adquieuit. Tā dē illa ad cellā eiusꝓperās. ip̄ꝫ foris an̄ hoſtiū celle inuenit et ſe ad eiꝰ pedes ꝓſtrauit Ille āt cū indignatione nimia leuauiteā dicēs S vis vide̓ faciē meaꝫ vide Illa āt pre ꝯfuſiōe ⁊ verecūdiafacie eius non ꝯſiderauit Cui ſenexQuō cum mulier ſis. tantam nauigationeꝫ facere preſumpſiſti; Ecceeniꝫ romā redibis et ꝙ abbatē Arſeniū videris alijs mulieribus enarrabis ⁊ ille ſimiliter venient vt videant me Et illa. ſi deo dante romamrediero. nullam huc venire ꝑmittāSed ſaltē obſecro vt ores ꝓ me. etmei memor ſis Cui ille. Pro deumvt deleat memoriam tuā de cordemeo Et illa audiens nimiuꝫ turbata in ciuitatē venit. et p̄ triſticia febricitare cepit. Qd̓ archiep̄s audiens ad eam ꝯſolandā acceſſit Illaāt ꝯtriſtata dicebat Ecce ego ꝯtriſtata morior Cui archiep̄s Neſcisqꝛ mulier es. et inimicus per mulieres ſanctos impugnat? Et ꝓptereaſenex hͦ dixit Dā ꝓ aīa tuā ſꝑ orat⁊ ſic ꝯſolatione recepta cū gaudioad ꝓpria remeauit. De quodamalio pr̄e legit̉ qꝛ cū diſcipulus eiusſibi diceret Senuiſti abba. Accedamus parū iuxta mundum Ille aitIbi non eſt mulier ibi eamus Dixit ei diſcipulus. Et vbi ē locus nōhabens muliereꝫ niſi forte ſolitudoCui ille. Ergo in ſolitudinē me tolle ¶ Alius etiam frater cum matrēſuam vetulam trans fluuiuꝫ portare deberet. Ille manus ſuas continuo pallio eius inuoluit Cui illa dicebat. Ut quid ſic operuiſti manꝰtuas o fili; Cui ille reſpondit Corpus mulieris velut ignis exiſtit. etex eo ꝙ te contingebam aliarū mihi feminarum memoria ī anima veniebat Arſenius autem per totumtempus vite ſue ſedens ad opꝰ manuum ſuarum pannuꝫ habebat inſinu propt̓ lachrymas. que crebrode oculis eius currebant. totaꝫ noctem inſomneꝫ ducebat Mane aūtcuꝫ propter nature laſſitudinē dormitationi inſiſtere vellet dicebat ſomno Ueni ſerue male. Et ſurripiebat parum ſomni ſedendo et ſtatiꝫſurgebat dicēs Sufficit monachoſi dormierit vna hora. ſi tam̄ eſt pugnator. Cuꝫ pr̄ ſancti Arſenij nobiliſſimus ſenator vitam finiens etteſtm̄ faciēs magnā heditatē Arſenio dimiſiſſꝫ Magiſtrianꝰ p̄dictumteſtamentū ad euꝫ detulit Qd̓ illeaccipiens ſcindere voluit Magiſtrianus aūt eiꝰ pedibꝰ ꝓuolutꝰ. rogauit ne hoc faceret qꝛ caput eiꝰ precideret̉ Cui Arſenius. prius mortuꝰſum qͣꝫ ille Ipſe ergo cū mō mortuꝰſit. Quō me fecit heredem? Et remiſit teſtamentū nihil accipere volēs¶ Quadā vice facta ē vox ad euꝫdicens Ueni et oſtendā tibi operahominū. Et eduxit eū in quendamlocum. oſtendit qͣꝫ ethiopem incidētem lignā et facienteꝫ ſarcinā grandem quā portare non poterat Deinde ligna iterū incidebat et ad ſarcinā addebat Et hͦ faciebat diutiꝰOn̄tqꝫ rurſū hoīeꝫ haurientē aquāde lacū et effundentē aquā in ciſternam pertuſam que aquaꝫ refundebat in lacū et ip̄am ciſternā quā implebat Et on̄t ei iteꝝ templū ⁊ duos viros ī eqͥs portātes lignū trāſ