꝯuenit Uidēs iuuenis eiꝰ prudētiā. eāa pr̄e petijt in vxorē Cui ille Filiaꝫmeā acciꝑe nō vales qꝛ diuitum ⁊nobiliū filiꝰ es. ego āt pauper ſumSed cum ille inſtaret. ait ſenex Nōpoſſū eā tibi dare vt in domū pr̄istui ducas eam cum vnica mͥ ſit Etille Apud vos manebo. ⁊ vob̓ mein oībus ꝯformabo Deponens gͦp̄cioſū ornamentū. habitū ſenis induit. et ſecū manens ip̄am in vxoreſuſcepit. Poſtqͣꝫ ꝟo ſenex diutiꝰ eūꝓbauit. in thalamū eū duxit et immenſū pondꝰ diuiciaꝝ qͣntū vnqͣmviderat ſibi on̄t ⁊ oīa ſibi dedit Dixit ei Ioſaphat Conuenient̉ me tāgit iſta narratio et a te hoc dictumeſſe de me eſtimo. Sed dic mͥ pr̄ qͦtannoꝝ es et vbi ꝯuerſaris qͥa a tenunqͣꝫ volo ſeparari Et ille. Annorū ſū. 27. in deſertis t̓re ſennaar degens. Tui Ioſaphat Amplius pat̓mͥ appares. 40. annoꝝ. Et ille Si anatitate oēs annos meos q̄ris dio 0 6