Qui vero vere monachus eſt ſemꝑeſt humilis. manſuetꝰ caritate plenus ⁊ timorē dei ſemꝑ et vbiqꝫ preoculis habet. et nō peccat. dixit iteruꝫ. qꝛ ſi ſunt tres in vnū ex quibusvnꝰ bene quieſcat. Alius aut infirmetur et gracias agat Tercius vero miniſter eius ſit ex ſincera veritate Hij tres ſil̓es ſūt velut ſint vniuſoꝑis ¶ Cū quidā frat̓ ſibi ꝯquere̓t̉ꝙ multas cogitatōes hn̄s in ipſisꝑiclitaret̉ eū ſb̓ aere nudo eiecit dicens. Exꝑande ſinu et apprehendeventum Qui ait. Nō poſſuꝫ Et illeNec cogitatōnes ꝓhibē potes vtintroeant. ſed tuum eſt reſiſtere eisInterrogatus a quodā fratre qͥdd̓ hereditate ſibi dimiſſa faceret dixit vt poſt tres dies ad ſe rediret.Qui cū rediſſꝫ. ait illi Si dixero daeā ꝑntibus nō eſt tibi merces. ſi dixero da eā pauꝑibꝰ. ſecurꝰ eris. qͥcquid vis fac̄ ego cauſā non habeoHec in vitas patrumDe ſancto iohanne abbate.Ohanes abbas cū ꝑ ānos xl. i eremo habitaſſet. interrogauit eū quidā qͣntuꝫ ex hoc ꝓfeciſſet et ille dixit. Exquo cepi ſolitarius eē. nūqͣꝫvidit me ſol manducātē. Et ioh̓esnec me iraſcentem Simile fere legit̉ibidē ꝙ cū Epiphaniꝰ ep̄s abbatihilario carnes daret ille ait. Ignoſce mihi qꝛ exqͦ accepi habituꝫ nonmāducaui qͥcqͣꝫ occiſū Tui ep̄s Exqͦ accepi hītū nō dimiſi aliꝙͣ dormire qͥ aliqͥd aduerſū me haberet. necdormiui hn̄s aliqͥd aduerſū aliquēCui ille Ignoſce mihi qꝛ melior esqͣꝫ ego Holēs iohānes ad ſil̓itudineꝫ ageloꝝ nihil oꝑari. ſꝫ deo ſine ītermiſſione vacare. ſe ip̄m expoliauit ⁊ vnā ebdomādā in eremo fecitCuꝫ aūt fame ꝑiclitaret̉ ⁊ aculeismuſcaꝝ et veſpaꝝ totꝰ vulneraret̉reuerſus ad oſtiū fratris ſui pulſauit. Ad quē ille? Quis es tu. Et illeEgo ſum iohānes. Irater autē dixit ei Neqͣqͣꝫ Ioh̓es enī āgelꝰ factꝰeſt et inter hoīes vltra non eſt Et ille vere ego ſū Et non aꝑiēs ei. dimiſit euꝫ affligi vſqꝫ mane Poſt eaaperiens dixit Si hō es. opus hēsIteruꝫ oꝑari vt paſcaris et viuasSi aūt angelus es quid q̄ris intrare in cellaꝫ. Et ille dixit Ignoſce mͥfrater qꝛ peccaui. Cū āt morereturrogauerūt eū fratres vt aliqd̓ verbum ſalutare ꝯpendioſū loco hereditatis ſibi r̄linqueret. Qui ingemiſcens ait. Nūqͣꝫ feci ꝓpriaꝫ volūtateꝫ. nec aliquē docui quicqͣꝫ qd̓ prius non fecerim Hec in vitas patrūDe ſancto moyſe abbateOyſes abbas dixit fr̄i petēti a ſe ſermonem Sede ī celſa. Tū qͥdā ſenex infirmatus ī egila tua et docebit te vniuerptū ire vellet ne fratres nimis grauaret. dixit ei abbas oyſes. Hōvadas. qm̄ ī fornicatōne caſurꝰ esQui ꝯt̓ſtatꝰ dixit. Mortuū ē corpmeū et tu mͥ iſta dicis. Tū gͦ iuiſſetet quedā virgo ex deuotiōe ſibi ſeruiret ille ꝯualeſcēs eā violauit Quecuꝫ filiū peꝑiſſet ſenex pueꝝ ī vlnisaccipiēs ī die magno feſtiuitatis q̄erat ī ſciti ecc̄aꝫ corā ml̓titudīe ītrauit Tū āt oēs flerēt. dixit. videtisīfantē hunc; filius īobediētie. Cauete gͦ vob̓ fr̄es. qꝛ ī ſenectute hͦ foci ⁊ orate pro me Et ꝑgens ad cel