eſt mota donec licentia data oēs īſil̓ auolarūt. ¶ Cū apd̓ caſtꝝ almariū p̄dicaret ꝓpt̓ garritꝰ yrūdinuꝫibidem nidificaciuꝫ audire non poterat Quibus ille ſorores me yrūdines iaꝫ tꝑs eſt vt loquar ego qꝛvos ſatis dixiſtis tenete ſilēciū donec ꝟbū dn̄i ꝯpleat̉ Tui ꝯtinuo obediētes ꝓtinꝰ ꝯticuerūt. Trāſeunti aliqn̄ viro dei ꝑ apuliā in viamagnā burſā repperit denarijs tumeſcenteꝫ Quā ſociꝰ vidēs acciꝑevoluit vt pauperibus erogaret ſedille nullatenꝰ ꝑmiſit. d. Nō lꝫ fili alienū aufferre Sꝫ cū ille vehemēt̓ īſtaret. Franciſcꝰ paululū orans iubetvt burſā tollat q̄ iā colubꝝ ꝓ pecunia ꝯtinebat Qd̓ videns fr̄ timerecepit. ſꝫ obedientie volens impleremandatū. burſaꝫ manibꝰ cepit. etinde magnꝰ ſerpens ꝓtinus exiliuitEt ait ſcūs Pecunia ẜuis dei nihileſt aliud qͣꝫ diabolꝰ ⁊ coluber venenoſus. Cū frater qͥdam grauitertemptaret̉ cogitare cepit ꝙ ſi aliqͦtſcriptū de manu patris hrēt illa ꝓtinus temptatio fugaret̉ Sed cumrē ſibi nullatenꝰ aꝑire auderet quadaꝫ vice vir dei vocauit euꝫ dicēsPorta mihi fili cartam ⁊ atramentuꝫ qꝛ laudes quaſdā dei ſcriberevolo Quas cuꝫ ſcripſiſſet. ait. Accipe cartulaꝫ hanc ⁊ vſqꝫ in diē mortis tue cuſtodias diligenter Statiqꝫ omnis temptatio ab eo receſſitIdem frater dum ſanctus infirmꝰiaceret. cogitare cepit. Ecce mortiaꝓpinquat pr̄ ⁊ plurimū ꝯſolaretſi pꝰ mortē tunica patris mei hēreꝫPoſt modicū ſanctꝰ vocat eum. d.Tibi trādo tunicā iſtā et pꝰ mortēmeaꝫ eā hēas pleno iure Cū apd̓alexandriaꝫ lōbardie cū qͦdā virohoſpitatus fuiſſet ab eo rogat̉ vtꝓpter euāgelij obſeruātiā de omniappoſito māducaret Qui cuꝫ eiusdeuotioni ꝯſentiret. ille caponē ſeptennē preꝑat māducandū Manducantibus illis infidelis qͥdaꝫ amocdei elemoſinā petit ox vir dei nomen audiens benedictū membꝝ ſibi tranſmiſit caponis Reſeruat infelix datū et in craſtinū dū ſanctuspredicae̓t on̄t. d. Ecce qͣles carnescomedit franciſcꝰ quē vt ſanctū honoratis Naꝫ mͥ hoc in ſero tribuitſꝫ cū mēbꝝ caponis piſcis ab oībvideret̉ velut inſanus a ppl̓o increpat̉ Qd̓ cū ille didiciſſet. erubuit ⁊veniā poſtulauit Redier̄tqꝫ carnesad ſpēm ſui poſtqͣꝫ redijt preuaricator ad mentem. Tū quadaꝫ vicead menſā ſederet. ⁊ de paupertatebeate virginis et filij eius collatiofie̓t ꝓtinus vir dei a menſa ſurgēsſingultus ingeminat doloroſos ⁊ꝑfuſus lacrimis ſuꝑ humū reliquūpanē māducauit. Sacerdo talibꝰmanibꝰ qͥbꝰ ꝯficiendi dn̄ici corꝑisſacr̄m data eſt ptās magnaꝫ volebat reuerentiā exhibē Inde ſepedicebat Si ſancto cuiqͣꝫ de celo venienti et pauꝑculo alicui ſacerdotime cōtingeret obuiare ad ſacerdotis manus deoſculādas citiꝰ me ꝯferreꝫ et ſancto dicerē Expecta ſcēlaurenti qꝛ manus huiꝰ ꝟbuꝫ viteꝯtrectāt ⁊ vltra humanū aliqͥd poſſidēt Miraculis in vita ſua effulſitmultis Nā panes ad benedicendūei oblati ml̓tis infirmis attulere ſalutē Aquā in vinum ꝯuertit ⁊ inde