Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quacumqꝫ viderent̉ Nam interdūdemon in iouis ꝑſonam plerumqꝫmercurij aliqn̄ veneris vel minerue tranſfiguratū ſe eius vultibꝰ offerebat Quos omnes nominibusincreꝑabat mercurium maxime paciebat̉ in feſtum Iouem brutū atqꝫebētem eſſe dicebat Quādaꝫ etiaꝫdie dyabolus in forma regis purpur a et dyademate et aureis caligis ornatus ſereno ore leta qͣꝫ facie ſibi apparuit Cumqꝫ diu ambotacuiſſent. agnoſce inquit martinequem colis Xpūs ego ſum deſcenſurus ad terras. prius me tibi manifeſtare volui Ad hoc cum adhucmartinus admirās taceret. rurſusait Martine cur dubitas credē cuꝫvideas. Xpūs ego ſum Tunc ille aſpirituſancto doctus ait. Dominiheſus chriſtus non ſe purpuratuꝫet dyademate renitentem venturūeſſe predixit Ego xp̄m niſi in eo habitu et forma qua paſſus ē niſi crucis ſtigmata preferenteꝫ veniſſecredam Ad hanc vocem ille diſparuit totam cellam fetore cōpleuitartinus igitur obitum ſuum longe ante preſciuit. quem etiaꝫ fratribus reuelauit Interea condacēſeꝫdyoceſim cauſa ſedande diſcordieviſitauit Pergenſqꝫ videt mergosin flumine piſcibus inſidiantes etquoſqꝫ capientes Forma inqͦt hecdemonū eſt. Infidiantur incautiscapiunt neſciētes. captos deuorātſaturariqꝫ nequeūt deuoratis Imperat igitur vt relicto gurgite deẜtas peterent regiones Statīqꝫ grege facto montes ſiluaſqꝫ petieruntIn illa igitur dyoceſi aliquādiumoratus. viribꝰ corporis cepit deſtitui et diſcipulis indicat ſe reſoluiTunc omnes flentes. cur nos inqͥunt pater deſeris. aut cui nos deſolatos relinquis? Inuadent enī gregem tuū lupi rapaces Et ille eorūmotus fletibus. flēs quoqꝫ ſic orauit Dn̄e ſi adhuc populo tuo ſū neceſſarius recuſo laborem. Fiatvoluntas tua Dubitauit enī penequid mallet quia nec hos deſererenec a xp̄o volebat diu ſeꝑari. Itaqꝫ aliquādiu moleſtia febriuꝫ teneret̉ et a diſcipulis rogaret̉ vt inlectulo ſuo vbi in cilicio cinere decūbebāt. ſtramentū aliquod poneretur decet inquit filij xp̄ianuꝫniſi in cilicio cinere mori. ego ſi aliud̓ exēpluꝫ vobis relinquo ip̄e peccaui Oculis ac manibꝰ in celū ſemꝑintentꝰ inuictuꝫ ab oratione ſpiritu relaxabat Et ſupinus ſꝑ iaceret. et a preſbiteris rogaret̉ vt corpuſculum mutatione lateris releuaret. ſinite me inquit fratres finite celum potius reſpicere qͣꝫ terram vtſpiritus ad dominum dirigatur. ethoc dicens vidit dyabolum aſſiſtere Quid hic inquit aſtas cruēta beſtia. Nihil in me funeſtum reperiesabrahe me ſinus recipiet Et in hacvoce āno domini. cccxcviij. vite eianno. lxxxi. ſpiritum deo reddidit.vultuſqꝫ eius tamqͣꝫ iam glorificatus reſplenduit. ac chorus angelo ibideꝫ concinens a multis auditus fuit Ad eius tranſitum pictauiſicut thuronici conuenerunt ibiqꝫmagnā altricatio orta ē Dicebantm m