Hoc verbū cordi clementis valdeinheſit ita ꝙ fidem xp̄i a barnabainſtructꝰ recepit et in iudeam ad petrū poſtmodū ꝓperauit Quē ille defide xp̄i inſtruxit ⁊ aīe īmortalitatēeuidenter docuit Eo tēpore ſymonmagus duos diſcipulos habebātſcꝫ aquilā ⁊ nicetaꝫ Qui eius fallaciaꝫ ꝯgnoſcentes eū reliquerunt etad petrū fugerūt eiuſqꝫ diſcipuli eſfecti ſunt Tu autē petrus clementēde ſua interrogaſſet progenie Illequod patri et fratribꝰ et matri acciderit ꝑ ordinē enarrauit Et addēsꝙ credebat ꝙ māter cū fratribꝰ inmari periſſent Pater vero aut merore aūt ſimilit̓ naufragio interiſſꝫQuod audiēs petrꝰ lacrimas cōtinere nō potuit Quādā aūt vice petrus cū diſcipulis ſuis ad inſulā inqua matidiana mater clemētis morabat̉ venit vbi quedā columne vitree mire magnitudinis erāt. quascum petrus cum ceteris mirareturvidēs ip̄am mendicantē. cur nō potius ſuis manibꝰ oꝑaretur increpauit Que reſpōdit Speciem tm̄ dn̄emanuū habeo que meis ſic ſunt debilitate morſibus vt omnino ſint inſenſibiles effecte Atqꝫ vtinaꝫ me inmare precipitaſſem vt vltra non viuerem? Cui petrus Quid eſt quodloqueris Deſcis qꝛ anime eoꝝ quiſe interimūt grauiter puniunt̉? Cuiilla Utinā hoc mihi certū fieret ꝙanime poſt mortē viuāt Libent̉ enīme ip̄aꝫ occidere vt ſaltē vnā horadulces meos natos videre poſſemCumqꝫ petrus ab ea cauſaꝫ tantetriſticie interrogaſſet et illa ei ordinem geſte rei narraſſet ait petrus.Eſt quidā adoleſcēs apud nos nōmine clemēs qui hec que refers matri et fratribꝰ aſſerit accidiſſe. Qd̓illa audiēs nimio ſtupore percuſſacorruit Tūqꝫ ad ſemet ip̄aꝫ rediſſcū lacrimis ait. Ego ſū adoleſcētismr̄ et ꝓcidens ad pedēs petri rōgare eū cepit vt ſibi filiū ſuū oſtēdere dignaret̉ Cui petrus cum adoleſcentē videris paululuꝫ diſſimulaquouſqꝫ ab inſula cum naui egrediamur Qd̓ cum ſe facturā ꝓmiſiſſtenēs petrꝰ manum eiꝰ ip̄am ad nauem vbi erat clemens ducebat Uidēs vero clemēs petꝝ manu mulierē ducentē ridere cepitMox autemvt mulier iuxta clementē fuit ſe cōtinere nō potuit ſꝫ ſtatim in amplexeiꝰ ruit et crebro oſculari cepit. quāille tanqͣꝫ inſanientē muliere cum indignatione repellebat et aduerſuspetꝝ indignatione nō modica mouebatur Tui petrus Quid agis ofili clemens? Noli repellere matretuam Qd̓ cum audiſſet clemnēs. lacrimis infuſus ſuꝑ iacentē mr̄eꝫ cōcidit et eam recognoſce̓ cepit. Tūcad preceptum petri hoſpita ſua q̄paralitica iacebat adducitur et abeo continuo liberatur Tunc materClementem de patre interrogauitCui ille. Ad te querendum iuit. etvltra non redijt At illa audiensſolummodo ſuſpirauit. Grandeenim pro filio inuento. gaudiumhabens. reliquos omnes conſolabatur merores Interea cum nicetaet Aquila abeſſent et redeuntesmulierem vidiſſent. quenam ſit hecm m