Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Calixto. papaAlixtus papa anno dn̄i. ccxxij. ſub alexandro imꝑatore martiriū paſſus eſt Tuiꝰtꝑibꝰ ꝑs eminentior vrbis rome diuino eſt incendio ꝯcremata. et ſiniſtra manꝰ iouis aurea liq̄facta. tūcomēs ſacerdotes ad alexandꝝ imꝑatorē venerūt petētes vt dijiratiſacrificijs placarent̉ Dum ergo offerrent. ſubito celo ſereno mane dieiouis dīno fulmīe qͣtuor ydoloruꝫfacerdotes mortui ſūt et ara iouisꝯcremata eſt ita vt ppl̓s romanꝰ fugerꝫ extra muros Nudiēs. aūt palmaciꝰ ꝯſul calixtꝰ ſuis clericistrans tiberim latitaret. rogauit vtxp̄iani qͦs hoc malū ꝯtigerat adpurgationē ciuitatis penitꝰ delerētur Palmaciꝰ itaqꝫ ptāte accepta illuc militibꝰ ꝓperaſſet. ſꝫ illitinꝰ excitati fuiſſent. territꝰ alexandro hoc ꝓtinꝰ nūciauit Tūc imꝑator iuſſit. vt die mercurij om̄is ppl̓sꝯueniret et mercurio īmolaret vtab eo ſuꝑ his reſponſa acciperent.Qd̓ fieret. ꝟgo q̄daꝫ tēpli noīeiuliana arrepta a demone exclamauit Deꝰ calixti eſt verꝰ et viuꝰ deꝰ.qui nr̄is eſt pollutionibꝰ indignatꝰQd̓ audiēs palmacius trās tiberiad vrbē rauennenſiū ad ſanctū calixtū acceſſit. et vxore et familiaſe ab eo baptiſari fecit Qd̓ audiēsimꝑator accerſitū Simplicio ſenatori tradidit. vt verbis blandis moneret ex eo reipublice plurimū neceſſariꝰ eſſet Palmacio ꝟoin ieiunijs et orōnibꝰ ꝑſeuerāte. venit ad qͥdaꝫ ꝓmittēs ſi vxorēſuā ꝑaliticā ſanaret ꝯtinuo crede̓t ergo palmaciꝰ oraret illa ſanata ad palmaciū cucurrit dicēs Daptiſa me in noīe ih̓u xp̄i. qui tenuitmanū mea et alleuauit me Tūc calixtꝰ veniēs ip̄aꝫ viro ſuo et ſimplicio multis alijs baptiſauit. qd̓audiēs imꝑator iuſſit oēs baptiſatos decollari Calixtū ꝟo qͥnqꝫ diebus ſine cibo et potu mane̓ fec̄ Illeaūt vidēs ampliꝰ ꝯfortari. iuſſiteuꝫ diebꝰ ſingulis fuſtigari. deinde feneſtrā p̄cipitatū. alligatūqꝫ ſaxo in puteū p̄cipitari Aſteriꝰ aūt p̄ſbiter corpꝰ eiꝰ de puteo eleuauit etip̄m in cimiterio calipodij ſepeliuit.De nomineEonardꝰ odor ppl̓i dicit̉ aleos qd̓ eſt ppl̓s nardꝰeſt herba redolēs. qꝛ odo ēbone fame ppl̓m ad ſe trahebat. vl̓leonardꝰ qͣi legēs arduā. vl̓ leonardus dicit̉ a leone Leo enī qͣtuor hꝫin ſe Primo fortitudinē quā fortitudinē vt dicit yſidorꝰ hꝫ in pectore et in capite Sic beatꝰ Leonardꝰhabuit fortitudinē in pectore malaꝝ cogitationuꝫ refrenationē Etin capite īfatigabilē ſuꝑnoꝝ ꝯtēplationē Scd̓o hꝫ leo ſagacitatehoc in duobꝰ .ſ. in oculoꝝ aꝑtione dormit et in deletiōe veſtigioꝝ fugit. Sic leonardꝰ vigilauitlaborē actionis et vigilādo dormiuit. qͥeteꝫ ꝯtēplatōis et inde deleuit veſtigia totiꝰ mūdane affectōisTertio hꝫ ꝟtuoſitatē in voce qꝛ eivox t̓cia die ſuſcitat leūculum natūmortuū et oēꝫ beſtiā fige̓ fac̄ grad̓