mortuos viuificare miſſi eſſēt. Tūcdux valde miratꝰ. ⁊ qꝛ eos occidē̓nō ꝑmitterent. ⁊ qꝛ de bonis illoꝝaliqͣ reciꝑe nollent. eos ad regē duxit dicens Iſti rex ſunt dij latentesin effigie hoīm. Tunqꝫ ſibi oīa pn̄tibus p̄dictis magis narraſſet. zeloinuidie magi ꝯmoti dixerunt illosmalignos eſſe et ꝯtra regnū ſb̓tilit̓cogitare Dixit eis dux. Si audetiseū eis ꝯfligite. Cui magi. Si vis videre qꝛ nobis pn̄tibꝰ loqͥ non poterunt. veniāt huc viri eloquētiſſimi.etſi corā nobis loqͥ auſi fuerint noſꝑ oīa imperitos ꝓbabis Cū autēplurimi aduocati adducti fuiſſent.cōtinuo corā magis ita muti factiſunt vt nec nutibꝰ. qd̓ loqui nō poterant indicarēt. Dixerūt qͣꝫ magiad regē At ſcias nos eſſe deos. ꝑmittemꝰ eos loqui ſꝫ ambulare nōpoſſe. Iterū qͣꝫ reddemꝰ eis greſſūſed faciemꝰ eos aꝑtis oculis nil videre Qui cuꝫ hec oīa feciſſent duxaduocatos illos turpit̉ ꝯfuſos adapl̓os duxit Quos cum aduocatipannoſos vidiſſent. eos in aīo contempſerūt. Quibus Simon. Eepeeuenit vt intra ſcrinia aurea ⁊ gemmata. vilia queqꝫ habeant̉ incluſa.Et ī viliſſimis et ligneis capſis ſintgemmaꝝ monilia p̄cioſa cōpoſita.Quicunqꝫ ergo alicuiꝰ rei cupit eēpoſſeſſor. non magno ꝑe geſtatorēſed ipſum qd̓ geſtat̉ expectat. Promittite igit̉ voſ ab idoloꝝ culturadiſcede̓. ſoluꝫ deū inuiſibilē cole̓ etadorare. et nos ſignū crucis ī vr̄isfrontibꝰ faciemꝰ ⁊ ꝯfutare magospoteritis Qd̓ cū feciſſent ⁊ in frontibꝰ ꝯſignati eſſent ad regē corammagis iterum ingreſſi ſūt. Et cuꝫ amagis ſuperari nō poſſent. imo eiscora oībus inſultarent Irati magimultitudinē ſerpentū adueniē fecerunt Statim qͣꝫ ad iuſſū regis venientes apl̓i pallia ſua de ſerpentibꝰimpleuerūt ⁊ in magos ꝓieceruntdicētes In nōie dn̄i nō morieminiſed a ſerpentibꝰ lacerati doloꝝ veſtroꝝ mugitꝰ dabitis Cū ergo ſerpentes carnes eoꝝ comederent etipſi tanqͣꝫ lupi vlularēt. rex et ceterirogabant apl̓os vt eos a ſerpentibus occidi ꝑmitterēt Quibus apl̓irn̄derunt Dos miſſi ſumꝰ reducerea morte ad vitā. nō a vita p̄cipitare in mortē Et facta orōne iuſſerūtſerpentibꝰ. vt om̄e venenū qd̓ infuderant reuocarent. ⁊ poſtmodumad loca ſua redirenti aiores autēcruciatꝰ magi ſenſerūt cum venenaſerpentes retraherēt qͣꝫ cū ante carnes comederēt Quibꝰ apl̓i dixerūtTribꝰ diebꝰ dolores ſentietis. t̓tiaꝟo die ſani eritis vt vel ſic a veſtramalicia recedatis. Cū ergo tribusdiebus ſine cibo ⁊ potu ac ſomnodoloribꝰ nimiū cruciati manſiſſentapl̓i ad eos veniētes dixerunt Hōdignat̉ deꝰ habere coacta ſeruiciaIdeoqꝫ ſurgite ſani ⁊ habentes liberā facultateꝫ faciendi qd̓ vultisIlli āt in malicia ꝑdurātes ab eisfugerūt ⁊ pene ꝯtra eos totā babiloniaꝫ ꝯmouerūt Poſt hoc filia cuiuſdā ducis ex fornicatōe ꝯcepit ⁊filiū ꝑturiens dyacone quēdā ſanctū infamauit. ꝙ eā violauerit ⁊ exillo ꝯceperit Cū aūt parentes puelle dyacone occide̓ vellent apl̓i adueniunt ⁊ qn̄ puer natus ſit reqͥrūtI3 k 2