Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

me qͦꝫ velut magā atꝫ ſacrilegā cuſtodie grauiſſime mancipauit vtme vitaꝫ tꝑalem amittere ſuſpicer.nihil enī ſuꝑeſt niſi vt amiſſo ſpiritumorti ſuccumbaꝫ In qua morte lꝫglorier. tn̄ mea mēs multū conterit̉quia opes mee quas deo deuoueram a turpibꝰ ꝯſumunt̉ Uale virdei memēto mei Cui criſogonusſic relpōdit. UVide ne turberis in pie viuenti tibi inferant̉ aduerſaNon enī deciperis ſed ꝓbaris Cito ad te placitū tꝑs cōuertet̉ qͣſipoſt noctis tenebras floridū dei lumen aſpicies atqꝫ poſt glaciei frigꝰaurea tibi tꝑa et ſerena ſuccedent.Uale in dn̄o et ora me Deniqꝫcuꝫ beata anaſtaſia ſic in cuſtodiaartaret̉ et vix ei panis qͣdrans daret̉ eſtimans ſe moritura ſancto criſogono epiſtolam in hec verba ſcripſit Confeſſori xp̄i criſogono anaſtaſia Finis venit corporis Uemēto mei vt egredientē meam animāip̄e ſuſcipiat pro cuiꝰ amore iſta ſuſtineo que ex ore huiꝰ vetule recognoueris Cui ille reſcripſit Sempereſt vt lumen tenebre antecedāt Sicetiā poſt infirmitatē ſalus reuertet̉et vita poſt mortem ꝓmittit̉ Inofine ꝯcludunt̉ et aduerſa huiꝰ mundi et ꝓſpera. ne vel triſtibꝰ deſperatio vel letis elatio dominet̉ Inuꝫmare eſt in quo nauicule corporisnoſtri velificat et ſub vno corporisgubernatore anime noſtre nauticofungunt̉ officio Quorundā igit̉ naues fortiſſimis carinaꝝ nexibꝰ ſolidate crebros equoris ꝯcitatos fluctus ille ſe pretereūt Quorundā vero fragilis iunctura lignorum et intranquillo vicinū morti conficiuntꝯcurſum aūt o xp̄i famula crucis tropheū tota mente ꝯſtringete ip̄am prepara ad opus dei Igitur dyocletianꝰ aquilie partibꝰ poſitus ceteros xp̄ianos occidens ſāctū criſogonū ſibi pn̄tari iuſſit Cui diceret Accipe poteſtatē p̄fecture tue ꝯſulatu generis tui ſacrifica dijs Reſpondit criſogonꝰ vnūdeū in celo adoro et dignitates tuas quaſi lutū ꝯtemno Data ergoſuꝑ ſententia ad quendā locumducit̉ et ibidem ꝓtinꝰ decollat̉ Tuius corpus ſanctꝰ zeylus preſbiterſepeliuit. De nomineAtherinā dicit̉ a catha qd̓eſt vniuerſuꝫ et ruina Cmēenī edificium dyaboli in eavniuerfallter corruit Naꝫ in ea ruitedificiū ſuperbie humilitatē quāin ſe habuit Carnalis ꝯcupiſcentie virginitatē quā ſeruauit Cupiditatis mundane qꝛ omnia mūdanadeſpexit. Uel Katherina quaſi cathenula Ip̄a enī ſibi bona operaquandā cathenā fecit quaꝫ vſqꝫad celum aſcendit Que quidem cathena ſiue ſcāla quatuor grādꝰ habet qui ſunt innocēcia operis. mundicia cordis. deſpectō vanitatis. locutio veritatis. Quos ꝓphēta perordinē ponit Quis aſcendet in dn̄i aut quis ſtabit in loco ſāctueiꝰ Innocēs manibꝰ et mūdo corde acce. in va. a. ſ. nec. iu. in do. ⁊cͣ.Qualit̓ iſta. iiij in beata ⁊katherinafuerūt patꝫ ex legenda ſua De ſancta katherina