Audite ergo ꝯiugis mee ſcema etinuenietis ſcemā cuiꝰ exitus acciditHabuit namqꝫ martem cū venereſuꝑ centruꝫ Lunam vero in occaſuin domo martis et finibus ſaturniQuod ſcemā adulteras facit ⁊ ſeruos ꝓprios amare in peregrinatione et in aquis defungi Quod ⁊ itafactū eſt Incidit nāqꝫ in amorē ſerui et periculum atqꝫ opprobriū metuēs cum ip̄o aufugit et in mari perijt Dam ſicut frater meus rettulitip̄m primo adamauit Sed cum ip̄eaſſentire nollet. in ſeruū ſue libidīsamorem extorſit Hec tn̄ ei imputādum eſt quia eam geneſis hoc facere ꝯpulit. Varrauitqꝫ qūo ſomniūfinxit et qūo cum liberis athenasvadens naufragio periret Cumqꝫfilij in eū vellent irruere et rem aperire ꝓhibuit petrus dicens quieſcite quo ad vſqꝫ mihi placuerit. dixitqꝫ ei petrus Si hodie ꝯiugem tuācaſtiſſimā cū tribus pueris aſſignauero credes ꝙ geniſis nihil ſit Cuiille Sicut impoſſibile eſt te exhiberequod ꝓmiſiſti. ita et impoſſibile eſtextra geneſim aliquid fieri Dixitqꝫpetrus Ecce iſte eſt filius tuus clemens ⁊ hij duo gemini tui fauſtinꝰet fauſtus Tunc ſenex reſolutis mēbris cecidit et quaſi exanimis facteſt Filij aūt irruentes in eū oſculabant̉ verentes ne ſpiritū reuocarepoſſet Tandem ad ſe rediens oīavt acciderāt ꝑ ordinē audiuit Tūcſubito vxor aduenit et cū lacrimisclamare cepit. Ibi eſt vir meus etdn̄s meus Hec cū illa quaſi amēselamaret. ſenex cucurrit et cū ml̓tislacrimis amplecti et ſtringere eamcepit Dum igit̉ ſimul manerent aduenit quidaꝫ nūcians appionem etanubioneꝫ fauſtiniani amiciſſimoscum ſymone mago hoſpitari. Dequo fauſtinianꝰ valde gauiſus adeos viſitandos iuit Et ecce nūciusvenit qui diceret miniſtrum ceſarisanthiochiam adueniſſe vt magosomnes quereret et morte puniret.Tūc ſymon magus in odiū filiorūqui ip̄m reliquerant vultus ſui ſimilitudinem in fauſtinianū impreſſit.vt non fauſtinianꝰ ſed ſymon magab omnibꝰ putaret̉ Hoc autē fecitvt a miniſtris ceſaris loco ſuo teneretur et occideret̉. Ip̄e aūt ſymonde partibus illis abceſſit Cuꝫ aūtfauſtinianꝰ ad petꝝ et filios rediſſꝫexpauerūt filij vultū ſymonis in eūintuentes. vocem aut patris ſui audientes Solus aūt petrus fuit quivultum eius naturalē videbat Tūqꝫ filij eius et vxor eū refugerent ⁊execrarent dicebat eis Cur execramini ⁊ r̄fugitis patrē vr̄m. Qui reſponderūt ꝙ ideo eū fugerent. qͥain eo vultus ſymonis magi appareret Confecerat ſymon quoddā vnguentuꝫ ⁊ faciem eius ꝑunxerat etvultum ſuū arte magica in eum impreſſerat Ip̄e ergo lamentabaturet dicebāt. Quid mihi miſero accidit vt vnā die recognitꝰ ab vxoreet filijs letari non potuerim cū eis:Uxor vero ſparſis crinibus et filijplurimū flebant Symon aūt magdū adhuc eſſet anthiochie petrumplurimum infamauer at. magū maleficum et homicidam eſſe dicendon n