mali tꝑe eū vilibꝰ pānicul̓ tectū orationi vacātē et tremebūdū vidensAit cuidā Dic frāciſco. vt de fudore ſuo vnā tibi minutā vēdat. Qd̓ille audiēs alacriter rn̄dit. Reueraego hanc dn̄o meo vēdā Ouadādie cū audie̓t ea q̄ dn̄s diſcipul̓ adp̄dicādū miſſis locutꝰ ē ſtatim advniuerſa ẜuāda tō ꝟtute cōſurgitSoluit calciamētū de pedibꝰ. tunica vna vili induit̉. ⁊ ꝓ corrigia mutauit funiculū ¶ Tꝑe niuis ꝑ ſiluāambulās a latronibꝰ capit̉ ⁊ ab ill̓qͥs ſit reqͥſitꝰ. p̄conē dei eē ſe aſſeruit Quē illi arripiētes ī niuē ꝓijciūtdicētes Iace ruſtice p̄co dei Nultinobiles ac ignobiles. clerici et layci ſpreta ſeculi pompa ei adheſerūtquos pater ſctūs docuit euāgelicāꝑfectōem imple̓ pauꝑtatē app̄hende̓ ⁊ ꝑ viā ſimplicitatꝭ. incedē. Scpͥſit p̄terea euāgelicā regulā ſibi ⁊ ſuis fr̄ibus habitis ⁊ hn̄dis quā papa innocētius ꝯfirmauit. Cepit extunc feruēciꝰ ꝟbi dei ſemīa ſꝑge̓ etciuitates et caſtella ſuo feruore mirabili circuire ¶ Frater qͥdaꝫ eratqͣꝫtū a foris videbat̉ eximie ſc̄itatiſSꝫ tn̄ admodū ſingl̓aris qͥ tāta diſtrictōe ſilētiū obẜuabat. vt nō verbis ſed ſignis et nutibꝰ confiteret̉Cū ſanctus ab hoībꝰ laudaret̉ virdei illuc adueniēs dixit Sinite fratres nec mͥ in eo dyabolica figmenta laudateM oneat̉ ſemel vl̓ bis inebdomāda ꝯfiteri. quod ſi non fecerit dyabolica tēptatio eſt et decepcio fraudulēta Nonentibꝰ illuꝫfratribꝰ digitū ori ſuo impoſuit etcaput excutiēs ſe nll̓atenꝰ ꝯfeſſurūinnuit Nō poſt ml̓tos dies ad vo-mitū redijt ⁊ ī facinoroſis actibꝰ vitā finiuit. Fatigatꝰ ex itine ẜuusdei dū aſinū eqͥtaret. ſocius eiꝰ leonardus de aſilio ſil̓it̓ fatigatꝰ intraſe cogitare cepit. Nō de pari ludebāt ꝑntes eius et mei Cōtinuo deivir de aſino dn̄dēs dixit Nō ꝯuēitme eqͥtare ⁊ te pedes ire. qꝛ nobilior me fuiſti. Stupefc̄s fr̄ ad pedeseius ꝓcidit et veniā poſtulauitTranſeunti ſibi aliqn̄ mulier q̄daꝫnobil̓ cōcito gradū occurrit. Tuiꝰlaſſitudinem et intercluſos āhelitmiſeratꝰ qͥdnaꝫ reqͥreret inquiſiuitEt illa. Ora ꝓ me pater qꝛ ſalubreꝓpoſituꝫ qd̓ ꝯcepi. viro meo impediente nō exequor. ſꝫ in ẜuitio xp̄mihi plurimū aduerſatur. Cui illeUade filia qꝛ cito de eo cōſolationem recipiēs. Et ex ꝑte dei oīpotētis et mei ſibi denūcies. ꝙ nunc eſttꝑus ſalutis. ⁊ poſtea eqͥtatꝭ. Quadenunciāte vir ſubito immutat̉ etꝯtinentiā pollicet̉. Tuidā ruſticoin quadā ſolitudine ſiti deficiēti. fōtem aque ibidē ſuis orōnibꝰ īpetrauit. Cuidā fratri ſibi admodū familiari ſecretū hͦ ſācto īſtigāte ſpūretulit d. Hodie eſt aliqͥs ẜuus deiſuꝑ terrā ꝓpter quē qͦad vixerit n̄ꝑmittet dn̄s fame ſuꝑ homines deſeuire ſicut ꝓculdubio fuiſſe narratur. Sꝫ illo ſb̓lato tota in cōtrariūconditio ꝑmutatur. Dam poſt eiꝰfelicem tranſitū predicto fratri apparuit dicens Ecce iā venit famesquaꝫ duꝫ viuerem ego venire ſuꝑterram dominus nō ꝑmiſit. ¶ Infeſto paſche cum fratres in eremomenſam accuratius ſolito albis caballeis et vitreis preparaſſēt ⁊ vir