ꝓ patribus militarent Martinꝰ cūeſſet annoꝝ. xv. ad militandū vrgetur. vno tm̄ ſeruo contentꝰ. Cui tn̄martinus ſeruiens ſepius miniſtrabat et calciamenta ſepius detrahebat atqꝫ tergebat Quodā hyemali tempore per portā ambianenſiūtranſiens pauperē quendā nudumobuium habuit Qui cū a nullo elemoſinā accepiſſꝫ martinus hunc ſibi ſeruatum intelligens. arrepto enſe clamidem que ſibi tm̄ ſuꝑerat diuidit et partē pauperi tribuens. reliqua rurſus induit̉. Sequenti igit̉nocte xp̄m clamidis ſue qͥ pauperētexerat parte veſtitū vidit. ip̄m qad circūſtantes angelos ſic loquētem audiuit Martinꝰ adhuc cathecuminꝰ hac me veſte ꝯtexit Undevir ſanctus non in gloriā elatus. ſꝫdei bonitatē ꝯgnoſcens. cū eſſꝫ annoꝝ. xviij. baptiſari ſe fecit. Et adhuc ad inſtantiaꝫ tribuni ſui qui tēpore tribunatus expleto. ſe ſeculoabrenunciatuꝝ promittebat ꝑ bienniū militauit Interea irruentibꝰinter gallias barbaris Iulianꝰ ceſar ꝯtra eos pugnaturus pecuniaſmilitibus erogauit At martinꝰ nolens deinceps militare. donatiuumrecipere noluit ſed ceſari dixit Xp̄iego miles ſum. pugnare mihi nō licet Indignatus iulianus dixit ꝙnō religionis gratia ſed mētu helliimminentis milicie reſignaret. Cuimartinꝰ intrepidꝰ reſpōdit Si hocignauie et non fidei aſcribit̉. craſtinaͣ die ante aciē inermis aſtabo etin nomine xp̄i. ſigno crucis non clipeo ꝓtectꝰ aut galea. hoſtium cuneos penetrabo ſecurꝰ In̄ cuſtodiriiubet̉ vt inermis vt dixerat barbaris obijceret̉. Sed die ſequenti hoſtes legationē miſerunt ſua omniaſeqꝫ dantes. Unde non dubiū eſtmeritis ſancti viri. talem victoriamſine ſanguine datam eſſe Exinde relicta milicia ad ſanctū hilariū pictauienſem ep̄m ꝑrexit et ab eo acholitus ordinatꝰ monet̉ a dn̄o ꝑ ſoporem vt parentes ſuos adhuc gentiles viſitaret Profectus igit̉ multaaduerſa ſe eſſe paſſurū predixit Dāinter alpes incidit in latrones Tūqꝫ vnꝰ ſecurim in caput eius vibraſſet. ictum feriētis dextre ſuſtinuit alter. ac vinctis eius poſt terguꝫ manibus vni eoꝝ cuſtodientibꝰ traditur Percunctanti vero latroni antimuiſſet reſpondit. nunqͣꝫ ſe ita fuiſſe ſecurū quia ſciret miſericordiaꝫdei maxime in tēptationibus affuturā Incipiens quoqꝫ latroni predicauit et ip̄m ad fide ꝯuertit Quimartinū ad viā reducens laudabilem poſtmodum vitam duxit Cuꝫaūt mediolanū preteriſſꝫ dyabolꝰin humana ſpecie ſibi obuius fuitet quo tendere requiſiuit Qui cumreſpondiſſet ſe quo dn̄s eū vocae̓ttendere ille ait Quocūqꝫ ieris. dyabolus tibi aduerſabit̉ Cū aūt martinus ſibi reſpondiſſet Dn̄s michiadiutor non timebo quid faciat mͥhomo. ſtatiꝫ ille euanuit Itaqꝫ matrem ꝯuertit Pater vero in erroreꝑmanſit Sꝫ cū hereſis arriana pertotum orbem pullularet ⁊ ille peneſolus obſiſteret publice ceſus et deciuitate eiectꝰ mediolanuꝫ redijt et