ſcribit Sanctus ieronimꝰ p̄ſbit̉ greco latino ⁊ hebraico eloqͥo eruditī locis ſc̄is atꝫ ī lr̄is ſacris vſqꝫ addecrepitā vixit etatē cuiꝰ nobilitaseloquij ab oriente ī occidēteꝫ īſtarſol̓ lapas reſplenduit Btūs aūt ꝓſper in ſuis cronicis ſic ait Ieroniꝰp̄ſb̓r in Dethleē toti iā mundo clarus hītat. egregio ingeīo et ſtudiovniuerſe ecce ẜuiēs Iſido. vero ī libro ethimo. ait Ieroniꝰ triū linguarū ꝑitus extitit Cuiꝰ int̓pretato ceteris an̄fertur qm̄ et ꝟboꝝ tenacior eſt ⁊ ꝑſpicuitate ſn̄ie clarior. atꝫvtpote a xp̄iano interprete veriorIn dialogo qͦꝫ ſeueri diſcipuli ſancti martini qͥ eiꝰ tꝑe fuit ſic de ieronimo ſcriptū hētur ieronimꝰ p̄ter fidei meritū. dotēqꝫ virtutū nō ſolūlatinis atꝫ grecis. ſꝫ ec̄ hebraicꝭ. italr̄is īſtructꝰ ē vt ſe illi ī oī ſc̄ia nemoaudeat ꝯꝑare. Cui iugis aduerſmalos pugna. ꝑpetuū qͣꝫ certamēOderunt eū heretici. qꝛ oēs impugnare nō deſijt. Oderūt clerici qꝛvitā eoꝝ inſectabat̉ ⁊ crimīa Sedplane eū boni diligūt ⁊ mirāt̉. Nāqͥ eū hereticū eē arbitrāt̉ inſaniūtTotꝰ ſꝑ in lectōe totꝰ ī libris ē. Nōdie nō nocte qͥeſcit aut legit ſꝑ autſcribit Hec ſeuerus Et ſicut ex hisꝟbis pꝫ et ſic̄ ip̄e ſepe teſtat̉ ml̓tosꝑſecutores et detractores ꝑpeſſꝰ ēQuas tamē ꝑſecutiōes qͣꝫ libēterſuſtinuerit pꝫ ex eo ꝙ ſic̄ dicit in epiſtola ad aſellaꝫ Gracias ago deoquia dignus ſū habitꝰ queꝫ oderitmūdꝰ Naleficū me garriunt. ſꝫ ſcioad regᵐ ꝑuenire ꝑ infamiā ⁊ bonāfamā. Item Utinā ob dn̄i mei nomen atqꝫ iuſticiā vniuerſa infideliūturba me ꝑſequatur. Utinā ī o ꝓpbriū meū ſolidius exurgat hic mudus vt merear a xp̄o laudari ⁊ ſuepollicitationis ſperare mercedem.Grata itaqꝫ ⁊ deſiderādā tēptatōeſt. cuiꝰ pͥmiuꝫ a xp̄o ſperat̉ in celoHec maledictio grauis ē q̄ diuinalaude mutat̉ Obijt autē circa dn̄iannos. 288.¶ De nomine.Emigius d̓r a remige qͥ eſtnauis ductor vl̓ rector Ul̓d̓r a remis qͥ ſūt inſtrumenta qͥbꝭ nauis ducit̉ ⁊ a gyon luctatio. Ip̄e enī ecc̄aꝫ gub̓nauit ⁊ a ꝑiculo naufragij eā duxit ad portuꝑadiſi ⁊ ꝓ ea luctatus eſt contra īfidias demonisDe ſancto remigio epiſcopoEmigius regē lōdouicū etgente frācoꝝ ad fidē ꝯuertiſſe d̓r Hēbat eī rex vxorenoīe fotū dinā xpīaniſſiāꝫ q̄ viꝝ ſuuꝫ ad fidē nitebat̉ ꝯuertē ſꝫ nequibat Que cū filiū genuiſſꝫ. eū baptizare voluit ſꝫ rex oīo ꝓhibuit Illaꝟo qͥeſce̓ non valēs tādeꝫ hͦ a regeobtinuit ⁊ filiū baptizauit. Qui cūbaptizatꝰ eēt ſubito mortuꝰ ē Tuirex. nūc apparet qꝛ xp̄s vilis deꝰ ēqͥ eū ꝑ ꝙͣ fides eiꝰ poterat ſb̓limarinō potuit ī vitā ꝯẜuae̓. cui illa imcin hͦ a deo meo valde me diligi ſentio ꝙ pͥmū fructū vētrꝭ. mei euꝫ recipiſſe ꝯgnoſco qͥ regnū infinite tuomelius filio meo largitus eſt. Concepit iterū ⁊ aliuꝫ peꝑit. quē vt primū cum ml̓ta inſtācia baptizari fecit ſꝫ en ſubito infirmat̉. ita ꝙ eiusvita deſperat̉ Ait qͣꝫ rex vxori veredebil̓ ē deꝰ tuꝰ qꝛ nullū in ſuo noīe